3

1 Hroleuxie»ouodegiac»Oe²) Multum temporis Demetrium illic moratum regem consilio suo adjuvisse, tradit Hermippus apud Diog. Laért. V. 5. 78. adxer TO6νον αμαασmσνο Oοαονᷣsoναια συννμοινκνειιντντπν τokeuxi rh. Itaque factum est, quum Ptolemaeus, qui et ipse litterarum amantissimus esset et litterarum humanitate floreret, jam ab Aristotele, ut Strabo²) docet, ad id excitatus vel iustituto ejus motus, ut Demetrius Phalereus ei suaderet, ut libros de regno ac principatu scriptos compararet et legeret, quippe in quibus illa, quae amici monere non auderent reges, reperirentur. ³)

Demetrium Phalereum bibliothecae Alexandrinae praefectum fuisse Ptolemaeo Phi- ladelpho regnante, Josephus et scriptores ecclesiae christianae fere omnes memoriae pro- diderunt. Josephus quidem in Antiq. judaic. lib XII. c. 2.⁴) fontibus quidem, ex quibus hauserit, non allatis, tradit, Demetrium Phalereum, regiarum bibliothecarum praefectum, dedisse operam, ut, si fieri posset, omnes totius orbis libros colligeret, coémens quotquot ubicunque audisset cognitu dignos aut cupiditati regis gratos, cujus praecipuum esset in congerendis codicibus studium. Eundem interrogatum aliquando a rege, quot millia jam comparasset, dixisse, se in praesentiarum habere circiter ducenta millia, sed brevi post habiturum quingenta millia. Idem enarravit Eusebius in Praepar. evang. lib. VIII. 2.) teste usus Aristaeo de judaicarum scripturarum interpretatione, ex quo et ipsum Josephum

¹) Verba»ouodecias foke h. I. non interpretanda esse censeo: legibus condendis operam dare coepit, sed princeps erat vel primas partes tenebat in rogandis ac ferendis legibus, quas libentissime rex in eum detulerat.

²) Strabo XIII. c. 1.§. 54. d poν᷑ 2oiοroreνε νν εέααντον(H1SAνυν) O2O†οοἀͥ οτ αέαυνκ, deeg wn rijy o²ν deoete, αντσοο, ieαάν, duνναάνασeν Siν-diοdeac rodg er Ayurto Haoultac 94 1- Oruε συντσeενν.

²) Plutarch. in apophthegm. reg. T. II. p. 189. D. Imuτοιοο ̃æες Iolεᷣα τ Hαoααε αα*ν‿

v&r d πeνν mϑσαασασαs α dεεμπεdς ,iæ rοα a drœꝙνναᷣuνννν„eνο oi qilο otr Sασινενσνον

SHPαςοοσσα πσανοαιννεεν, raĩra r Tore Sioò pæꝓpdanrat. cl. Diod. Sic. XX, 49.

Jos. ant. jud. XlI. 2. Amu*roioo alnoeie, de dr ent r S4S11od roũ‿ æιις(Philadelphi),

Gονυο⁴ειινν el uvxröy eln dvræ 1d6 ucα⁶ ri oiuouwteny urxyeiy Silid, nd dvoνoussvog, ei i ou

u6„ον dxobdets œomαονd³—e deεy ν QᷣιoĩIſ oν Saε ποοασεσε, εdůꝭe„do ο αμmν συαονν τονυ

51Llo&iIe qondsς, Gvynyidero*0νέςνον Ʒ τον te roν IIOε,μααά, de J iddde ee,

Gvvedleyedee Si, To dy bmaoövror lpci xeur eiwodt, 621pOννο Jorou, elo xerrixoοrd dνεεοοoεν.

4

—

³) Eus. præp. evang. VIII. 2. αraotaέe εx‿ ris roν‿ Sανιιένς ειρμνιμοωεια ‿we οιος d Darnosde onnx- riosdd did†οο, oν τò συrepxyeir dnxerra rd xard ri olouueene giala, vœν οοο,sεros d ol⁵‿ noog nad uerayæ†e, en re*os αpεν, 600 q Lau rijy roõ‿ ασιένςι πσιεασσνεù œσόνεανν 05»„ 05*, ο‿τνενναέιι mπασσι rον*μυνοι⁴ἀεες rνyxdovot Sillov, eirey, ordo ds eiuαασ, Sœtes: O*ονυν⁴ς ενι εeν υ⁴νινmάν

Tbνρ πι⁶ςmτ ηιασνππαα πeννοr doac â Joud. cf. Valckenaer. in diatribe de Aristob.

Judaeo p. 57. 1*