25

XO.— I0. 2 trr. iambb.

10.— X0. 8o——, L“Ö 8=—

ꝗ̃ G—— 4) 2 X+o.— 10. 2 trr. iambb. 5 similique modo versus Aristoph. Thesmoph. 913— 916 mixti sunt: MXH. tr. iamb. L&½ LG L Lð Gꝗ 8½ O? ⏑ᷣ— OL&U LQUU QυV 8, LU eees 0 ²)

trr. iambb. Contraria autem ratione nonnunquam senarii dochmiis cincti. velut apud Sophoclem in Oed. Col. vv. 833— 843= 876— 886 strophae dochmiacae quattuor senarios interiectos habes:

01.—=— +0.—————— ⏑ᷣ Eo— ⏑— KP. 1Oo.——S= S==— 4 KP. 07. XO. 4 trr. iambb. +0. 9ũ9—8———— 9 8—— 9 S—— 10 8— 9— ³) senarii duo binis dimetris dochmiacis interpositi Arist. Acharn. 490— 495 leguntur: ro.————— Qυ—— O— Qᷣ——— 2 trr. iambb. ——————— 0 5 Qꝗ—— UBV—— QO ¹)

nec minmus vv. 566— 571 eiusdem fabulae huc referendos puto, cum v. 4 Bergkii emendationem approbem, qui senarium restituit dimetris dochmiacis insertum:

HMIX. 4. ᷑—— 8———=— —————— C——=————6 tr. i. ——— HC——— 5 —— SS—=—— 9)

»into strophe and antistrophe is doubtful, because the persons do not coincide, though the iambic distichs interspersed with dochmiacs generally do“. cf. etiam, quae de ea re I. H. H. Schmidtius disserit, Kunstformen tom. III pag. CLXXII. verum duo stropharum paria si statuimus, omnis haec difficultas sublata est, cum in priore chori verba et Tolai invicem, in altero chorus sibi ipse, Copreus Iolao respondeat:

d. 6 str. ant. str. ant. XO.— 10. 10.— H0. 10.— XO. XO.— XO. XO.— 70. 10.— KH. XO.— XôO. 10.— KO. XO.—[XO.]

1) v. 3 antistrophae codicis z⁶,₰ vvere. pro quo Elmsleius et Hermannus 7 1 ½ gvεre.

²) de syllaba finali soluta cf. pag. 24 adnotationem 1.

3) v. 7 antistrophae mutilus.— v. 9 strophae pro svrdrσοα Brunckius recte sνπιοαπν

4) v. 1 codd. iı ϑροες; Tb oĩdeic; i6ο νν quam scripturam Bothe defendit ut usitatum genus metri, duod temere mutarint. at is non audiendus. recte Hermannus post iνσeis; addidit*⁷.

5) v. 4 libri: ire rıςι εοωmτι aεidννε 6rgaryyòs z. Bergkius: τ⁴ςστε*κι⁴.— v. 5 pro reννιιόσᷣOG Dobraeus relxoueνas.