Druckschrift 
2 (1887)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

30

similiter compositi Aesch. Bum. Vv. 143 148= 149 154, nisi quod alternis a singulis Furiis cantari videntur:

NXo. G Go AG tr. i =* O tr. i. 5 - S 8

Referenda huc denique carmina sunt ea, in quibus particulae quaedam senariorum dochmiis admixtae sunt. velut eius carminis, quod legitur Eur. Herc. fur. vv. 909 921, quasi tripodiae acatalectae plenique simul senarii alternantes cum versibus ex singulis paeonibus dochmiisque compositis priorem partem efficiunt, cum altera pars ex puris dochmiis claudente ipso illo versu mixto constet:

ArI. I. o, XO. Lo o ũ SS Is 41 1. V* XO. 9 e A TT. XO. 8 5 4 TT. Xo. tr. iamb. Qꝗυ Q 411. tr. iamb. Xo. II. 8 S 10 ʒ ſ 0h UV eso es U Qꝗη Qυ‿ ¹) 1) v. 2 dντααes in d†ναeς mutabat Dindorfius; sine causa. rira ante ue additum ab Hermanno. v. 6 ante 6⁴ο*σαν Kirchhoffius 70 inserendum esse censet, quo trimeter dochmiacus senarii particulae sub- jectus restituatur, quae haud absona mutatio, sed non necessaria videtur. v. 11 pro dσνο codicis Her- mannus 6νο. Iey I. H. H. Schmidtius iteravit, quae duplicatio metro commode subvenit.

Hanc, quam de versuum dochmiacorum usu ac ratione institueram, disputationem cum typis omnem exscribi hoc anno propter rerum copiam et ubertatem non posse intellegerem, factum est exhausto gymnasii nostri aerario, ut ne haec ipsa quidem carminum dochmiacorum recognitio incohata ad finem posset perduci. itaque eas, quae restant adhuc, quaestionum nostrarum partes, ubi primum occasio oblata erit, conscribere forasque dare in animo est.