29 simili modo eius strophae, quae apud Euripidem in Bacchis legitur vv. 977— 996 = 997— 1016, cuius strophae ceterae quidem partes ex puris versibus dochmiacis paeonicisque constant, systema ultimum a trimetro iambico subiectoque bacchiaco orditur, quos dochmii sequuntur:

IO0. I.*£ 8——— 8”—— — ᷑ A—————* — 9—— — ⁸⏑— O— O—— 9O— — ———— ½— L——.— 5 11I.—————— L 6— 2 —/— 6— —— 9———.— — C———, S A,— Ueeese— 0 10 —*‿————— O— — —— G ð⁸G——£⏑— ——— III. C— H— 9 9——— 15 —— ⏑———— O Go do ISe—— — —— 1)

Est quoque, ubi proprie ac vere dochmios cum trimetris mixtos dicamus. velut Soph. Antig. 1271— 1277= 1294— 1300 stropham ex dimetris dochmiacis et trimetris iambicis mixtam praecedente exclamatione habes:

KP.—+ tr. i. v ☛ 8 9 G d o— tr. i. =—=== 5 =——=)

1) v. 2 antistr. ⁴ addidit Scaliger.— dοꝓάνα ϑιυα⁴[σςα pronuntiandum, ut putant; verendum tamen, ne lectio vitiosa sit. Kirchhoffius:„versus corruptissimus“.— v. 3 antistr. pro aretda codicum Brodaeus uœreidg.— v. 5 strophae mutilus. qui quomodo sit explendus, incertum. Meinekius proponit: diν⁴⁵εωντν ardozorox. at fortasse Dindorfio auctore scribendum est: Aα κα⁴ςσ—— Gνοασνςν τμυσςσσό, ut verbum tri-o syllabum cretici forma sit requirendum(ut svνσιοα).— vv. 6—9 antistrophae corrupti, quos probabilem in modum restituisse nemini adhuc contigit. traditam scripturam si quis sequi vellet, dochmius hypercatalectus esset statuendus:—-— 8——— e ‿̈ᷣ

UC 8o— O—

quae metri forma hic quidem non est verisimilis. mihi quidem rectum vidisse in stropha Nauckius videtur, qui pro Gτ2οmνο proponit uesνοxos eleganti sane et probabili coniectura. at in versibus antistrophae quam- quam non paucae a viris doctis emendationes prolatae sunt, tamen omnia dubia. ut res se habet, maxime arrident Hermanni et Elmslei mutationes: G⁴σοσσ ϑυeαιτοσς ν σοoοιοστν et Sooreiar.— neque minus dubia sequentia, nam de responsione quidem v. 9 vide supra pag. 13, et v. 10 strophae cum Elmsleio scribi potest 4 090s 908 2 4410r, 3 Bdzgat, at vv. 10. 11 antistr. admddum dubii. equidem potissimum cum Al- dina scripserim ⁴νσ(pro νυν), cum Musgravio avegd οντνν(pro„aανeod 10„). fortasse autem cum I. H. H. Schmidtio pro νρεοναᷣ τα ϑ νιτοα scribendum est:„νοεσαιουσν εμτ6ν εατοα. sed omnia incerta.— vv. 12. 13. str. 66“ ante sgv in codicibus lectum cum Hermanno post rıvos transponendum.

²) str. v. 3 verba tradita deds rör, dga zöre Erfurdtius sic transposuit: rôr' dερα, re deοs, recte for- tasse.— de v. 5 vide pag. 12. 2

4*