Druckschrift 
1 (1886)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

40

esse iudicans ad 7⁰N εᷣ adscripta. iis eiectis lacunam septem syllabarum(S) in- dicat; Bergkius, cui potius equidem assentiar, in stropha proponit: za zink οοꝓσαανν εέeτ. quod magis placet quam eici in antistropha. in re dubia id certum videtur aut dimetrum paeoni- cum aut dochmium statuendum esse.

Alterum est genus earum stropharum, quae cum paeonibus coniunctos anapaestos habeant. qualis est ea, quae in Avibus vv. 1058 1070= 1088 1090 legitur. novem dimetri anapaestici cum quattuor versibus paeonicis coniuncti sunt hoc modo:

, 6 0 SS- A LCoS= S SS 8- S8S S8SS8= O 8L G S L ˙

in parte anapaestica spondei crebrique paroemiaci notandi, contra in paeonicis creticus paene exclusus. nemo autem est, quin sentiat in ridicula illa numerorum diversitate summam carminis venustatem consistere. ¹) praecedunt versibus anapaesticis duo paeonici in Lys. 476 483=

541 548. priori anacrusis praemissa. OUs G Le Q⏑ G G OUV LU O= LOgU ſS Ge

NSS=BAAs OU S SSÖU UOͤ OLv 8

2 S=

anapaestici versus spondeo excluso crebrisque ipsius arseos solutionibus ita formati, ut ad paeonicorum versuum concitationem quam proxime accedant. ²)

Tertium genus ea carmina continere diximus, quae plures numeros coniunctos haberent.

¹) v. 1069 libri melioris notae: Sdτνεnνοςσαmε%, alii: Iderνοσeame dv. quae Dissenus mutavit in ddzera 71ν ⁴αemπέ. v. 39. codd.: ua,*εαςν ππμρνυνννο νασαν έe(ε‿⁴⁶ννναν quod iam Aldina in àν*ννπας 022 urat, habet mutatum, pro quo Reisigius mavult ν*ροασαςα τασαν dubitari tamen potest, an omnis corruptela in verbis um ε⁴ς réoupos lateat., nam iure verbo réouyos offenditur Meinekius, cum nihil hic quidem alis opus sit; pro quo ille quidem dvyos ponebat. an scripserat fortasse Aristophanes: ıoeerd e zai dzsera Taodαree &droν m εο πτεε⁴αᷣ ωνπαινν εεςςενaν quo si zréouvyos semel invaserat, vitium vitium trahere paene necesse

erat. ceterum cf. quae supra de his versibus adnotata. +n* 1 1 6 4 d. ie, ½ 4 2) v. 476 pro roi Hermannus recte zoνς. v. sq. Dobraei emendatio τενred pro codicum drezra probanda erat. antistrophae pars paconica ita corrupta, ut restitui, quae Aristophanes scripserit, non iam

posse videantur.