40
esse iudicans ad 7⁰N εᷣ adscripta. iis eiectis lacunam septem syllabarum(S——) in- dicat; Bergkius, cui potius equidem assentiar, in stropha proponit: za zink οοꝓσαανν εέeτ. quod magis placet quam eici in antistropha. in re dubia id certum videtur aut dimetrum paeoni- cum aut dochmium statuendum esse.
Alterum est genus earum stropharum, quae cum paeonibus coniunctos anapaestos habeant. qualis est ea, quae in Avibus vv. 1058— 1070= 1088— 1090 legitur. novem dimetri anapaestici cum quattuor versibus paeonicis coniuncti sunt hoc modo:
—————— ———,— — 6— ——— 0— —— —” SS- A LCoS= S— — SS— 8—- S8S— — S8SS8=—”— O 8L — G S— L——— ˙
in parte anapaestica spondei crebrique paroemiaci notandi, contra in paeonicis creticus paene exclusus. nemo autem est, quin sentiat in ridicula illa numerorum diversitate summam carminis venustatem consistere. ¹) praecedunt versibus anapaesticis duo paeonici in Lys. 476— 483=
541— 548. priori anacrusis praemissa. —— OUs— G———— — Le— Q⏑—— G G— OUV— LU— O=— LOgU— ⏑— ſS Ge
NSS=BAAs OU S SSÖU UOͤ OL’”v” 8
2— S=—
anapaestici versus spondeo excluso crebrisque ipsius arseos solutionibus ita formati, ut ad paeonicorum versuum concitationem quam proxime accedant. ²)
Tertium genus ea carmina continere diximus, quae plures numeros coniunctos haberent.
¹) v. 1069 libri melioris notae: Sdτνεnνοςσαmε%, alii: Iderνοσeame dv. quae Dissenus mutavit in ddzera 71ν ⁴αemπέ. v. 39. codd.: ua,*εαςν ππμρνυνννο νασαν έe(ε‿⁴⁶ννναν quod iam Aldina in àν*ννπας 022 urat, habet mutatum, pro quo Reisigius mavult ν*ροασαςα τασαν dubitari tamen potest, an omnis corruptela in verbis um ε⁴ς réoupos lateat., nam iure verbo réouyos offenditur Meinekius, cum nihil hic quidem alis opus sit; pro quo ille quidem dvyos ponebat. an scripserat fortasse Aristophanes: ıoeerd e zai dzsera Taodαree &droν m εο πτεε⁴αᷣ ωνπαινν εεςςενaν quo si zréouvyos semel invaserat, vitium vitium trahere paene necesse
erat.— ceterum cf. quae supra de his versibus adnotata. —+n* ⸗ 1 1 6 4 d. ie, ½ 4 2) v. 476 pro roi Hermannus recte zoνς.— v. sq. Dobraei emendatio τενred pro codicum drezra probanda erat.— antistrophae pars paconica ita corrupta, ut restitui, quae Aristophanes scripserit, non iam
posse videantur.


