32

exculta, composita, mixta videas, apud Aristophanem ita simplex et aequalis sit ratio cum ver- suum tum stropharum, ut nullo fere negotio ad paucas quasi primarias formas revocari queant. quas breviter iam examinemus. ¹)

Simplicissima igitur eorum versuum compositio, qui zarzaà σmizoy repetuntur. hi paene omnes acatalecti ²) perpaucisque exceptis ab arsi incipientes. in quibus primus numeran- dus tetrameter. velut in Vespis vv. 1275— 1283= 1284— 1291 systema octo tetrametrorum paeonicorum trochaico tetrametro clausum est. ³²) huc illud quoque referri debet, quod carmina quaedam ita sunt composita, ut complures versus paeonicos zard drijor repetitos contineant, cum ceterae eorum partes aliud genus sequantur. sic saepius bini vel terni tetrametri zaraà criyor repetiti inter alios versus leguntur. ut in Acharnensibus vv. 299— 301= 344— 346 tribus tetrametris stropha ex pluribus numeris mixta terminatur. ⁴) similiter in Vespis 428— 429, 475— 476, 486— 487 ⁵), in Lysistr. 620— 621= 641— 642 bini tetrametri paeonici trochaicis ver- sibus, in Avibus 1065— 1066= 1095— 1096 ⁶) anapaesticis interpositi. etiam Acharn. vv. 287— 289= 338— 339 ⁷) et Equitum 322— 323= 397— 398 ⁵) huc referendi. interdum tetra- metri plures coniuncti octametrum vel maiores etiam periodos efficiunt, ut in Acharn. 667— 669= 694— 696; in Avibus 244— 246.— dimetri vero plerumque terni reperiuntur, quibus hexametros effici aut certum est aut verisimile. sic Acharn. 208— 210= 223— 225, 211— 213= 226— 228, 665= 692, 673— 674= 699— 700, 971— 972= 988— 989 ⁸); Equit. 309— 310= 387— 388; Vesp. 468— 470; Lys. 644— 665= 689— 690. ¹⁰) post tertium quemque dimetrum syllaba anceps et hiatus admittuntur. in Pace autem 346— 360= 582— 600 vel

¹) in iis, quae sequuntur, librorum varietas ea tantummodo notata, quam ponderare ad metra consti- tuenda aliquo modo videbatur interesse.

²) unum, quod huc pertineat, certum tetrametri procatalecti exemplum video in Avibus v. 246:

SS== 99= S== quamquam ne is quidem ipse repetitur.

³) antistrophae versum primum interiisse apparet. et Heliodorus quidem undecim versuum lacunam suspicatur, quod recte eum facere G. Dindorfius iudicat; res tamen in dubio.

4) vv. 300, 301 libri: öν ε] α ναrareno r?. ego cum plerisque editoribus putaverim ν delendum esse, cum Meinekius approbante G. Dindorfio pro zorarene scribere malit zεν, ut pedum responsio accurata illa quidem sit, releiay esn vero versus in fine non habeat. deinde codices plerique: iaedoiν ror'es zarru- nara(vel: gore zorrunara), in quo verbum zore xeotrreuew iam scholiasta vidit.

5) lectionem vulgarem ouε᷑ors Hermannus mutabat in ouder; quod non probandum.

⁶) v. 1065 lectio fere omnium codd. auεαπιιαν vνένυιν=dpois, ut primo paeoni et cretico anti-

— A&⏑‿— strophae duo quarti paeones strophae respondeant:— S O 89S= 2SS quare Dobraeus auidem raunodyois et G. Dindorfius hoc recepto au Sarönsror(codicem Vat. secutus) proposuit, maxime ne paeon primus et quartus inter se contingant. at poetas neque post primum neque post quartum paeonem altero quarto omnino abstinuisse certis exemplis demonstratur. itaque haud inconcinnas eas quidem mutationes, non vero necessarias iudicamus.— v. sequenti autem pro codd. weouéra Dobraeus recte ενα.

7) V. 338 pro*νν Elmsleius rwri. ceterum hoc loco in tradita librorum scriptura acquiescendum putavi, cum melius nihil prolatum videam: α u Tꝓ,&t Gο σονπν τν τ daνe Jaι⁵⁶ένιιοο Qαη̈τσν eετ οmπm G⁰ονστ*‿ ils. nam wilos quidem Rav. et scholiasta habent, ceteri codd. wilor. quod vero priore versu exeunte verbum non finitur, id neque sine exemplo est et hoc loco nomine proprio excusatur. fortasse autem verba 10 roGνπmσ recentioris alicuius additamentum sunt, ut ante 7x% 7e aνκες αινπυο creticum unum interisse suspi- candum sit, velut B9ασαι⁴αmφ—

8) traditam lectionem strophae: ρmτaτeν τν εντꝓςσσν Bergkius quidem defendit; ego vero cum Bentleio potius faciam 76 ½ delente, cum in antistropha sit: zod παmοσεααοτν τ os.

*) antistrophae versus mutilatus.— ¹⁰) in stropha libri Auzorddes, pro dquo Hermannus: Aeuvzorεs.