19

fere dui 5, dimetro paconico auctus. in tali numerorum serie vix dubitandum, quin septimus quoque versus monometer paeonicus sit tripodia logaoedica subiecta. horum secundo, tertio, septimo anacrusis monosyllaba, uni versus S et 11 paeonicum numerum excluserunt, quorum alterum pentapodiam logaoedicam cum pasi iambica, alterum hexapodiam iambicam cum duplici syncope ¹) iudico.— epodi duos tantum versus totos generi paeonico attribuo, 7 et S. et hic quidem dimeter paeonicus, ille trimeter catalecticus. mixtum numerum versibus 1 et 4 inesse arbitror, ut monometrum paeonicum ab anacrusi vel monosyllaba vel iambica incipientem tetrapodia logaoedica sequatur. quibus versibus interiecta hexapodia et tres tripodiae logaoedicae. versus 5 et 6 item logacedici, dipodia catalectica pentapodiis prorsus similis metri inclusa. nonus denique versus tetrapodia et hexapodia logaoedica. schema metricum igitur eius carminis hoc statuo.

stropha.

— ꝗ——— OCV— S— 9— S— Q— OV Ss—==— O— U O O C 8e es 4 — CO GG— 2 Oυ—. ————— —x Q—— ‿— — L———— ——— O— 9—— Q◻ 2 O— 4—— O— S=S—SB—

epodus.

—— O SG— 9— SD— 3——,— 9= S— 8— 8=— —-F S H— —— 9———— S— — 9 8— —— e S=Sr— S= ₰◻ U—--—æ—=—— — ——— L —— g= SSe— ———

Denique de dithyrambo videndum, cuius partem Dionys. Halicarn. servavit in libro de compos. verb. c. 22, pag. 165 sqd. ed. Goeller, apud Mommsenum fragm. IV, 3. cuius in metris

¹) versus 10 et 11 recentiores Pindari editores, ut Dissenus, Bergkius, Mommsenus, unum volunt haberi, nimirum quod in tertia stropha verbum non sit finitum, cum metrorum ratio disiunctionem potius versuum commendet. at septies verbum finitum eoque ipso loco, qui commissuram verborum videtur habere, scriptura adeo varia et incerta est, ut argumento esse minime possit. discrepantibus inter se libris manuscriptis, qui paoevr' vel yaore r, papuur, paouer, yapuoor praebent, Erasm. Schmidius, Boeckhius, alii yaoνντ, T. Mommsenus paoPuerat, Hecker paguer ded Xrαοστ scribere malunt. equidem G. Hermanno quce, dui proponit pagPuenr, cum L. Schmidtio, (Pindars leben und dichtung, pag. 310 sdd.) youev scripserim. quod et proxime ad scripturam codd. manu- scriptorum(maxime familiae Palat. Caesar.) accedit et cur corrumpi potuerit, facillime intellegitur, cum de octo versibus hic unus syllaba ancipiti terminetur. sensus autem hic inde exsistit: 1 ϑ˙ιμ⁶ενυ ναάονεν ed Tædτας ia*jpαrov ²2eos vrh: meum autem est venustum Sparta profectum decus celebrare; unde oriundi Theram vene- runt viri Aegidae, maiores mei, non sine deorum numine et quae seq.

⸗