18

dipodiam trochaicam autem totiens videmus numero paeonico insertam, ut de vera eius natura dubitari vix queat. creticus est enim pes, cuius altera longa duabus syllabis irrationalibus ita

2 1 2 4. 8 5. 5 8—. itaque versus pentameter

catalecticus est hoc metro:-O COCC S O-— K. ¹) neque aliter de tertii versus tripodia trochaica, quae videtur, existimaverim, nisi quod hic post dipodiam paeonicam zoνοο ενιτdςσπηνε statuendus est: C.-—- Cu OSS. hunc versum igitur ex trimetro et dimetro constare iudico. sextus versus tetrapodia iambica procatalecta.

Jam totum carmen paeonicum videmus nulla numeri mutatione, nisi quod et stropha et epodus parva quasi clausula generis duplicis terminantur. neque mihi difficile tali modo con- stitutis metris etiam pausas indicare, quae ubique aut necessariae aut non incommodae videantur, sed consulto hoc specioso magis quam fructuoso labore abstineo, cum mea quidem sententia ad has res certe diiudicandas auxiliis necessariis posteritas nostra plane sit destituta., quare schema metricum carminis hoc ascribam.

commutatur, ut eae coniunctae 7οον dννάμον efficiant:

stropha.

0————— Sℳ=—— OSSÖ= 8S— ᷣ ——— O ⏑— SE u—— 9— —=— Oo ½ —— Od—— S—=) ——— 8GG— UG—— ——— 5 ——— 9LLC- SS=S* epodus ————— G—— ——— O——— O—— S— 8— u Ai 8——— ———— 8 GᷣAæ— 8Aꝗ— 85 —— ½ 8”——— ⏑—— O— 8———

Ab hoc carmine Pythium quintum eo maxime differt, quod cum paeonicis ordinibus logaoedicos coniunctos habet ita, ut paeonici in ströpha praeponderent, in epodo autem logace- dicis numero longe anteeantur. nam in strophaꝛ puri paeonici sunt versus 1, 4, 6, 9, qui nulla fere in re ab iis recedunt, qui in carmine Ol. II nobis occurrerunt. est enim v. 1 dimeter, v. 9 trimeter, uterque ab anacrusi monosyllaba, vv. 4 et 6 monometri, ab anacrusi iambica alter, alter a trisyllaba incipiens. secundum versuum genus eorum est, in quibus cum paeonico numero logaoedicus coniunctus est. huc referendi v. 2, monometer paeonicus cum tetrapodia logaoedica ³), v. 3, similis tetrapodia duobus monometris paeonicis interposita, v. 5, monometer paeonicus cum dipodia logaoedica catalectica, quem choriambum veteres dixere, v. 10, idem

1) sic eum versum etiam J. H. H. Schmidtium mensum esse video J. I.

²) in tertia antistropha G. Dindorfium potissimum probaverim, qui scribit: zaραν ⁶ναονν quamquam res in dubio.

3) nam de choriambica paeonis forma(+— S—), quam introducere J. H. H. Schmidtius volebat J. l., mihi quidem vir doctus non persuasit.