— 3⁵ alienissima est. Primum enim quo tandem argumento unquam Probabitur, A-²απταονες si esset, quod non est, vocabulum graecum, signiſicare potuisse, sup- plicationi non accommodatum? Dicuntur a poetis tragicis 1Qe 126- ²εοιᷣι⁵ο⁹ε πεασα, πησςε vete minime ita, ut significentur rami apti su ppli- cationi, manus apta supplicationi, sed sic, ut ex usu loquendi satis usitato rami id ipsum facere fingantur, quod ii facere dicendi erant, qui ramis instructi sunt. Ex quo sequitur, si qua res dicatur daποο, talem signiſicari,

uae non supplicet, i. e. quae afferatur ab eo, qui non supplex sit. Istius- modi autem signiſicationis vocabulum alienissimum ab hoc loco esse patet. Itaqué qui tueri dααao zVoixzw velit, ante omnia vel uno vocabulo simili doceat necesse est, posse dlαπααᷣ eo quo voluit Hermannus signiſicatu usurpari. Quod ut paulisper concedam, tamen facillime probari potest, ne istiusmodi quidem vocabulum poni hic potuisse. Cum Chrysothemis missam se a Clytaemnestra esse dixisset, ut Agamemnoni mortuo sacra ferret, etiam atque etiam ab Electra rogatur, ut ne exequatur iussum illud, sed abiectis donis illis, quae vehementer displicitura essent patri mortuo, ea potius offerat, quibus placari animam cius necesse esset. Quod ita dicit v. 442 sqq.: oxe&α νἀ, à&t σοσ πτυοοσρσιιινςσmGἀητm z „COαh r⁴⁴ν? 1⁴eςσι εςςασ νένς, ”59% 8.νοσνν dιο dᷣe du‿tesns, 2*εααονααςον eνππι ⁷ο⁷mG!⁰011,ꝙ 2⁴οασ a„d asey. doa εμν doueig 1ur*οινꝙmν ταηνοοα 10 νον ρσςεν 0d2 SoTy. dild zadra ν ε◻ιέι⁵εες, 0 d8 Te.εαμονο νQρσηισσο ι5οστοινν νπας ρ́–ναeꝛ 2⁴ιμον τ̈παανυς εαι ⁶μ‿ννταἀν, dà S᷑ς de-„νο, dς αι, ννε auπao‧ olza, acl Sdνιαα mτομ ο Qι⁶ασ ωνmαένυον.

Ecquis est, quin videat, si quae sacra dicenda fuissent non apta sup- plicationi, ea debuisse dici, quae Clytaemnestra in tumulum ferri Agame- mnonis voluit, minime vero Electrae dona, supplicationi aptissima propter pium eius gratumque in Agamemnonem animum? Illud autem nemo auditorum divinare potuit, dααπαοαν τοια si scripsisset, ita intelligi poetam voluisse, ut coma esset sordida. Nam ut fuerit sordida, primum quis umnquam audivit non accommodatos supplicationi visos esse crines, qui non essent nitidi satiscque compti? An tu rudes illos homines, Myrmidonas, ipso bello occupatos, cum evellebant crines, ut in corpus Patrocli spargerent(Hlom. II., 135 sf.), niti- dis comptisque usos crinibus putas 2 Concesso autem, non aptos supplicationi existimatos esse crines incomptos immundosque, qui tandem ſfieri potuit, ut tales Electra, Agamemuonis animam placatura, offérendos ei putaret? Denique

5*