32
omnium minime mortuos vellem, Aiacem et Antilochum. Adroνσ sic Antig. 85. 715. O. R. 931.“ At hoc si dixisset Philocteta, necessario debebat Neoptolemus, quocum loquitur, aliquid de mortuis illis hominibus nun- tiasse, quod graviter ferret Philocteta. Nihil autem ille nuntiarat, nisi hoc unum, mortuos illos esse. Ita Philocteta ctiam iis, quae adscripsi verbis, haec addit:
ꝙed, ꝙeð, ⁊l dijrc der σmQηοσσπσνανν, 5 ˙PTde
T9vd, ˙O600 ε" νQwQ,l0òs Suτανσ, uα
Noiy dert ouroν αάντον αάdςνσάσ»εναον
Ex quo apparet, non potuisse dici, òνυο deεινν έεεᷣς eelrc reꝗò εulνον), olv 2„— alueui, ut quod in hunc sensum, quem totius loci ratio flagitat, accipi non li- ceat, duo tristia narrasti, esse eos mortuos, quos minime mor-— tuos esse velim. Deinde mira etiam locutio est, αμςα deue, hoc, ut Hermannus valt, signiſicans, duo ae que tristia. Neque enim umquam abro, item signiſicans, cum adiectivis, sed nonnisi cum verbis coniunctum repperi, ut in ipsis illis locis, quos Hermannus comparavit, Ant. 85. G ν αειαυςσ 6„, sc. ο, ibidl. 715. O. R. 931.
Verissime igitur Porsonus ad Eur. Phoen. 540. revocandam illam scri- pturam esse monuit, quam scholiasta commemoravit:
7 t..- 2 7 1¹ 01½ 0, d0 dr 2d0' Seενεμα, olv 3„ / 5 222 2„ 37„„ 11ισσσσ ¹μμνν½ᷣfνωm αυτοαν εαέᷣνιεεν.
id est, ο α τόωde εeεμεειεα ⁴⁶⁊ν, 0lv 2„ Saioe d„94σο 1ο⁴d τοινι νη‿ιειν. Aptissime ad adverbium adiecit Philocteta, quia ante(v. 331 sq†.) iam de obitu Achillis a Neoptolemo certior erat factus. Exempla verbi dewꝛeivar a grammaticis verbo Irενν explicati attulit Porsonus ad Phoen. locum lauda- tum. Idem verbum glossa expulsum etiam Ai. 221. videri possit. Ibi libri
habent: n„ 01.eνν½ Ʒε³ GPͥmͥ;́V drοοςσ αοστοο dyyellav.
Ex versu antistrophico: dIOœ T να εααανμιμασησ*Ou.μμννον, quem nulla corruptela affectum esse manifestum est, illud certo intelligitur,
86 1,‿ interpretationem esse alius verbi, quod tribus constiterit syllabis. Itaque iam nuper oννας scribendum conieci. Verum potest etiam reponi:
5 07.eν ε⁶εαρεμας deν‿ςοs αιιοουοσο dyyellv.
Hesychius: dεεεμααε dναυσσ, Pcνeοο. Porro Philoct. v. 851. pro dx rrodεις