Druckschrift 
1 (1838)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

30

Quaerenti autem, unde ortae sint scripturac, quas librariorum error pe- perisse non potest, 14ꝓνιάE‧⸗οονον, αννεααιρe⁶ονε, facile potest responderi. V. 617. verissimam esse codicum scripturam,

ꝙldoος με‿ννα π̈ινυννιοο edννα,

et sensus et metrum ostendit; certissimumque est, scripturam in scholiis me- moratam,erεrnrah, interpretationem esse verbi eto=ra. Item v. 582.:

2 00 Oο 1œαοοο υοροο, 1 Sνφνευπνυνꝓvf rꝙ⁴eς 1τ1τς τπανντι πην⁴μμά

nemo erit quin videat zoœυνναα explicationem vocabuli xõjõxνᷣœm esse. Ex quo apparet, interpretem illum, qui adnotationes ad v. 582. et ad v. 617. scripsit, glossas coniecturasque sive in margine sive inter lineas scriptas pro variis le- ctionibus habuisse. Vide quae supra p. 5. et 14. diximus. Et quisquam dubitabit, quin eodem errore pro variis lectionibus allatae sint, quae merae explicatio- nes erant, satis illae quidem incommodae, v. 564. †οονυια V. 594. I6ευσ, v. 1309. G,ννέκηρμμααάου Quid quod neminem iam repugnaturum mihi puto, conten- denti, has quoque lectiones explicandi causa adscriptas fuisse: ουιμιααν v. 50., aομν vV. 57.,& μσπηναν v. 58., 54εꝓπιοωνπιαας v. 273., à0ααόνιν⁴ς v. 309., z αmνπ v. 403., dricoν, ípοiε v. 50I., zνι%(Ssic enim scribendum) v. 564., àτννππενcrn v. 650.,? v. 88I., υωιαααα v. 1233.

Ac de plerisque quidem harum lectionum idem iudicasse Lobeckium supra p. 3. et p. 4. vidimus. Addo, quod v. 689. in scholiis allatum est, orονeνα item ab interprete profectum esse. Aiax v. 687 sqq. hoc dicit:

c 2 C 2*/ orteig, rαν⁹σοε, zadrd vsde μοι τde 2 2 riιέe, Tesνε ν,»v db⁴*ν, uufcre 2 L 1e.elν ⁴μέςινντ⁷φπιωυν,&dνοεαν ε˙ναιν α.

Extrema verba òrα νααα duplici modo accipi posse interpreti videbantur, aut ita, ut εα praepositionis loco esset, signiſicans ou rc, aut sic, ut dnre esset orreo drνꝙ. Itaque adscriptuam est vreo et eεια, quod coniunctum transi- it in oréouey«. Confirmatur haec suspicio mea eo, quod in Lb. adnotatum po. a⁴ra, et in Aug. b. et I' pro νl scriptum ò⁴αιέν est.

Denique non dubitandum puto, quin v. II4I. G⁵ ³νϑ draxobdedr, quae scriptura ab editoribus omnibus recepta est, non Sophoclis sit, sed interpretis, ...... 5. qui admonere lectorem voluerit, àll draxouge ita diotum esse, ut dνraxoνσe