29

pere mihi falli videatur, si quis ita accipiät, ut Didymum putet pro eo, quod in codicibus legitur v. 1225.:—

—» ⁵νοο dε ⁴οισσσι σσαάαιον εeεναςσαανν σeτ⁸⁶εεα,

1

ita monuisse scribendum esse: . 3 8. a‿ ϑς εσσσν ςι τ σeνμυάνσ νεέον.

Nam, ut cetera mittam, perquam aliena illa ab hoc loco scriptura foret. Immo sic existimo, Didymi ad hunc locum adnotationem casu excidisse, ut excidit ad Ant. 722., ad quem locum scriptum in scholiis:?& 1l d 3 218 d»6 νταςσ 25 mo. fi6μ̈ο dε icz; duos autem versus, quos Didymus ad illustrandam locutionem, öσ₰⁶ε εσπκ Ʒτπμέοσν, adscripserit(Ai. 326., Ant. 242.),

I— 7„* 1 ac ϑ⁷³⁶ςι εστιιν ⁶ςι Ooœαυουν νπααc, 0„10g d' ³⅜ρᷣ Q οάιααάη̈νκ»εον.

librarii negligentia in unum illum, àB ⁶νπε&oτννιτςι τι σeēνμέυνν„oy, contractum esse, oculo a priore dς α ad posterius ςσα aberrante.

Ex reliquis lectionibus, quas afferri in scholiis videmus, una est, de cuius veritate dubitari nequeat, quamvis a paucissimis editoribus recepta, ⁷οι dοασα v. 1056., de qua vide quae supra p. 23. diximus. Contra nullo modo scribi a Sophocle Potuit ds οασ runshe v. 60., Noνρσςσ v. 190., aH* εναμεκαα v. 208. 00 ¼ 2Novros V. 455., †οονοαα v. 564., Iyeu v. 594.,„εέννααια v. 617., Lfeepa v. 689., z! ⁸⁶ισ— ²⁷ſ⁷ V. 831I.,„α‿ τν σι v. I1104., aεισς v. 1295., odr. e2uαποοιε V. 1309. Ex his mera menda sunt Tijc d-νιιενο³⁶ας, od éντοο, αασο σσ ei rd 1o?⁶⁶ε 60¼% 2598. Ac is dnueoiag quidem profectum ab eo est, qui in co. dice aliquo zπε εαμνεοεαας scriptum reppererat, odνα exoezog ortum ex crebro li- prariorum errore, litteras quasdam syllabasque inverso ordine scribentium; de- nique ⁊σάκνασα duam facile mutari in οαυνσααο potuerit, in aprico ost. D scriptura V. 60. à Sιυκν zuzwmy recte iudicavit Lobeckius in editione seeu da de 2σνπααα v. 190. Dindorfius Adnot. in Soph. tragoed. Oxon. edit. 1838; OQuamquam, ut hoc data opportunitate moneam, ne vulgatam quidem seri tu- ram, Xioνρε⁶⅛ν probari posse existimo. Porro v. 564. dναmρναιννν qOQ½d 8 non potuit Teucer dici, quem non custodivisse hostes, sed prae A 3 vfen causa persecutum esse, e v. 343. intelligamus. Item pro vulgato Tν ε ule Posse ltiεν v. 594. a pocta positum esse, cuivis patebit, diligenter alvertentt sensum verborum,„ρσἀ μοι doνε ρονπιν, el 100100„„909 Ter T.Qσε 2u erte nii Male enim sapere necessario debebat Tecmessa diei si cogitab t do 6 25 Aiacis animum mutare. 7 Sttabat, posso se