28
dum apud Homerum zròrenlo dicuntur mulieres, quae longa veste utuntur, ita Sophocles zwνανρᷣ τeά cum dixit, Aααν πιναον intelligi voluit.
Sex igitur in locis Trachiniarum verissima ea scriptura est, quam in scho- liis commemoratam videmus. Quae praeterea ibidem allatae sunt variae le- ctiones, eas omnes aut loci sententiae aut linguae leges reiici postulant, ortas
. P partim ex librariorum negligentia, partim ex perversa interpretum recentiorum sedulitate, qui cum prae stupiditate sua non intellexissent quod rectissime in „ d 1 1 libris scriptum reperiebant, eas proposuerunt coniecturas, quas futilissimas esso hodie nemo non primo aspectu perspiciat. Eiusmodi est scriptura ad v. 434. proposita, αοοσν. De aliis paulo ante dixi p. 23 sq.
Variae lectiones in scholiis in Aiacem commemoratae.
. 50. Mainuνσααν:§. acad 34 οανQ.— V. 57. Eror] 79. ε.— V. 58. Terrrene pO. οα.mQαιν— V. 60. Eig dær rard] Fo. à9 gινν 2ν⁷— V. 190. iovο⁶έν⁷ 70. Iᷣ⁹1.— V. 208. T%&́eoias: po. d 4„ ueεοdαeς, dert ig dn-
doνς σοοeς. u⁴⁴ Eorααα ο voνς υανον Hdοοο αρεέν ad ι ο dν viς 710016 0α. Gadeas; — V. 273. Ooovoövyragl o. S1εꝙmπαα ννακ— V. 309. Eoeid'els]„o. 30εεσϑι⁵mς. V. 403. Göyy: po. 10πα.mφν— V. 455. 05x kz6να% o. 0D« EOvrog, 10 Spννημα zijs ꝙvyijg αι.— V. 501. Tdrrtoν: po. dr‧ έυ, 591Eev.— V. 564. T„1- mxb] O. 21ovO?6s.— V. eodem. O/οασm⁷ o. ονον.— V. 582. IIHnuιαm⁷] po. rOcνιααα.— V. 594. Oooverr]„o. 16 ε ν.— V. 617. Eoonrai: po. ey 6eirar.— V. 650. Endorεοονν rτ]s„o. 2αο ☛α.— V. 689. VIy dμα]„. örεο- ueya.— V. 831. Tooœοrd Zei]„o. 0αοτ σο Oℳ:ed.— V. 841. 7 α- 1oε:8: raõτα voεᷣνενσ φ2◻άαανν dποοττ̈ſετιαα πτοοςσ Oα νέd T0ν e„νεμνων.— V. 881. Ayoag] y. 5% α. V. 1056. Qo 2⁴ 6 pO. 0G 2166 1.— V. 1104. H.⁴ τ σ„. el Aα⁵ 75534 G.— V. 1141. l4*dArαsνιοσmνσ ο. 6 τα- ν.m½)— V. 1225. 1n 1o d6 HOοσοσι ασαάσά ετκιιοιν σσιναα‿—⁴iνυμμ α ις 8O& mμμα ωι νέοQ⁄.— V. 1233. lιαα ο. dωςςσσ.— V. 1295. A3⁷⁶9]„o. aι 1.— V. 1309. Tveeμιιεινοωνςσ Fo. G vOOvG.—
Harum adnotationum duae(ad v. 841. et ad v. 1225.) sunt eiusmodi, ut, qui scripsit, usus esse commentariis grammatioorum Alexandrinorum, vel certe commentario Didymi negari nequeat. Obsequi autem editores debuisse aucto- ritati gravissimi testimonii illius, quod proditum ad v. 839— 842.(ad eos enim spectat adnotatio), evidentissimis argumentis in censura edit. Lobeck- sec. p. 165 sqq. comprobasse mili vidéor. Alteram adnotationem quod attinet, magno-


