20

fabula iudicare queant, appono vss. 41— 48., in quibus ita inter se colloquun- tur Antigona et Ismena:

AN. el Suεμσαοω⁶σναιςσ‿¶Qαάχι εέννεᷣνσďσε, νꝶet.

. 70T6y 1 ⁴νννευνυυμμα τοd„vεμς πz1g!;

AN. el 1⁰„ vεοαν ꝙꝓεᷣν τνιε zοανρeς eol.

E. vdο vosig dπκπενε˙σφσ πκsευντον τπτ⁶σε;

AN. 2 ν„ο ν εmνονντ εααἀχ‿ τον σef, 77» O 961%,

6έε α ν. 0O5„dο τπ d5O dàdAdαοισό

E. d' oyerlia, KOεοντιοο dvrτειορνντοοσ;

AN. ds³νν ν⁶εeν◻ασά*τ τν ενμααν α lονεννμιεα. Ad quintum horum versuum in scholiis haec adnotata sunt: ο 705ν ε⁴ τ α σνε˙ 2: 11 ϑέφας Ʒντεeiν, d„ οντο τννσ 2μ̈ν. A1dv ⁴οο ᷑ σσ drò dy drOM ν μπαπσσπσν τ⁴νρ ν εμινςσ σα⁵ιονοννεινοεσια.

OQuamquam per se certum est, grammaticorum illorum, qui v. 46. esse spurium monuerunt, multo maiorem quam codicum, quibus servatae Sophoclis fabulae sunt, auctoritatem esse, tamen nullusdum exstitit nostra aetate editor Sophoclis, qui illos mallet quam codices sequi. Quo minus alienum ab hoc loco erit, argumenta illa interna, quae dicuntur, afferre, quibus non posse ver- sum istum a Sophocle scriptum iudicari efficiam. Ao primum quidem, quod nemo interpretum advertit, illud diligenter tenendum est, sive addatur versus ille sive omittatur, in verbis zονν%☛νονν εμeρμ⁴νον αα τοντ ον pronomina ας et s non adiectivorum, sed substantivorum vice fungi, nomen autem dεᷣleν pro ap- positione habendum esse. Primum enim si adiectiva essent αν et ⁶ν, a sub- stantivo, quo pertinerent, d⁶εανρ, non poterant istiusmodi membro, quale est » O, 1⁴ μνφseparari. Nam ut aliquando pronomen et substantivum membro conditionali a se disiungantur, tamen id sic tantum ſfieri posse apparet, si mem- brum illud interpositum pro uno vel adiectivo vel participio sit, quo eiusmodi contineatur attributum pronominis, ut separari ab co salva loci sententia ne- queat. Ita quod latine dixeris, tuus ate non amatus frater, sive tuus quamvis a te non dmatus frater, non est cur graece negemus reddi posse, 6 00s,» drs2ν σͥιανη‧ dε. Est enim»v dr³ον σιm Pro Participio 0 1 ραν Jels orro ò. Constat autem sive participium sive adiectivum inter pronomen et substantivum et posse et vero etiam debere nonnumquam interponi. Con- tra longe alius generis est id membrum, quod nunc apud Sophoclem inter 2 05» et 30 41„%ο interiectum videmus,»y dm ³ν Fϑαι. Id enim tantum abest, ut pronominis, post quod positum, eiusmodi contineat attributum, quod separari ab eo nequeat, ut referendum esse appareat ad verbum ſinitum, suppressum ab Antigona, quod ab Ismena modo elatum erat, Ʒ ϑέω Itaque verba 5 05 ddενη⁶ς, ita dicta, ut ods adiectivum esset, a se disiungi membro illo ve- tabat lex omnibus linguis communis. Huc accedit, quod, etiamsi statim post pronomen additum substantivum dενmρ esset, tamen non apte locuta Anti-