UWE 0
reNÓR
> zaj
AWA 7
DZIAŁ V.
Q. potrzebnym czasie do przedawnienia.
OpDziaŁ I. Urządzenia ogółne.
„2260. Przedawnienie rachuie się przez dni, anie przez godziny.
2261. Nabyte iest przedawnienie, gdy do- pełniony ostatni dzień z wyznaczonego ter— minu.
OppziaŁ II
O przedawnieniu trzydziestoletnićm,
Ą 1 2262. Wszelkie sprawy, tak rzeczowe iak osobiste, podlegaią przedawnieniu cią- giem lat trzydziestu nabytemu, i przytacza- iący takie przedawnienie óbowiązanym nie iest okazywać na to tytuł, ani nie można stawiać przeciw niemu wyiątku, wynikaią-
'cego ze złćy: wiary.
2205. Po dwudziesta ośmiu latach, od daty ostatniego tytułu, dłużnik czynszu lub podobnóy wypłaty przymuszonym bydź może do dania kosztem swoim nowe-
go tytułu wierzycielowi swoiemu, lub ma-.
iącym iego prawo.
2264. Prawidła pęzedawnienia co do in- nych przedmiotów, nad wymienione w ni- nieyszym tytule, wyłożone są w właści- wych im tytułach.
© sA UADJ
CHAPITRE V. Du temps requis pour prescrire
SECTION L Dispositions genćrales.
, 2260. La prescription se compte par jours; et non par heurcs.)
2261. Klle est acqnise łorsque le dernier' jour du terme est accormpli.
SEcTtroN IL
De la prescription trentenaire.
2262. Toutes les actions, tant róelles que personnelles, sont prescrites par trente ans, sans que celui gni allegue cette prescription soit obligć den rapporter un titre, on qu'on. puisse lui opposer Łexception deduite de la mauvaise foi. i
2263. Apres vingt- huit ans de la date du dernier titre, le dćbiteur d'une rente peut Etre contraint a fournir A ses frais un titre nonvel a son crćancier ou A ses ayant-causes.
2264. Les regles de la prescription sur d'autres objets que ceux mentionnćs dans le present titre, sont eypliqućes dans les ti tres qui leur sont propres.
AIN"RE TIK:
Wc.
De tempore ad praescribendum praefinito, EEK TO CL Dispositiones generales.> 2260. In praescripiione dies, non horae computantur; ipsa non nisi toto postrermo die
eompleto adquiritur.
2261. In praescriptionibus, quae certo dierum numero ewplentur, quicumque dies etiam
feriati indistincte computantur.
In illis praescriptionidus, quae ad menses decurrunt, singuli menses aequales habentur,
licet inaequali dierum numero constent. ś
SECcTIo II.
,
De praescriptione triginta annorum. 2262.„detiones omnes, tum reales, tum. personales, triginta annorum spatio praescri- buniur, quin' is, qui kanc praescriptionem asserit, titulurn teneaiur edere, aut ipsi ex-
cepłio ex mala fide objici possit.
"2263. Ociavo supra vigesimum exacto anno ab ultimi tituli die, debitor reditus come
wRbznis POWO O SERÓW
ak” Bok" x żę GÓR