ca zupełnie ,do używania wszystkich praw swoich cywilnych na potóm, a to od dnia w którym do sądu stanął; ale wyrok pier- wszy zachowuie skutki przez śmierć cy- wilną ściągnione, co do przeszłości, w prze- ciągu czasu między upłynieniem lat pięciu, i dniem stawienia się do sądu.

31. Jeżeli skazany zaocznie umrze w prze- ciągu pozwolonych tych lat pięciu, nie sta- wiwszy się, ani będąc poimanym lab przy- trzymanym; poczytany będzie za umarłe-

„go, wcałkowitćm używaniu praw swoich: Ziaoczny wyrok zniszczony zostanie samćm przez się prawem, nie szkodząc bynaymnićy sprawie we względzie cywilnym, która prze- ciw dziedzicom po nim, drogą tylko cywilną toczona bydz może.

32. W żadnym przypadku przedawnienie kary, nie przywraca skazanemu używania praw cywilnych na przyszłość.

33. Dobra przez skazanego nabyte, od po- padnienia wśmierć cywilną, i któreby się znalazły w posiadaniu iego, w czasie natu ralnćy śmierci, należą do narodu. prawem takićm, iakie-iest na dobra bezdziedziczne.

Jednakże wolno iest Cesarzowi dla wdo— wy, dzieci, ałbo krewnych skazanego, po- czynić względem tych dóbr takie rozporzą- dzenia, iakie ludzkość wskaże.

9

tera pas ła mort civil, il rentrera dans la plenitude de ses droits civils, pour Pavenir, et a compter du jour ou il aura reparu en justice; mais le premier jugement conser- vera, pour le passć, les effets que la mort civile avait produits dans VFintervalle ćcouló depuis Pepoque de Texpiration des cinq anś jusqwau jour de sa comparution en justice.

31. Si le condamnć par contumace meurt dans le dółai de grace des cinq annóes sans s'6tre reprćsentć, ou sans ayoir ćtć saisi ou arrćtć, il sera róćputć mort dans Pintegrite de ses droits. Le jugement de contumace sera anćanti'de pleiń droit, sans prójudice nćanmoins de Vaction de la pariie civile, laquelle ne pourra ćtre intentće contre les hćritiers du condamnć que par la voie civile.

3a, En aucun cas, la prescription de la peine ne róintćgrera le condamnć dans ses droits civils pour Pavenir.

35. Lies biens acquis par le condamnće, depnis la mort civile encourue, et dont il se tronvera en possession au jour de sa mort naturelle, appartiendront A PEtat par drojt de dćshćrence,

Nóćanmoins, il est loisible A PEmpereur de faire, au profit de la veuve, des enfans ou parens.du condamnć, telles dispositions que Phumanitć lui suggórera.

vabit effectus, quos cięilis mors pepererat, pro eo temporis intervallo 5

quod zntereesserat

ab ultimo quinquennii die usque ad diem, quo ex contumacia damnatus in Judicium venit. 31. SŁ ex coniumacia damnatus intra quinquennium uttle decedat, quin in judicio adpa- ruerit auł deprehiensus fuerit, sua ad integrum retinuisse Jura mortis tempore ceńsendus erzt,

et contumaciale judicium ipso jure circumscribetur,

sine praejudicio tamen actioni alteri

competentis, quae non nisi civtliter adversus damnati haeredes exerceri poterit. 32. Damnatus numduam poenae praescerzptione in sua jura ciyvilia in posterum resti-

łueiur.

33. Bona a damnato quaesita, postquam mortem civilem passus fuerit, et ab eo possessa tempore mortis naturalis, ad fiscum., utpote vacantia, deferuntur. p,>> MED acz, Rex tamen poterit eadem bona in damnatt uxorem, liberos, vel consanguineos pro sua

pietate conferre: