npl. topput

rioꝛa aere vel vẽto vñ Vre. i.li. moꝛa vſus finẽ. nõſicuteutitius cõſtantinopolirane vꝛbil epiſcobꝰ ſerip it coꝛpus nfumn in illa reßrectionis glia eriti palvabile v ntis aereq; ſubtiliꝰ.ſed ſᷣm tertiã cãm arrenditur ſubtilitas eoꝝ per virtutẽ.n. beatirudis anime erit in btis coꝛpoꝛibus tanta magnitudo vᷣ⸗ tutis actiue ꝙ peam mko efficacius potuerũt pe⸗ netrare ignis vel aer vel q; dimẽſiones ẽt.ſi er ſet ſepate vñ Anſel magnitudinẽ ſue vtutis actiue attendẽs dicit in iꝰ de ſititudivus inter ÿnn⁊ me⸗ diũ de quolʒ beatoꝙ in rantũerit foꝛtis vr etiamſi Jelit terrã cõmouere poſſit. vnde Vre. vbi pus in illa reßrectionis glia erit eriã corpus nfm ſubtile p effectum ſpñalis potentie.ſed palpabile ꝑ vtutem nature. dico. ꝙ loquendo de ſubtilitate tertiomõ dicta coꝛpa beatoꝝ nõ eruntſubtilioꝛa aere vłigne ſed e? loquendo aũt de ſi ubtilitate tertiomõ dicta ſubꝛilioꝛa erunt. quocũqʒ elemẽtoẽt qᷓ; ad dimenſi ones:ẽt ſi eſſent ſepate.⁊ hec ſubilitas erit equalit᷑ in oibus partibus ciuſdẽ coꝛpoꝛis.eque. n.pfecte⁊ faciliter poterit vna pars corpoꝛis gloꝛificati ſimt᷑ eſſe cũ coꝛpoꝛe nõ gloꝛificato ſicut alia ſubtilitas.tñ ſecundo mõ dicta nõerit equalis in oibus partibuſ coꝛpoꝛis. qꝛ debita cõpoꝛis armonia regrit vt vna pars coꝛpoꝛis ſit rarioꝛ qᷓ; alia⁊ aliqᷓ̃ denſioꝛ alijs. erit tñ in partibus coꝛpoꝛis denſitas ⁊ raritas ᷣm illã propoꝛtioneʒ quam requirit perfecta hñani cõ poꝛis armonia. Ad pn in oppoſitum dð ꝙpcedit de ſubtilitate ſecundo modo dicta. Ad ßᷣm̃ dicen dumꝙ qualitates elementoꝛum erunt in ſuo eſſeꝰ pletiſſimo in elementis.;uis per illas nõ agent vł patientur ab inuicẽ. vt ſuperius viſum eſt.qualita tes antem actiue ⁊ paſſiue in coꝛpoꝛibus humanis erunt in illa diſpoſitione que maxime conuenit coꝛ poꝛi in optimo ſui temperamento.neq; tamen per eas erit in coꝛpoꝛibus illis mutua actio vel paſſio ⁊pꝑ illam caufam que ſuperius dicta eſt de quali- tatibus elementoꝛum? etiam pꝛopter vᷣtutem be autitudinis anime qua potent᷑ continebit coꝛpus.⁊ pꝛopter virturem in coꝛpoꝛe cauſataʒ ex anime be Atitudine pꝛohibentem coꝛpus ab om̃ni paſſioneʒ ria perfectioni ſue. hominibꝰ aũt beatis conueniet magnitudo virtutis actiue.⁊ ex conſequẽti cõueni et eis maioꝛ ſubtilitas qᷓ; illa que eſtin eis pꝛo ſtatu vie. Argumenta ad pteʒ ſecundã ꝓcedunt de ſb rilitate tertio mõ dicta. vñ cum dꝙ ſurget coꝛpns ſpirituale nõ eſt intelligendum ꝙ conuertaturĩſpi⸗

ritum.ſed hoc dictum eſt ad notandũ ſubtilitatem tertio modo dictam. S it o queritur vtrun coꝛpus gloꝛioſũ

— poſſit per ſuã ſubtilitatẽ ſimul eẽ cũnõgloꝛioſo. Etvi ꝙ nð. Boetius pᷣmoli.

detri. cꝰ.iꝰ. dicit ꝙ diuerſis coꝛpoꝛibus vnnm locũ fingere nullo modo poſſumus. Item cõmẽ.ſiper.

phi. dicit gimpoſſibilitas eẽndi duo corpoꝛafi

nnieſt ex terminis eoꝝ mathematicis terminos mthematicos vocans dimẽſiones.ſed per dotẽ ſubtilitatis nõ remouebunt᷑ dimẽſiones acoꝛpibuſ

Sloꝛificatis ·ð in eis remanebit ipoſſibilitas imu

Sndlch qnocüchcotpoꝛealio. Itẽ mphm. 4 phi. c de vacuo.i vacunm eſſet dimẽſiones ſepa te cubus nõ poſſet ibi poni eo ꝙ vacuũ nõ poſſet ce⸗ dere.⁊ plures dimenſiones ſimul eſſe nõ poſſunt

ber dorem ſubtilikatis nõ expoliabunt᷑ coꝛpoꝛa ſan

etoꝛum dimenſionibus ſuis.ã in eis remanebit im polſibilitas ſimul eẽndi cũ quocũq; coꝛpoe alio.

Rẽ ratio ipoſſibilitatis eẽndi duo cdꝛpoꝛa ſiml ẽꝙ repletur locum. qꝛ coꝛpus gloꝛificatum re⸗ plebit locum: qꝛ coꝛpus ſubſtantia replet locum ꝑ coꝛpus quod eſt quantitas.coꝛpus añt quãtiras re manebit in coꝛpoꝛibuſ beatoꝛum qꝛ remanebũt di menſionatã ſecundum locũ latũ ⁊ pꝛofunduin ꝗᷓ cõ pus gloꝛificatum nõ poterit ſimul eſſe eñ coꝛpe alio Item impoſſibilitas eſſendi duo coꝛpoꝛa ſimul nõ eſt rõne materie.qꝛ partes m terie ſeſe penetrare

poſſunt. vt pʒ cũ ex multo eare fit pauca aqua.tunc

enim tota materia que pꝛius ergt ſub magua qᷓ;tita te efficitur ſub parua. nec etiani ſub rõne ſuſtantia lis foꝛme.qꝛ partes foꝛme poſſimt ſe ad inuiceʒ pe⸗ netrare: vt patet cum coꝛpus rarum abſq; coꝛiupti

one alicuius partis ſue ſbſtantie denſatur.nec etiã

ratione ſubſtantie compoſite ex materia ⁊ foꝛmn. quia cum coꝛpus denſatur eſt tota ſubſtantia que pus erat ſubdimenſionibus magnis efficitur ſub ꝑ

uis:quod eſſe nõ poſſet niſi partes ipſius ſbe pene⸗ trarent ſed ad inuicẽ nec rõe groſſiciei aut duriciei qꝛãqua ⁊ aer que nõ ſũtdura cõpoꝛa nʒ groſſa i pñt ſimul eſſe. vt patet cũ vas oꝛe verſo imegit᷑ aq̃ di⸗ recte. ita vt aer exire nõ poſſit aqua nõſubintrat re ſtat ꝗ⸗ꝙ nulla eſt cauſa impoſſibilitatis eẽndi duo coꝛpora ſimul niſi q;titas:ſed hoc remanebiti coꝛ poꝛibus gloꝛificatis.ʒ idem ꝙ pᷣus. Itẽ coꝛpuſglo

rificatum per dorem ſubtilitaris nõ poterit ſimul eẽ in diuerſis locis.ꝗᷓ a ſili nec ſireſſe cũ alio coꝛpor in eodem loco. Item ab eodẽ puncto ad eundẽ pñ ctum nõ põt trahi niſi vna linea recta.ſed ſi corpꝰ

glificatum ſimul poſſet eſſe cñ nõ glificaro ab eocẽ puncto ad eundẽ punctũ. poſſent trahi due linee re

cte hꝛ linee determinantes ſupficies illoꝝ coꝛpoꝛũ

terminarentur ad eadem puncta.ꝗᷓ coꝛpus glificã-

rũ nõ põt ſimul eẽ cũ nõ gloꝛificato. Item ipoſſibi⸗ leeſt imaginari duo puncta eẽ ſilqn fiat vnus pun⸗ ctꝰ. Silreſt de duabuslineis:⁊ de duabꝰſupficieb? ᷓſilr ſi due ſoliditates eẽnt ſimul.non remanerent

due ſec fieret vna. Itẽ que ſunvſubtilioꝛa magis ſe

poſſunt ſimul cõpati:ſed duo coꝛpoꝛa glioſa que in ter ſe ſunt ſubtilioꝛa qᷓ; glioſũ nõ poſſũt ſimul eẽ ĩeo

em loco.ꝗᷓ multo foꝛtius nec coꝛpus glioſũ cũ non

gloꝛioſũ. Contra Dama. li 4.cio. dicit coꝛpus xpiꝑ ſubtilitatẽ intraſſe ad diſcipulos ianuis ciau- ſis. Item coꝛpa celeſtia ſunt indiniſibilia. vñ Job.

37. dĩ ꝙ celi velut ere ſolidiſſimi fundati ſunt. ſed ſtes exñtes inter ignẽ ⁊ celũ empireum.ðᷓ ꝑſuas fub tilitatem ſimłcñ illis celeſtibus ſperis erunt trãſe⸗

cꝛpoꝛa gloꝛioſa traſibunt ſuꝑ omnes ſperas cele⸗

undipeag. Jem duo puncta due linee ⁊ due ſup-

ficies poſſunt eſſe ſimul:qꝛ puncta vltia ſunt lineaꝝ

linee ſupficerum.ſuperficies coꝛpoꝝ.⁊ ſicut di phꝰ phin. Contigna ſlunt quoꝝ vitima ſunt ſimul.

aſimili duo coꝛpoꝛa ſimul eſſe poſſunt. Adiſtam

queſtionem dicunt aliaui ꝙ etiam deus nõ poſſet

facere ꝙ cozyus gloꝛificatum ſimul eſſet cum jĩ gli⸗

ſicato.qꝛ videtur eis ꝙ vnum coꝛnus ſimul eẽ cuʒ

alio nõ habet rationem poſſibilis qᷓ;tum eſt er pte

ua immo vt dicunt ipſi ineludit contradictionem ſcilicet duo coꝛpoꝛa eſſe vnum coꝛpus⁊ remaner᷑.

añq; Jeſus intrauit ad diſcipulos ianuis clauſis

——————