h⸗ n 2 W. ½
Tabula
nomie ſeluchꝛiſigioſeqg; vginis almiflue ma Ir n„ eiꝰ. cipit tabula h;oꝛdinẽ alphabetiedi
ta. ↄiumqʒ in bocq̃rto ricardi luper ſũias traduntur
ꝓcedẽs per diſſie tiões artichos? qõnes. Nota tam̃
ꝙacchitoraiſta bᷣnoiata tahula dicit᷑. vtx. dẽotat᷑
en e qõ pꝛinc ꝛincipalis;quotienſcũq; vero dicitur. An.
tunc nõ et õ pꝛicipalis ßʒ denotari qõe p̃ncipalivel coꝛpoꝛe qõnis cõtineri. hac.n. dĩa cognita facillime eia que reperire volueriſ adiuenieſ.
An abbates vofintercicareiubditos ſuos vrite oꝛ· dinaria.di.ig.ar...pꝛima.
Atrum abbati excõicatoteneant᷑ monaci obedire 5. ig · ar.xi.queſtione tertia.
An abbas excõicatus poſſit aliquẽ de monaciſ ↄſtitue
re vicariũ ſuuʒ di. x viij. ar. xj.q.ʒ.
An ſine abbatis licentia poſſit monacus trãſſerre ſe religionẽ m SMi. q.i.
In abbatiſſe hẽant eccleſie di.xir. ar.i. q.i.
An abbatiſſe poſſint moniales ſuas bñdicere.ibideʒ
An abbatiſſe poſſint euangeliũ legere.ibideʒ.
In poſſint publice pꝛedicare ibidem.
An poſſint excõicare vłab excõicatõe obſoluere.ibið
An poſſint clericos ſue inriſdictioni ſubditos ſuſpen B officio ⁊ bñlicio ſ
An abſ wolua ptãſ corpochi miſticũ di. riij. ar.ij.q.ij.
An abſolui poſſit fupioꝛ ab inferioꝛii in foꝛo pnie di xviij. ar. v.q.j.
Atrũ abſoluẽs aliquẽ de facto de illis pecis a qbus nõpot eñ abſoluere de iure peccet moꝛtaliter S xviij. ar.ij.q.V.
Atrũ abſolnẽs ab excõicatiõe nõ inſcriptis penaʒ u penſionis icurat. di xviij. ar. viij. q.iij.
An ſi abſoluat nõ inſcriptis teneat abſolutio.ibideʒ
Quot ⁊ qui ſůt caſus illi qui excipiũtur ab illa regla ꝙille q iniecit᷑ manus violẽtas in clericũ ſeu reli gioſuʒ nõ põt abſolui niſi ꝑ papã velper illũ cui cõ⸗ miſerit di.xviij. ar. viiij. q.j.
An abſoluto ab excõicatiõe exñtiĩ periculo moꝛtis ab eo galias ipᷣm abſoluere nõpotuiſſet. debeãt ci⸗ miteriũ ⁊ aliai uffragia ecclie denegari. ibidem.
7 abſolutiõis nccitate ſit iuramẽtũ di. xviij. ar.
An m2dt olutus ab oñiciai ep̃i excõicatiſit vere ab⸗ ſolurul di. xviij. ar·x.q.iiij.
An q abſoluẽdi ptãs ab excõicatiõe concedit alicui a dño papa · eo ipᷣoirelligat cõcedere ptãteʒ diſpẽ⸗ andii irregularitate occaſione illius excõicatiõis contracta di. xviij. ar. xiij. q.v.
An abolutio q̃ fit in foꝛo pnie.ſit dignioꝛ illa que eſt
cõceſſionẽ indulgentie di.xx. ar. v.q ij.
n eeli des S 3 t añ ſui reſurrectio
Atrũ accũtia fieri ine bo atpomt ile di.. ar.i.q.i. An accidẽtia ſint hitudines ſbe di.xij. ar.i.q.i. In de accũtis rõe ſit aptũ natũ eẽ in aliauo.ibidem In accñtibus ſit a rõ exiſtendi. ibidem
An de accũtis diffinitione ſit fubã.ibideʒ
An ſine accñte poſſit ðfacere totã ſbaʒ mñdi. ibideʒ
Atmn ccis in facfo ſit fine ſbᷣo di. xij. ar.i.q.ii.
Anaccũtibns in facoaitaris def᷑ vtus ſubſtantie au per ſe exiſtẽdũ di xij. ar.i.q.ij.
An accidentiain facto altanisimntentfenſũ ũ natura liter di.xij. ar.iij.q.j.
An accidens quod eſt in fubõ medi ante alio accidẽ te pᷣus oꝛdine nature ifomet illud q; ſubm̃ di.xiiij ar. v.. j.
An peraccidentia tiñ ſi mmer dru. ar.iiij.q. v.*
An accuſatiõeʒ dedeat ßeedere monitio ſecreta di. xviiij. ar.iij. q.ij.
In atcnſatoꝛ⁊ iuder poſſit eiſe idẽ di. xviiij. ar. iij q. iij. Idẽ hẽtur? ar. iiij.q.ij.
Atrum accufatus poſſit repellere accufatoꝛeʒi aliq caſu di.xix.ar.iiij.q.ij.
An accuſatus poſſit recuſare eũ qui accuſat de crie abſens per as di.xix.ar.iiij.q.j.
In ſi nõ vult inſcribere ibide(m
In ad accuſandũ debeat admitt iſᷣm iura bereticus ⁊ paganuſ apoſtata.ibidem
An alias criminoſus.ibidem
In conſpiratoꝛ. ibicẽ
AIn inceſtuolus.ibideʒ
An ille qui eſt male opinionis. wigez
In litigoſus ⁊ calumpniatoꝛ ibidẽ
In infamiſ.ibidem
An excomunicarus. ibidem
In inimicus ibidem
In mulier. ibidem
In impubeſ. ibidem
In pauper. ibideʒ
An ſoꝛtilegus ⁊ diuinatoꝛ.ibidem
In accuſatoꝛẽ qui nõ põt fieri ſacerdos poſſit repelle re ſacerdos.ibidem
An accuſatoꝛẽ laycũ poſſit repellere clericus.ibidem
An accuſatus poſſit recuſare accuſantem.ibidem
An accuſare poſſit ſeruus.ibidem.
AIn ꝗ accufãt nõ bono ʒeio ſint audiẽdi. ibidem.
An accuſatꝰ poſſit recuſfare cohitãtẽ imiciſ ſuiſ.ibið.
Un illũ ꝗ iurauit non acculare ipſum.ibidem.
An illũ g tulit teſtioniũ p ip̃m in eadẽ cã.ibidem
In ad accuſandum crimen hereſis.⁊ fimonie.⁊ leſe maieſtatis admittantur criminoſi.⁊ ffames 7 ini⸗ mici.ibidem.
AIn accuſatõ noceat accuſato ſi nichilʒ 35 eñpbat. ibidẽ
Arrum accuſatꝰ poſſit in aliquo caſu recuſare iudicẽ
diſtinctione. xix.ar. 4. q.2.
Vecuſatus in qbus caſibꝰ põt recuſare iudicẽ. di. xix. articulo quarto.q.ii. An accuſatus ꝗ recuſat iudicẽ ex ĩiuſta cã vel iniuſto modo ſit punienduſ.ibidem Atrum accuſatuſin aliquo caſu poſſit it excipere cõtra teſtes di.xix. ar.iiij.q.iij.
An accuſatus poſſit excipe ʒ illos qui ſunt ſmioſ vel
mente capti. di. xix. ar. iiij.q·iij.
An contra minoꝛes.xiiij. anniſ.ibidem
An 5 victoſ de crimine.ibið In contra ifames ibide In 3 illum qui confitet᷑ ſe ſociũ eiuſ dez cris ibidem
An cathecuminũ contra hereticũ.ibidem.
An contra inimicum ibidem
An contra domeſticos ⁊ familiares accuſatoꝛiſ. iwib An 3 ꝓductos ð domo actoꝛis vłaccuſatoꝛis.ibidẽ. An nimia pauperte laborantes.ibidem
An contra mulierem.ibidem.
An clerici contra viles perſonas. ibidem
An ai accuſaudũ vunitini aliqs qui nõ Sndmitteret