winhucpiyl ſ

n clurpn

nedennutu 3

3 xlir

ellectus intelligit. nec etiã actů eius intelligit.ſed

ipe intellectus intelligit a quo eſt intellectioꝑ ſuũů

ctum.⁊ in quo eſt per ſuuʒ paſſiuũ.ita ꝙ ad ipam intellectionẽ cauſandã in ip̃o intellectu concurrit eius a tiuũ ⁊ paſſiuũ. Erẽplũ.leue perſuaʒ foꝛmã mouzſe cũ adiutoꝛio influentie loci per ſuaʒ eſſen tiam mouetur.nec dico ꝙ foꝛma moueat materiã

per ſe.ſed totũ leue ẽ qð mouet᷑.⁊ quod mouet.qᷓ;⸗

nis per aliud ⁊ alind.

ori vtrůlumen in⸗ Ecũdo queruur tellectus agẽtis

requirat᷑ ad illam viſioneʒ. Et vẽ ꝙ nõ in⸗ tellectus agens non requirit actũ intelligendi.niſi

acd hoc vt faciat de intelligibili impotẽtia inteili⸗

gibile in actu.ſed diuina eẽtia itelligibilis eſtactu

Kad ip̃am itelligẽdã non requirit᷑ lumen tellectuſ agentis. Item lumen ſolis? ſtellaꝝ nõ occurrunt ſimul ad eundeʒ actũ videndi coꝛpoꝛalr ppꝑ impꝛo

poꝛtionẽ luminũ illoꝝ.cũ ꝗᷓ lumen gloꝛie non minꝰ

ercedat nãle lumen intellectus agentis qᷓ; lumen ſolis lumen ſtellax. videt ꝙ non poſſit cõcurrere ad eundẽ actũ videndi inteilectualr. Itẽ ad actũ

ſupernãleʒ agendũ non pot ſimul cõcurrere, virt?

nãlis cum ſupernaturali. quod pʒ in creatione aie intellectiue ⁊ in infuſione gre.ſed videre denz eſt actio ſupnaturalis.⁊ lumen glie eſt ſupernaturalis

virtus.ꝗᷓ lumen intellectus agentis qð eſt virtus

naturalis nõ põt ſimul cõcurrere cum luie glie ad

videndum deum. Contra inconueniens eſt ꝙ ꝑ⸗ petuo ⁊ reſpectu nobiliſſimi obiecti potẽtia nobi⸗ lioꝛ remaneat ocioſa.⁊ minus nobilis ſit officioſa ſed potẽtia nobilioꝛ eſt intellectus agens qᷓ; poſſi bilis. cũ ergo intellectus poſſibilis requirat᷑ ad

ꝙ aia videat deð ad hoc etiã requirit᷑ lumen intel lectus agentis. Item gloꝛie nen eſt ſine lumie na

ture.gᷓ nec eius actis.ſepatur ab eius actiõe. Rñ

deo ꝙ ſiue in uidendo deũintellectuſſit ꝓure paſſi

uus:ſiue aliquo mõ actiuus ad illã tamen viſionẽ

requirit᷑ lumen intellectus agentis cũ lumine glie glia.n.eſt ſecũdaria ⁊ vltiata nature perfectio. vñ

lumen glie eſt perfectiuũ luis naturalis intellectuſ

agentis. qi aũt duarũ foꝛmarũ vna eit alterius ꝑ fectina ad illum eundẽ actũ ad quẽ oꝛdinatur ꝑfici

ens oꝛdinatur perfecta.q;ᷓuis ille actus pᷣncipaliuſ

reſpiciat totũ compoſitũ rõe illius que pficit qᷓ; ra tione illius que perficitur. cum ergo lumen glo⸗ rie oꝛdinetur ad viſionembeatam.ad illaʒ eandẽ oꝛdinat᷑ lumen intellectus agentis.ſed lumen glo

rie ad illam oꝛdinat᷑ pᷣncipatr.⁊ lumen intellectus

sgentis quaſi diſpoſiriue.vñ ñi intellectus eſt pure

paſſiuus reſpectu illius viſionis ꝑ vtrũq; fimul lu⸗

men eſt ſufficienter diſpoſituʒ ad faciendũ ab obie cto illam perfectiuã paffionẽ que ẽ viſio.ſi ãt aliqꝰ mõ eſt actiuus vtroq; lumine iuuat᷑ ad ſuaʒ actio⸗ nẽ.vñ hñs foꝛtius lumen intellectus agentis cum equali hitu luis glie intenſins deum videt qᷓ; hñs lumen inteliectus agentis debilius. naturarenim virtus foꝛtioꝛ per equale adiutoꝛiũ ſuꝑnaturale ef

ſicaciꝰ põt in act ſupnaturalẽ.ſic videmus ꝙſi ſu pernãlt darent penne hõi leuioꝛi ⁊ ponderoſioꝛi ef

caciꝰ volaret leuioꝛ eꝝ ſua naturali virtute qᷓ; põ

deroſioꝛ. q;uis poſſe volare excedat vtriuſq; nãʒ

2dpnin oppin dõ ꝙ maioꝛ eſt falſa vt pʒ ex pꝛe

dictis. Adn dð ꝙ nõ eſt ſite. qꝛ nð ſic ſe pẽt lumẽ

coꝛpoꝛale ad oculũ coꝛpoꝛalẽ ſicut lumẽ intellectua le ad intellectũ.qꝛ oculus coꝛpalis ita põt affici ſeu tranſmutari a foꝛti lumine quod nõ põt ĩmutaria debili.non ſic aũt pot dici de intellectu.vi phꝰʒ. de aia ſenſus non põt ſentire ex valde ſenſibili.ſed

intellectus cũ intelligat a iquid valde intelligibi⸗

le nõ minus infima.ſed etiã magis.ſenſitiuũ.n.nõ ſine coꝛpoꝛe eſt.hic aũt ſepatus eſt.i.coꝛpoꝛeo oꝛ⸗ gano non vtẽs. Ad ʒn dð ꝙ maioꝛ vera ẽð actu fupnaturali qui nõ põt eſſe niſi ab infinita potentia cuiuſmodi eſt creare.nõ aũt eſt verũ de actu ſupna turali ꝗ eſt a deo.ita ꝙ ad ip̃m requirit᷑ ſuꝑpnatural virtus finita.talis aũt actus eſt dei viſio.ad hoc.

eni requiritur in intellectu creato lumen gloꝛie qð

eſt virtus ſupernaturalis.⁊ tamen finita. S

—*

Ertio dueritur vtrũ viſio creaturaru t in deo ſit pertinens ad btitudis eẽntiã. Et vĩ ꝙ ſic.qꝛ vt oñſum eſt li.ʒꝰ.di.

147. eadẽ ẽ viſio qua intellectus beatus videt di⸗

uinam eẽntiam ⁊ creaturas in ea.cũ ergo viſio di⸗ uine eẽntie ſit beatitudinis eſſentia viſio creatu- rarum in ea eſt de beatitudinis eẽntia. Itẽ de bti tudinis eẽntia ẽ ſcire ſe beatũ eſſe.ſed ſcire ſe bea⸗ tuʒ eſſe. eſt ſcire creatupas.qꝛ ipſe beatus eſt crea⸗ tura.vſua viſio eſt creatura.gᷓ viſio aliquaꝝ creatu rarũ eſt de btitudinis eẽntia. Lontra Aug. F.li. cõfeſ.quaſi inter pꝛincipiũ ⁊ mediũ loquẽs ad deũ

dicit. Infelix hõ quiſcit illa oĩa.te aũt neſcit. btũs

aũt qui te ſcit.ẽt ſi illa neſciat.q vero⁊te.⁊ illa no⸗ uit nõ ꝑp illa beatioꝛ.ſed ꝓp te folũ beatus ẽ. Iteʒ illud ſoluʒeſt de btitudis eẽntia qð requirit᷑ ad per fectã cõiunctonẽ aie cũ deo.ſed ꝑviſionẽ diuine eſ ſentie ⁊ eius fruitionẽ eẽt aĩa perfecte cõiuncta ðo etiqm ſi nullã in eo videret creaturã.ꝗᷓ viſio crea⸗ turaꝝ in deo non eſt de btitudis eẽntia. Rñdeo eẽntia beatitudinis aie cõſiſtit in perfecta ſiu con- iunctione cũ deo.vñ qcqdẽ de rõe illiꝰeſt de eẽutia btitudinis.⁊ quoc eſt extra rõem illius cõiũctiõis nõ eſt de btitudis eẽntia.q;uis aũt viſio creatura- rũ in deo ſit de rõe illiꝰ cõiũctionis inqᷓ;tũ illa eadẽ viſione n diuina eẽntia.nõ tñ ẽ de rõe cõiunctiõiſ inqᷓ;tũ ẽ reſpectu creaturaꝝ in deo.nõ.n'.ið quia il la viſioẽ reſpcũcreaturaꝝ ẽ perfecta.ſed qꝛ perfe cta ẽ ideo eſt etiã reſpectu creaturaꝝ ita ꝙ pus oꝛ⸗ dine nature videt intelleckus beatus diuinaʒ eẽn tiam perfecte qᷓ; creaturas in ea.reſpectus g viſio

nis illius ad creaturas repꝛeſentatas in deo eſt ẽ

rõem perfecte coniunctionis aĩe cum deoẽt aligd creatuʒ ex illa. Alij aũt nõ ipꝛobanter dicũt ꝙ vi⸗ dere in deo ſe ip̃m ⁊ ſuaʒ viſionẽ eſt de beatitudis eſſentia.qᷓ;uis põ ſicpoſſit dici'de viſione aliarum

creaturaꝝ in deopfectius.n.vnit᷑ intellectꝰdeo vł

getatur in ipᷣo vidẽdo iß̃ʒ.⁊ vidẽdo ſe videre.ip̃ʒ

ſi nð videretſe videre.pmn.n.actũ ſine ßᷣo ipoſſi

bileẽ eſſe ita pfectũ ſicut cũ ßᷣo.nec pᷣm actũ ſ ne ßo poſſet ſequi tã pfecta fruitio ſicut cũ ſecũdo. Qui Vult tenere pᷣmã opinionẽ põt dicere Pad pmum in opp pʒfolutio ex iaʒ dictis. Ad ⁊n ꝙ maioꝛẽ

falſa. ſcire eni ſe eẽ beatũ pᷣſupponit oꝛdine nature ſe eſſe beatũ.qᷓ;uis.n.nõ cognoſcatur res perfecte niſi cognoſcens cognoſcat ſe cogneſcere illam ſi⸗ cut nihil diligitur perfecte nili diligens diligat ſe diligere illud. tamen reflectio intellectus ſuper

actum ſuum non eſt de rõe perfectionis pᷣmi actꝰ