5
—
gnis alligate nð pñt cognoſere niſ res ſenſibiles.
ʒ inq; nſunt ſenlibiles? ingulares.itellectꝰ añt n qꝛ radicatur in foꝛma ꝑficiente materis ſenſibilem qᷓ;diu coꝛpoꝛi coniunctus eſt non poteſt cognoſcere niſi res exñtes in mã ſenſibili.vel illð qð ex ipſis ↄ cludere pot.qꝛ tñ mediante oꝛgano nõ cognoſcitiõ res exites in mã ſenſibili põt cõſiderare abſtrahẽ⸗ do.ſ.ſimplici intellectõe intelligendo eas.nð iqᷓ;ᷓn ſunt in mã ſenſibili.qð pʒ cũ intelligit aliað vniuer ſale reꝝ ſenſibiliũ. Intellectꝰ aſit angelicus qꝛ eſt in eſſentia que nõ eſt puꝝ eſſe.ſed cõpoſita eſt ex actua
li⁊ potẽtiali nõ pot nãliter ⁊ imediate cognoſcere
illã rem qͥ eſt puꝝ eſſe.i.diuinã eſſentiã.cum ꝗᷓ oñſũ
eſt beatitudo vera nõ poſſit hri fine clara⁊ imedia ta dei viſione ⁊ perfecta eius dilectione hõ ex ſolis
nãlibus.nec ante moꝛtẽ.nec poſt pᷣt verã ↄſequi be titudinẽ. ʒmn arti.declaro ſic ex btitudine anime redundat de lege cõi in coꝛpus plenitudo ſanitatis ⁊ vigoꝛ incoꝛꝛuptionis. vñ Aug.i epiſtola ad Dio ſcoꝝ parum ante mediũ. Tã porẽtẽ fecit deus aĩaʒ vt ex eius pleniſſima btitudine que in fine tp̃oxꝝ Iã ctis ꝓmittit᷑ redundet in inferioꝛẽ nãm que eſt coꝛ pus nõ beatitudo q̃ fruentis ⁊ intelligentis ẽ ꝓp̃a.
ſed plenitudo ſanitatis ⁊ incoꝛꝛuptionis vigoꝛco poꝛis nõpñt ſileſſe cũ hac moꝛtali vita.ʒ hõetiam ſupernãl nõ põt conſeg in hac vita de lege cõi aĩie
beatitudinẽ. Imn arti.declaro ſic.ſicut ꝓbat Ang. iʒꝰ. detri.c.g. beata vita nõ põr deſerere btim̃ volẽ te qꝛ nõ eſt beata vita que ita eſt in voluntate vtñ ſit in ptãte cum nemo btũs ſit aliquid volendo.nec habendo.nec ẽt volentẽ.qꝛ nõ eſt vita beata quaʒ
perire cupit qui habet eam.cũ vt ſuperiꝰ oñſuʒ eſt
de neceſſitate appetat᷑ nondũ hita nõ põt etiã deſe rere indifferẽtẽ ad eã.qꝛ nõ eſt vita beata quam nõ amat beatus.ſed id nõ amat᷑ qð vtm vigeat an pe⸗ at indifferenter accipit᷑.ſed ex pᷣuilegio ſpãli in hac vita aliqs põt deuz videre clare.ñcut ſci vidẽt euʒ vnde ⁊. Paulus ꝗ ſic deũ vidit in hac vita vt pꝛo batũ eſt ꝑ Anguſti.in arguẽdo raptꝰdr fuiſſe in padi ſum. vt ht̃.⁊. ad coꝛin. iꝛꝰ.cũ ð hec viſio in hac vi ta Paulũ deſeruit deñ videndo in hac vira nõ fuit beatus.qꝛ ipſum tunc nõ vidit.niſi ꝑ mõʒ paſſionil tranſeuntis. Im arti.declaro ſic. ex ſpãli pꝛiuilegio hoĩ in hac vita poſſet dare dens hitũ glie quo aia ð um videret viſiõe beata.⁊ ꝓhibere ne ex hac aĩ be atitudie redũdaret ĩ coꝛpus incoꝛꝛuptibilitas. deꝰ enim ꝓhibere põt cãm a pꝛoductione effectus.ꝗᷓ ex ſpãli pꝛiuilegio per vtutẽ dinaʒ poſſet ho beatiſica ri quo ad aĩam coꝛpe nõ beatificato.ſʒ q;uis poſſʒ deus nunq; tñ hoc factuʒ eſt.niſi in xp̃o.vbi ſpũaliſ fuit ratio hoc faciendi vt oñſum eſt libꝛo. 6n ar ticulũ declaro ſic btitudo opponit᷑ mibie.g totũ hoĩ nem beatificart?⁊ in aliqua ſui ꝑte aliqᷓ; mibiã rema nere incõpoſſibilia fũt:neceſſitas ãt moꝛiẽdi mißia eſt ſᷓĩ hac moꝛtali vita eſt neceſſitas moꝛiendi.ði poſſibic eſt per qᷓ;cunq; potentiã totũ hoĩem beati ſicuri remanentẽ in vita moꝛtali qᷓ;uis ðᷣs de potẽ⸗ tia abſoluta de hac moꝛtali vita trãſferre poſſÿ ad plenã beatitudinẽ moꝛte nõ interueniente. ſÿ B ip̃ʒ facere nõ eẽt cõgruũ:cũ B mñ̃i ſue nõ fecerit. Ad p
in opp dð ꝙ maioꝛ nõ eſt va niſi irelligat᷑ ceteris
pibꝰ. hic aũt nõſi ẽ.pia.qꝛ finis hois plꝰ ſupat nãʒ hũanã qᷓ; inis alioꝝ aialiũ nãs eoꝝ.⁊ẽ magns nobi liratenãe humane ꝙ ad ſinẽ tã nobilẽ oꝛdinat᷑ vr ip
pꝛie poteſt dici ens rationis.
ſum conſeg nõ poſſitper fuã nãm. Ad?ndð ma. ioꝛ eſt.q;uis.n.finem nãtr appetat.tñ ea que ſũt ad
finem eiegit ꝑpꝑ finem.vnde ⁊ qᷓ;uis hõ nãliter ſẽꝑ
refugiat moꝛtẽ.tñ qñʒ elegit moꝛi ꝑp deſiderius cõ
ſecutionis finis vñ dicebat apls de ſe.ad phili.p.
ꝙ erat deſideriũ hñs diſſolui ⁊ eſſe'cũ chꝛiſto. Ad
ʒm pʒ ſolutio cx dictis in qõne. Ad 4n dð ꝙ nõ eſt ſimile qꝛ voluntas altioꝛ eſt potentia q; intellectuſ vt in pᷣcedenti articulo oſtenſũ eſt.⁊ incipit eiꝰactð vbi intellectꝰactio termiat᷑.qꝛ eoꝛum actiones ſũt per oꝛdinem ſe hñtes.⁊ ideo illud qð debilit᷑ cogno
ſcimꝰ qñʒ foꝛtiter diligimus.⁊ ideo qð cognoſcimꝰ
mediase diligere poſſumꝰ imediate. Ad n dð ꝙ quis coꝛꝛuptibiliras ſit in coꝛpoꝛe tamen ipſum
coꝛpus aiaʒ impedit ab illa diſpõne que in ea regri
tur ad habendũ beatitudinẽ.qꝛ qᷓ;din eſt in coꝛpot
að poteſt de lege communi deũ clare videre viſio nis huius habendo lumen hituale ppſarcinam co: poꝛis coꝛꝛuptibiliſ ipſũ adinferioꝛa inclinante. Ad bn dð ꝙ ad intelligendũ aliquid ſufficit ꝙ illud ha beat eſſe ñpꝛeſentatiuũ intellectui.illud añt quodi
habet eſſe in re ef̃ nec eſt intellectů infoꝛmãs põt eẽ
repñtatm̃ei ſicut qdditas alicuiꝰ coꝛꝛupte cuius nõ veritas:ſed ſimilitudo intellectumn meum ifoꝛmat repꝛeſentata eſt intellectui meo eſſe ẽt cuiuſiʒ crea ture kepꝛeſentatũ fuit dio intellectui ab eterno.cuʒ ð dicitur ꝙ de nõ ente nõ eſt ſcientia extenditur enſ nõ tm̃ ad eſſe in re extra.nec ad eſſe initellectu tan tum ſed etiam ad repꝛeſentari intellectui quod ꝓ — Eptimo queritur vtrum electoꝝ be⸗
8 atitudo eritmaioꝛ poſt iudi
cium q ante. Et videtur ꝙ nõ qᷓ;to virtus
aig magis eſt vnita ad deum tanto clarius ipſum videt.ſed anima beata modo magis eſt ad deum
Vnita qᷓ; erit poſt coꝛpoꝛis reſumptionem.qꝛ tunc poꝛtio ſue virtutis conuertetur ad viuificandum? regendum coꝛpus.ergo poſt reſurrectionem minꝰ clare deum videbit.⁊ ex conſequẽti minus erit be ata. Item intellectus intelligendo oꝛgano coꝛpo⸗
rali nò indiget.ergo per coꝛpbꝛis reſumptionemð
um clarius ñ cognoſcet.⁊ ex conſequenti nð erit be atioꝛ. Item anima chꝛiſti per ſui ſeparationẽ a cõ poꝛe.nec fuit facta minus beata.nec per reſumpti
onem beatioꝛ.ergo a ſinjjli ita eſt dealijs animab?ꝰ
beatis. Item q;diu võluntas perficitur charita te non complente totam eius capacitatem natura lem poſſibilis eſt ad eius pꝛiuationem:quod pꝛobo per ſimile qᷓ;diu materia eſt ſub foꝛma non cõplete abſolure totam eius capacitatem naturalem poſſi bilis eſt ad eius pꝛiuationem.⁊ cuʒ eſt ſub foꝛma to tam eius capacitatem complente illa pꝛiuari non poteſt vt patet in materia celi ſed voluntas nulliꝰ anime beate poſſibilis eſt ad pꝛiuationem charita tis.quia aliter eſſet poſſibilis ad pꝛiuationem bea titudinis. quod impꝛobat Auguſtinus.ʒꝰ detri. coctauo ergo tota capacitas naturalis cuiuſlibet anime bsate abſotute impleta eſt beatitudine:⁊ ſi ſic earum beatitudo non poterit poſt iudicium au geri ſaltem intenſiue. Nemñ eſſent poſſibiles ad beatitudieʒ itẽſioꝛẽ per bonos actus quos faciũt ꝑ
ſicerent łſe diſpõerent ad ꝑfectũ ñi.n.poſſetdici qð
ad hoc ipedirent᷑:aꝛ ſt extra ſtatũ merendi qiõ e ſtatum merendi quia ꝓficere non poſſunt& cũnet