eitnr. ⁊ a voluntate apperitur. ita ꝙcircahoe neci

tellectus põt errare in cognoſcendd:ncc volũtas ĩ

appetẽdo. In appetendo beatitudinẽ mõ ſecũdo eſt meritũ.quia ſic nec naturaliter coguoſcitur nec naturaliter appetitur.ſed reſpectu eius contingit eſſe erroꝛem iintellectu⁊ obliquitatem in affectu qꝛ? intellectus põt opinari nõ eſſe btitudinẽ ĩ illo bono vbi vere eſt ⁊ eam eſſe in illo bono vbi vere nõ eſt⁊ ex ↄnti voluntas põt appetere btitudinem vbi vere nõ eft. ⁊ eã nõ appetere vbi vere eſt vnð beatitudo hoc mõ accepta obm̃ eſtli.ar. nð tĩ ſub rõe qua eſtlibeꝝ.ſed ẽt ſub rõe qua deliberatm̃.qꝛ uis hõ nãlr appetat deñ videre? eo frui. vt oſtẽ detur in qðe ſequenti.tñ illa nõ appetit nõlr inqᷓ;tů in illis vera beatitudo conſiſtit. qꝛ nõ cognoſcit nã liter. qꝛ in illis vera beatitudo cõſiſtit. vnde qᷓ;uis ea in quibus vera beatitudo cõfiſtit nãliter appetit ßm id qð ſunt nð tñ illa nãtr appetit ſub illa rõe ſeu

inqᷓ;tum beatificatiua ſũt. Aꝛgꝰ ad partẽ pꝛimam

pꝛocedunt de beatitudie pꝰmõ dicta. Arg ad ꝑteʒ cðaʒ ꝓcedunt de btitudine ſcðo modo dicta. rto querit᷑ vtrũ beatirudo poſſit hr̃i — in hac vita. Et videtur ꝙ ſiẽ qᷓ;to res eſt nobilioꝛ tanto potentioꝛ eſt ad conſe quendũ finem ſuũ.ſʒ aialia que ſunt infra hoiem in

hac vita poſſunt ↄſeg finẽ ſuũ ꝗᷓ multo foꝛtius hõ.

tem hõ appetit nq̃liter oẽ iliud ſine quo nõ põt cõ⸗

ſequi finẽ.ſuũ.qꝛ qðcũq; appetit. appetit in virtute

Rniſ quẽ nãlr appetit.ð ſi moꝛs eẽt necia hoĩ ad ↄſe cutionẽ btitudinis.homo nãtr appeteret moꝛi qð falſuʒ.eſt moꝛs gᷓ nõ eſt necia ad beatitudis cõſecu cutionem. Itẽ clara dei viſio hr̃i nõ põt ſine beati tudine.qꝛ ipſam ſemp comitat᷑ pfecta fruitio ſʒ Fᷣm Aug. ante penul.qõem ad Oꝛoſiũ. Paulus in hac vita ſic vidit deum ſicut ſei poſt hãt vitã videbũt

beatitudo põt hãi in hac vita. Item ſicut ſe hẽt

Nvoluntas ad dilectionem ſumme bonitatis ita in tellectus ad cognitionẽ ſumme veritatis.ſʒ vt oñ⸗ ſum eſt li.i.di.iq.per charitateʒ deus in vita iſtai mediate diligit? ſimuli ⁊ imediate cognoſcit᷑.ſʒ imediata cognitio eſt viſio.⁊ tunc urguo vt pꝛius. Itẽ btitudo eit in aia.coꝛꝛuptibilitas eſt in coꝛpoꝛe ð iſta nõ pᷣriant᷑:qꝛ pᷣria nataſt᷑ eſſe circa idem.ð við tur ꝙ nõ obſtante coꝛpoʒis coꝛꝛuptibilitate hõ pol ſit hie aĩe btitudinẽ in hac vita. Item oẽ qð intel⸗ ligimus eſt qꝛ de nõ ente nõ eſt ſcienti a:ſed multa i telligimus que nõ ſunt in reꝝ natura.nec in aliquo eſſe creato.ð ſunt in creatoꝛe.cũ ðᷓ multa talia clare videamꝰ.⁊ nihil poſſit clare videri ·in creatoꝛe ni ſi creatoꝛ clare videat᷑. vñ ꝙ in hae vita clare vide

re poſſimus creatoꝛẽ ⁊ ex ↄñiti verꝰ beatitudinem

hẽe in hac vita. Lontra Job.iʒ. hõð natus de muli ere bꝛeui viuens tpꝑe repletꝰ multis miſerijs.ſʒ be ata vita oẽʒ miſeriam excludit.ʒ ñ põt hůi vera be atitudo in hacvita. Item Fᷣm Aug.iʒ. de trinitate c.7. beatitudo ſic imoꝛtalitate eſſe nõ põt.ſʒ ĩhac

Vita moꝛtali nõ põr eſſe imoꝛtalitas.alr.n.eſſent dicroꝛia.ß beatitudo nõ põt hãi in hac vita. Item beatititudo non põt h̃i ſine clara dei viſione.ſʒ ſiẽ dicit.glo.ſup illud exo.ʒʒ.nõ videbitme hõ⁊ viuꝝ qᷓ;diu hic moꝛtaliter viuit᷑ videri ꝑ quaſdã imagi⸗ natões deus põt. ſʒ ꝑ ipſam nẽſue Heznb põt.qᷓ be⸗ atituco in hac vita hi nõ põr. ad videndũ clarius hꝰ qõis veritateʒ pmo declarandũ eſtꝙ beatitudo

hois nõ eſt ſine clura dei viſione ⁊ pefecta eius di·

*

lectione.⁊.ꝙ ex ſolis nãlibus hõ nec ante moꝛtem nec poſt moꝛtẽ p̃tvera conſeg beatitudinẽ. ʒv.ꝙœẽt

S— 8„

upnaturaliter põ nõ põt ↄſequi btitudinẽ aie i hac vita de lege cõi. 4 ꝙ ex ſpali pꝛiuilegio põt deuʒ

videre in ac vita abſq; hoc ꝙ ſit btůs. Iꝙer

ſpeciali uilegio per virtutẽ diuinam poſſet btifica

ri qnoad aiaʒ coꝛpoꝛe nð beatificato. Sexto ꝙ im⸗

poſſibile eſt per qᷓ;ᷓcunqʒ potentiam totů hoiem be

atificari remanentem in hac vita moꝛtali. Mmn ar ticulũ declaro ſic. homo naturaliter appetit ſuã ꝑ·

fectionem.talis eim appetitus cuilibet creaturei ditus eſt a natura.ſecundaria aũt intellectus hũa⸗

ni perfectio eſt in perfectione ſui actus qui eſt intel ligere.nñq; autem eſt actus intelligendi perfectus niſi ſit reſpectu nobiliſſimi intelligibilis? nobiliſſi momodo.nobiliſſimũ aũt intelligibile deꝰ eſt.no⸗ biliſſimus autem modus intelligendi eſt videre.ð

omnis homo naturaliter appetit per intellectum

videre deum.ſed ſicut dicit Aug. iʒ· de tri. cI⸗ Beatus non eſt niſi qui habent omnia que vuli im poſſibile eſtã hominem eſſe btm̃ ſine dei viſione.

Pꝛeterea ois hõ?⁊ quecũqʒ res alia nãt appetit cõ

iungi ſuo pncipio qᷓ;n eſt ſibi poſſibile. vñ qꝛ ignis gñatur in circũferentia ⁊ terra in cktro ißnis appe⸗ tit cõiungi circunferentie ⁊ terra cẽtro.qꝛ in cõiun⸗ tione rei cũ ſuo p̃ncipioẽ pfectio eiꝰquã vnaqjq; res naturaliter appetit. pꝛincipium ãt intellectus hũai imediatum deus eſt. intellectns. ð humanus nãlit appetit immediate deo coniungi pꝛout ſibi poſſibi

le eſt.poſſibile eſt autem cum dei adiutoꝛio huma⸗

num inrellectum coniũgi ſibiper claram viſioneʒ ⁊ imediatam hanc ergo viſionem homo naturalit

appetit.ſed vt pꝛius dictum eſt nõ eſt beatus niñ q

habet omnia que vult.ꝗᷓ ſine pꝛedicta viſione bea⸗ titudo hominis eſſe nõ poteſt. Pꝛeterea ſicut di⸗

cit Ang. iꝙde tri.cꝰ.g. Eo ipſo anima dei ima⸗

go eſt quo eius capax eſt. eiuſqʒ eſſe particeps põt

cum ergo deus ſit infinitum bonum.⁊ quelibet cre

atura ſit bonum finitum nullum bonum creatum ſufficere poteſt ad omnem humani appetitus per fectionem ergo nõ poteſt habere perfectam geteʒ. niſi illam habeat in ſummo bono quod deꝰẽ?⁊ hoe

eſt quod dicit Aug. pꝰli.confeſſio. ꝓpe pᷣnn. feciſti

nos domine ad te.⁊ ingetum eſt coꝛ noſtrum.do⸗ nec requieſcat in te.in ipſo aũt nõ poteſt intellectuſ humanus perfecte requieſcere.donec ipſum attin gat ſicut appetit qꝛ vt iam dictũ eſt nõ eſt beatus. niſi qui habet omnia que vult. ſed homo appetit ipſum immediate ⁊ clare videre.vt iam oſtenſuʒ eſt.ergo ſine tali viſione beatitudo hominis habe ri inõ poteſt.ſed vt oſtenſum eſt ſuperius in articko pꝛecedenti qðe.6.beatitudo nõ tãtum conſiſtit ĩae⸗ tu intellectus.ſed etiam in actn voluntatis qui eſt

amoꝛ.⁊ conſtat ꝙ non conſiſtit niſi inperfecto amo

re:non eſt autem amoꝛ perfectus. niñ ſit reſpectu ſũmi boni quod deus eſt. reſtat ergo ad ꝙ hominis beatitudinem requiritur clara dei viſio ⁊ perfecta

eius dilectio.ʒ arti. declaro ſic. nãlis modꝰcogno ſcendi coꝛꝛñdet nãli mõ eẽndi ip̃iꝰ cognoſcẽtis. vñ

ſi naturalis modꝰeẽndi ipfiꝰcognoſcibiłexcedit nã lem modum eſſendi potẽtie cognoſcitiue nõpõtab illa nãlicognoſci.vᷣbig̃a qꝛ potentie ſenũtiue radi

cant᷑ in foꝛma perficiente materiaʒ ſenſibilẽ.⁊ ſtoꝛ

*————

——

—