Druckschrift 
Scriptum super quarto sententia[rum] / [editum a fratre Richardo de media villa. ordinis minor[um] doctore preclarissimo, per sacre theologie bachalarium fratre[m] franciscum gregorij eiusde[m] ordinis maximia ... emendatum] ; [Verfasser der "Sententiarum": Petri Lombardi]
Einzelbild herunterladen

beo ꝓpoſitũ.ſi dicas quia diuinus irellectuſ dictà

bat bonñ eſſe mundum creari. Vontra. non eniʒ ideo bonñ fuit mundum creari.quia diuinus intel lectus dictabat bonum eſſc mundũ creari ed ga bonum erat mundum creari diuinus itellectus h dictabat. Si dicas ꝙ mundum creari erat bonu abſolute non in cõpatione ad diuinũ intellectũ ſeu voluntatẽ.tunc non poterat non eſſe bonum.ð di⸗

uinus intellectus non poterat hoc non dictare. eñ

ergo diuina voluntas dirſ coꝛdare non poſſit a di⸗ ctamine ſui intellectus.ſi ideo voluiſſet mundum creare.qꝛ intellectus dictabat bonũ eſſe mundum creari non potuiſſet velle mundum non creare· qð falſum eſt.⁊ contra articuluʒ excoicatũ a dño Ste⸗ phano ep̃o pariſiũ. Diuinus aũt intellectus reſpe

„

ctu ſue eſſentie ⁊i non pꝛacticus m ꝙ pꝛaris dici tur ab exterioꝛi operatione.tñ extendendo pꝛaxi?

ad dilectionem pꝛacticus eſt. vel vt melius dicat affectiuus inqᷓ;tum ſe pfecte i diligat.ſpeculatiuꝰ aũt eſt reſpectu eſſentie ſue iqᷓ; tum eſſentia ſua per eñ operabilis non eſt nec etiã per alium.vnde per argin concludi non põt ꝙ bea titudo conſiſtat pᷣncipalius in itellectu pꝛactico ꝓ⸗ pꝛie loquendo de pꝛaxi hᷣnl ꝙ ab exterioꝛi operatõ ne.q;uis pꝛincipalius conſiſtat in intellectu pꝛacti co qᷓ; ſpeculatino.extendendo nomẽ pꝛaxis ad pꝛa xim que dĩ de dilectione qui intellectus conueniẽ tius appellari põt affectinꝰ qᷓ; pꝛacticꝰ. Ac ⁊npʒ qd dð ex iam dictis in qõne. Mn argn ad parteʒ ⁊mn pꝛocedit de i ntellectu pꝛactico dicto ꝗ pꝛaxi ꝓ

pꝛie dicta.i.ab exterioꝛi operatione. Ad dðꝙœ

ibi Aug. accipit cõtemplationem pꝛocontempla⸗ tiua vita que p̃ucipaliꝰ conſiſtit in dilectione ðð in

cognitione.vt in pꝛecedenti qõne dictum eſt. vi⸗

ta anime dilect io eſt.

Articulus ſecundus.

mines appetãt beatitudinẽ. ⁊ vtrũ cneceſſitate. ʒ.vtrum voluntasi appetendo beatitudinem moueatſe.. Vtxvo luntas velit quicqd vnlt pꝛopter beatitudincm. vtrů voluntas in apperendo beatitudinẽ me⸗ reatur. 6 vtrů beatitudo poſſit haberi in hac vi

ta. 7 vtrũ beatitudo electoꝝ erit maioꝛ poſt in

dicium qᷓ; ante. S vtruʒ beatitudo ab omnibus beariſ equaliter participetur.

Rmo oſtẽdo ſon omnes hoi⸗

titudinem. Aug. io. de tri.c.pꝛimo. Firmiſ ime nouimus amari niſi nota non poſſe. ſed non omnes homines cognoſcũt beatitudinẽ.qd pʒ.ga Fmphm̃. p ethi.c.b. quidã poſuerũt eam in volup tatibus.quidã in diuitijs. quidã in honoꝛibus.er⸗ go non omnes appetunt beatitudinem. Jẽ phꝰ io. ethi.c. g. dicit ꝙ felitas ẽ operatio intellectꝰ ᷣm ꝓpꝛiaʒ virtutem.ſʒ nõ oẽs appetũt operarißʒ vir tuteʒ cum multos magis videamus appeterè vi⸗

tia qᷓ; virtutes.ꝗᷓ non oẽs appetũt btitudinẽ. Iteʒ

ſi beatitudo appeteret᷑ ad oibus nõ videret᷑ h eẽ

liarð niſi aa appetitus btitudinis eſt naturalvi⸗

ris.ſʒ hec võ non ẽſufficiens. qꝛſexus virilis nãlis

nrelligit vt ſe perfcẽ

nrr uerit de. O neq neter cipali. Et circaß

querũtur octo. M vtrũ omnes ho⸗

nes appetant bea⸗

*

eſt. nec tñ cõſequit᷑ oia indiuidua ſpeihñane. ã nõ oẽs hoies appetũt btitudinẽ. Lõtra. ug iʒ. de

tri.e.y dicit ꝙ oẽs appetũr btitudinẽ. Itẽ ꝙœia bo⸗ 6. nñ appetũt. dicit.n. phꝰ.i.ethi.circa pᷣncipiũ.ꝙ bñ n enũtiauerũt dicẽtes eſſe bonũ qð oĩa appetũt. ð ðʒ regulaʒ eiuſdẽ ʒꝰ.topi. Warie bonum oœẽs marie 3 appetũt.ſʒ btitudo ẽ maxim bonũ.ðᷓ non oœẽs hoies niaie beatitudinẽ appetũt. Rñdeo ꝙ btitudodu- Sieh ↄiderari.i.in gñali inq;tũ eſt bonũ quod F dã futficientiſſimũ.vel in ſpãli.ſ.inqᷓ;tũ ↄſiſtit ĩ cla 6

ra dei viſione ⁊ pericã eiꝰ dilectiõe⁊ gaudio. qð hi ð dei bõitate pñti per clarã eiꝰ viſioneʒ⁊ pfcã. dilectionẽ.pᷣmo modo beatitudo eſt oib us nota. i6 qubet. n.ſeit gdeſt bonũ. ⁊gd eſſeẽ ſufſiciẽtiũmũ ⁊ mõ nõ eſt oĩbus nota.vñ nõ om̃s cam appetũt—

ß pmo mõ oẽs appetůt eam.qꝛ appetitus eiꝰ nãlis eſt. vñ Aug. iʒ. de tri.c.g. dicit ꝙ ad appetendũbti tudinẽ natura cõpellit cui ſũme bonus; imutabit btũs creatoꝛ indidit. dicit etiaʒ glo.ſ illudpſal.

Beata gens.ꝙ animus nãli eſt capax beatitudiniſ nulla aũt creatura capax nãli alicuius boni eſt de w relicta oĩ nãli incliatione. Ad illudẽt dicit phꝰli uß de bona foꝛtuna.ꝙ nãles appetitꝰ ſi ĩ nobil pꝛim i tʒ pꝛimus motꝰ voluntatis eſt in finẽ. dille motus ⸗ eſt nãlis.ſed britudo finisẽ.gᷓ appetitus btitudis nãlis eſt. ſʒ qð nãlr conuenit homini rõneſue foꝛ⸗ me onni pᷣomini conuenit. quia per foꝛmã homo reponit᷑ in vna ſp̃e.⁊ ideo dicit Vama.ʒ.li.c.4. g in oibus cõiter inſp icit᷑. natura caratheriʒatin hisq̃ ſub ip̃o ſunt athõis. ergo omnes bomines appetunt beatitudinem. Ad p̃n in oppoſituʒ di⸗ cendum ꝙ quãuis non omnes nouerint beatitudi nem in ſuo eſſe ſpec ialiſſimo.nec etiam ſpůlitqm ii omnes nouerũt eã in eſſe ſuo generaliſſimo. Ad ninn ſecundum dicendũ ꝙ etſi non omnes appetũt ope rari ſecundum virtuteʒ in ſpãli.quia multi aype⸗/ 6 tunt opationẽ cõtrariã virtuti.iñ oẽs operari im virtutém appetunt in generali.in hoc ꝙ appetũt vonum ſufficientiſſimum.qð bonuʒ ſine perfectiſ n ſimo actu perfectiſſime virtutis eſſe non poteſt. mi Ad ʒm dicendum ꝙ ſexus virilis non eſt natura w

lis iuris rõne foꝛmeſed rõne materie.vnde ppůſ in io. metha. Waſculus⁊ femina animalis ſunt pꝛo pꝛie paſſiones.ſed non m ſubſtantiam.i.foꝛmam u verum in materia ⁊ coꝛpoꝛe. pꝛopter quod idem un ſperma maſculus aut femina ſit patiens paſſione aliquam.illud autem quod eſt alicui naturale de 3 materie non oportet ꝙ omnibus conueniat ined⸗ n dem ſp̃e. quia res non reponunt᷑ iſpe permaterlã. in ſed per foꝛmam.⁊ ideo illud quod naturali alicni conuenit rõne foꝛme conuenit oibus in eadẽ ſpe. vt aũt dictů eſt appetere btitudinẽ in gñali nãle eſt homini rõne foꝛme. Ecunc 0 queritur vtrum oẽs homi⸗ 6

— nesex volũtate deliberati⸗ w

na btitudinẽ appetãt de neceſſitate.ꝙ en ſu oẽs hoies nãli appe titu ⁊ volũtate libera actionẽ i

de necitate ip̃aʒ appetãt manifeſtũ eſt. qꝛ btitudo h ẽ finis hũane vite.⁊ li.⁊.di.ʒg. in illa qõne. vrumm in volũtas inqᷓ;tũ libera de neceſſitate velit finẽ oſtẽ ſum eſt ꝙ voluntas velle naturali.⁊ velle liberod i coactione de neceſſitate vult finem. ſed quia mul ti diſtinguunt inter voluntarem liberam.? volun tu

—