xns i ciznnodi puns cnitni udni pzcerb x nemmmenet Kadensſudröequ odendrbequf ——* 3 ect iki. uapn

sbasssMbbb

per ſeqᷓ; illa que eſt bona per aliãrõeʒ. rõ añt meli

ꝛeſt nobilioꝛ. qꝛ ſicur dicit Aug.ð.de tri.c.ʒ. ĩhiſ nmole magnaſunt idẽẽ maius? melius. Ad ⁊m dð ꝙ qᷓ;uis volũtas nõ poſſit exire aliquẽ getũ

ſine actu intellectus.nõꝑpß̃tñ ſegtur ꝙ inrellect? ſit nobilioꝛ volůtate cuiꝰ rõduplexẽ. vna qꝛ intel⸗ lecrus i cõplemẽtũ ſui actꝰnõ ↄliſtiti cõpleta ſui foꝛ matione nõ põt niſip volũtateʒ. vñ dicit Augꝰ.9. de tri·c· Vlt. ꝙ ptiʒ mẽtis añcedit appetitꝰquo id að noſce volumꝰ querẽdo ẽt⁊ inueniendo naſcit ples ip̃a notitia. vñ ſicnt actꝰ voluntatis indiget aotu intellectus qᷓᷓtů ad ſui initium.ita actꝰ intelle ctus indiget actn voluntatis q;tů ad ſui cõplcmẽ tuʒ. St pꝛeterea voluntas cognitiõe modica põti magnũactũ. qð pʒ qꝛ de lege cõi nõ cognoſcimꝰ deñniſi mediatẽ.⁊ tñ diligimꝰ ipᷣm imediate. ſed intellectus nõ põt in magnũ actũ cũ debili adiuto rio volũtatis.ita g oibus penſatis pls vniat᷑ intel

lectus in rectitudine ⁊ pfectione ſui getꝰper volũ⸗ tateʒ q; eↄ maxie cñ in his q̃ ſunt ad finẽ. volũtas poſſit ↄnenire iudicio intellectus. vt in. ꝛ.li.oſten⸗ ſumeſt. Adʒ dð ꝙ maioꝛ vera eſt de appetitu qui eſt in rebus inaiatis. de quo dici põt ꝙ graue appetit eſſe deoꝛſuʒ.⁊ de appetitu ſenſitiuo ioquẽ

dotñ de appetitu qui eſt velie g eſt ideʒ qð liberai clinatio in rem volitaʒ falſa eſt. ſic.n. appetere ſů⸗ mũ bonnʒ circũſcriptò intelligere ſi eſſet poſſibile nobilius eſſet qᷓ; ipſum intelligere? non appetere. Ad n dð ꝙ intellectus nõ tm̃ intelligit ſilitudi neʒrei queẽ in aia imo per ip̃am ÿus intelligit rẽ e a cuius cognitione reflectit᷑ ad ſ ilitudinẽ cogno ſcendũ. vñ eandẽ reʒ que ẽ ef quã voluntas appe⸗ tit intellectus intelligit. vñ nõ intelligit ipᷣam ſub eſſe ſpñalioꝛi qᷓ; voluntas apperit eam. ſic.n. res extra nõẽ obiectũ intellectꝰniſi ſt aie repꝛeſ entata ita nõ eſtobiectũ volũtatis niſi ſit itellecta. Mꝛe tereaſi res intellecta haberet ſpũalius eſſe in inen teqᷓ; e pp hoc ꝙ mens eſt ſpñalioꝛ ea.hoc verifica

ri non poſſet de eſſentia increata qͥ in infin itũ ſpña lioꝛẽ oĩ mente creata Nõpatio añt potentiaꝝ hʒ no bilitatẽ attendi dʒ per cõpationẽ ad nobiliſſinium obiectũ. qð nõreſpicit intellectus ſub eſſe ſpñalio riqᷓ; volũtas. imo ecõuerſo eo ꝙ ſpñalins eſſe hẽti eqᷓ; verbũ eius in mẽte creata. Acd ʒm dð ꝙ foꝛ⸗ ma per quã volũtas mouet ſe nõ eſt bonñ appꝛehẽ ſuʒ · imo finis eſt motus eius.foꝛma aũt per quam mouetſe eſt ipſamet. vłillud qð in ea eſt actiuñ.qᷓ uis ſe ñ moueat niſi pᷣſuppoſita intellectꝰ cognitiòe Ctauo dueritur vtrũ beatitudo pᷣnci o)— palius cõſiſtat in actu intelle⸗ ctus ſpeculatiui q; pꝛactici. Et vãꝙ pncipa iiul in actu intellectus pꝛaetici.qꝛ cõſiſtit pncipali us in actu intellecrus qui ſimilioꝛ eſt diuino intel⸗ lectui.ſed intellectꝰpꝛacticus ſimilioꝛ eſt diuinoi-

tellectui qᷓ; ſpeckatiuis.diuinus.n.intellectus pꝛa

cticus eſt. cognitio.n.eiꝰcñ ipſa voluntate cã eſt. ductionis creaturaxꝝ.ꝗ beatitudo pᷓncipalius cõſi- ſtit in actu intellectuspꝛactici qᷓ ſpeckatiui. Irem ille intellectus eſt pꝛacticus nõ tĩ ꝗ ſpeculat᷑ opa-

bilia.ſed etiã qui ſpectat᷑ pmuz pncipiũ opabilium qð eſt deus ſub rõe qua eſt ſununũ bonð.ſed ille in tellectus cuiꝰ actus eſt de btitudinis eſſentia ſpe⸗ ulatur ſurnmũ bonũ. vi ꝙ inteilectus cuiꝰactus

eſt de eſſentia beatitudinis eſtpꝛacticus. Contra

—

p eſſectunm. nram determinat voluntat neceſſitando.ſed inclinando.iõ.n.artitex diſponit

intellectus pꝛaeticus eſtreſpeñ opabiliũ pernos.

qꝛ reſpcũ taliũ eſtſcia pꝛactica.ʒ Auic.pᷣ metha.

c.i.ſed actus intellectus qui eſt de beatitudinis er

fentia eſt reſpcũ dei qui nõ eſtres opabilis ꝑ nos. ð intellectus cuiꝰ eſt actus de bcatitudiniſ eſſentia non eſt pꝛacticus. Itẽ Aug. pli. de tri.c.io. dicit pin cõtemplatiõe dei eſt finis omniũ bonarð actõ

nũrequies ſempiterna.⁊ gaudiũqð nõ aufertur a

nobis.ſed cõtemplatio eſt actus intellectus ſpecu

latiui.ergo in actu eius pꝛincipaliꝰcõſiſtit beatitu⸗

doq; in actu intellectus pꝛactici. Rñdeo ꝙ itelle

ctus aliq conſiderat materiã pure pꝛacticã queẽ aliquid opabile per nos.⁊ h nõ ppſcire ſicut ppfi⸗ nem.ſed pp opari

⁊ tũc eſt ſimpli pꝛacticus. aliqñ

conſiderat vex nõ opabile per nos. nec ſubiacens

nfe diſpõni.⁊ ꝑpſcire ſicut pp finẽ. ⁊ tunc ſimplicit

eſtſpeculatin us.aliqñ cõſicierat materiã pꝛacticã

pp ſcire tm̃.aliqñ ſpeculatiuã ꝑx operari. vrcũme dicus aliqᷓ; coſtellationẽ cõſicerat vt meli⸗ poſſit

ꝓpoꝛtionare medicinã quam vult inãirmo dare.⁊ Vtroq; iſtoꝝ modoꝝ eſt ptim ſpeculatiuus partiʒ practicns.ſed pᷣmo modo magis eſt ectatiuuſ q; pꝛacticus.⁊ modo ecqxerſo.qꝛ finis magisẽ con⸗

ſiderandus ad iudicandũ intelectij wechlatiuum Vel pꝛacticũ qᷓ; materia.vñ phũs.⁊ metha. Spe⸗

culatiuã ſciam diſtinguit a pꝛactica maxime pener

ſineʒ dicẽs ꝙ theoꝛice finis eſt veritas ⁊ pꝛactice

opus. aliaũ intellectus cõſiderat aligd nõ opabile per nos nec pp operationẽ exterioꝛem.nec ꝑp ſcire tm̃.ſed ppſcire oꝛdinatũ ad interioꝛẽ opationẽ que eſt dilectio ⁊ intellectus.⁊ ſub hac rõne ꝑtimẽ ſpe⸗ culatiuus.⁊ partiʒ pꝛacticꝰ.extendẽdo pꝛaxim ad intèrioꝛeʒ o pationẽ qͥ eſt dileetio.⁊ magis pꝛacti⸗ cus q; ſpecuiatinus.qꝛ vt iam dictum ẽ magis at⸗ tendit᷑ rõ intellectus ſpeculatini penes fines q pe nes materiã.talis aũt eſt intellectus cuiꝰactus eſt de beatitudinis eſſentia. Intellectus añt beatus

uis ſpeculetur bonñ quod eſt operabile per nos. h eſt ſummũ bonũ non tiñ ſpechlat ip̃ʒ ppſcire tm̃.

ſed ꝑp ſcire in oꝛdine ad perfectã eius dilectioneʒ Vñ? pꝛincipalius ſpeculat᷑ rõem boni tatis qᷓ; veri

tatis. nõ ſic intelligendo ꝙ clarius videat vnã qᷓ; aliã. ſed qꝛ vnã in oꝛdine ag aliã ſpeculat᷑.⁊ iõ con⸗ cedo ꝙ beatitudo conſi a.

atitudoc pꝛicipaliꝰ in actu intel lecrꝰpꝛgcrici extẽdẽdo pꝛaxi ad dilectionẽ qᷓ; ĩ actu

itellectꝰ ſpeculatiui.qꝛ tñ pꝛaxis nõ conſueuit extẽ

di ad actionẽ Voluntatis interioꝛeʒ.ideo ſatis con nenienter dicit᷑ talis intellectꝰeſſe affectiuus.⁊ pp rõnem ſilem aliqui qui nolůt concedere ſcieñtiam theologicã pꝛiucipalius eſſe pꝛacticã q; ſpeculati uam.cõcedunt tñ eam pꝛincipalius eſſe affectiuã

peculatiuam. Acd pᷣnin oppndð ꝙ diuinus i tellectus intelligit cſſentiam ſuam pꝛimo.⁊ per eſ⸗ ſentiam ſuam creaturas reſpeñ creaturarum pꝛa⸗

cticus eſt. nõ tamen eo mocdo quo V neß nr̃oꝝ enõ ip̃aʒ ptes domus tali modo veltali.quia dictamen ſui

ntellcũs inclinat ipᷣm adſic faciendum. nõſic gůt

eſt de inrellectu dinino reſpcũ voluntatis ſue non

enim ideo deus voluit creare můdũ. quia intelle tus ſuus dictabat bonum eſſe můduʒcreari.ſʒ eg⸗

quod ſic pꝛobo. Auero quare bonumn fuitmůduʒ

creari.ſi dicas quia deus voluitipſum creare ha⸗

14

6