deſiderat. ⁊ pñteʒ cñ in ſe ip̃o requieſeit ⁊ delectat᷑

deſideriũ aũt finis nõ eſt cõſe ecutio finis. ſʒ eſtmo⸗ tus ad finẽ. delectatio autẽ aduenit volũtati ex

inisẽ plis. nõð aũt er h aligd fit pñs. qꝛ volnntas Slecratir in ip̃o.oʒ ig eſſe aligd aliud qᷓ; actũ vo

luntais ꝑ qð ſit ip̃e ãnis pñs volenti. hic autẽ eſt

actus irellectus.qꝛ tñ ad voluntatẽ ꝑtinet delecta tio cõſequẽs btitudinẽqͥ eſt quaſi britudinis conſu

matio accidẽtał in ſepabur btitudinẽ conſequens iõ aliq dã btitudo ptinere ad voluntatẽ eo ꝙ qñʒ audiũ ip̃m di btitudo.dicẽte Augꝰ li io.confeſ.

c.i.circa mediũ. ꝙ beata vita eſt gaudiũ de vitate

S5 hanc opinionẽ exp̃ſſe eſt auctoꝛitas Augu.

alla.in opponendo dicentis ꝙſ ummamerces eſt in fnitione.⁊ rõßa ad ſeðᷣam partem. Pretcrea

Augꝰ.i. de ci.c.iꝗ.dicit ꝙ in celeſti ciuitate oĩs vſus refert ad fructũ pacis eterne. fructus ꝗᷓ paciſ

eterne ptinʒ ad vltimũ fineʒ vite hũane.ſ fruct?

pacis etne eſt frurio deiq̃ eſt actus volmratis. Pꝛeterea ſũma bõitas nõ eſt mioꝛis nobiliratiſ

hm rẽnec fin nram rõncʒ intelligẽdi qᷓ; ſumma ve ritas.qᷓ ſiẽ deus eſt btitudinis obiectuʒ rõne ſũme vitatis.ita rõne ſumme bõitatis.ſʒ ſiẽ dens ẽ bea titudinis obiectũ intellectus inqᷓ;tũ eſtf ũma vcri

tas. ita eſt obiectũ volũtatis inqᷓ;tũ eſt ſimma bo⸗ nitas. ꝗnec in actu intellectꝰtm̃.nec in actu volun tatis trñ conſiſtit vite hñane beatitudo.ſedi actu vtriuſq; ſimul. vr̃ ergo mihi dõ ad qõneʒ ꝙ bti tudo conſiſtit in actu intcllectus ⁊ voluntatis ſil.

Cuius rõ eſt.qꝛ eſſe btitudinis vite hñane ꝓſiſtit?

perfcã vnione aie rõnałců deo. hec aũt vnid iclu⸗ dit aĩe vnionẽ cũ deoßʒ oẽʒ ſui potentiã ᷣm quam Vnibilis iſtcũ co imediate. potẽtia añt aie rõnalis non tiñ̃ eſt intellectus † 5 Voluntas.? per quãlʒ illa rũ vnibilisẽ cũ deo ĩmediate.ſẽ. n. deus ſub rõne qa ſimmũ vexꝝ eſt imediatũ obiectũ intellectus

beatoꝝ.ita ſub rõne qua ſummũ bonũ eſt imedia ruʒ voluntatis obiectũ eoꝝ. quis. n.ißo imediate

nõfruerent᷑ niſi ipᷣm imediate vidẽt.tñ imediatũ obiectũ voluntatis eoꝝnon eſt ipſa viſio fũmi bo ni.ſʒ ipm ſummũ bonũ. nõ.n. volunt ſummũ bom vꝑiiã viſionẽ ſiẽppfinẽ. ſʒ volunt ipᷣm vi ene pnipm ſummũbonũſiẽ pp vltimum ineʒ. Ipſum ergo ſummmñ bonuʒ pꝛimo⁊ imediate eſt àb ipiſ

beatis volitũ.eſt ergo voluntatis eox immediate 8. obiectuʒ. ergo perfcã vnio gie cuz deo in qua bti⸗

tudo conſutit eſt per intellectũ⁊ Voluntateʒ.i actu

ergo vtriuſq; ſimul conſiſtit. Mec illa rõ pꝛo con

traria opinione in coꝛpoꝛe qõnis adducta cogere

.quia pꝛimũ obiect

iectũ hmn ꝙeſt beatitudo creata in quo continetu- in generali.⁊ implicite actus intellectus ⁊ volñta⸗ tis. clare n. videre deum ⁊ipſum perfecte dilige-

re eſt habere ſufficientiſſimum bonum.quod hiñ

tin cognoſcendo ſed etiam amando ſed perfcẽ ꝑ cognitionem ⁊ amoꝛem piie.imperfcẽ veroꝑco⸗ gnitionem ⁊ amoꝛem vie. vnde Brꝛeg in omel. Mentecoſtes. Qui deum intelligendo coꝛde deſi⸗ derat iam hʒ pꝛofecto quem amat. Deſicit etiaʒ 2*.rõ in hoc quodſ ubponit nullum eſſe motum vo luntatis reſpcũ ſummi boni clare viſi.niſi delecta tionem.hoc eniʒ eſt falſum. immo dico ꝙ cauſat᷑il

la delectatio ex ſummi boniclara viſione ⁊ amo

oblectuz volunratis eſt britucinis obiectũ. non adeptio eius qͥ eſt bcatitudo.ſedẽ ob

P

perfcð.ſiẽ enim in appetitu ſenſitino amoꝛ venß 1

ſentis eſſe delectatiðis cauſ u. ſic alquali dico afi miliamoꝛem ſummi.boni clare viñi eit delectatò nis cauſum que inſeparabilis eſt ab eo. nec eſt ĩ vo

lunrate negandum paſſiões eſſe ſpales.q;uiſ ſub⸗ limioꝛes ſint ⁊ ſublimioꝛi modo q; in appetitu ſen

ſitiuo. vnde diẽ Diony ius. 4.c.de di.no. de ſcõ Botheo.ꝙ erat diuina paſſus. Pꝛeterea ròſup⸗ ponit ꝙ gaudium nonſ it ð btitudinis eẽntia. qð ñ v mihi verum. Ad pꝛimum in oppmn dicendum. ꝙnon plus concludit. niſi ꝙ beatitudo eſtſ umpli⸗ cius quod ſit in homine.ſecundum ꝙf implicitas opponit compoſitioni ex actuali 7potentiali. non compoſitioni que eſt er bluribns actibꝰ. Ac ſecũ dum ⁊3n dicendum ꝙ conſumata dei dilectio in ſeparabili concomitat᷑ claram eius vi ionem. qa vt diẽ Aug. li. ʒʒm.q.q.ʒy*. Mullum bonum ꝑfc& cognoſcit᷑ quod perfcẽ non amat᷑ ⁊ ideo ſcriptura

⁊ſci cum in beatitudine dicunt viionem conſiſte

re.includunt concomitantem dilectionem. Ad quartuʒ dicenduʒ ꝙtã amoꝛ amicitie q; amoꝛille quo deus dicit᷑ amari amoꝛcm cohcupiſcentie ſũt de eſſentia beatitudinis.ſed amoꝛ amicitie pꝛinci palius vr enim oſtenſunreſt li.ʒ. di.⁊. in ilia que ſtione vfkunn pꝛincipalioꝛ actus charitatis ſit dili gere amoꝛe amicitie ſemper nobilioꝛ eſt q́5 amoꝛ concupiſcentie cetis paribꝰnec poteſt deuf amari amoꝛe amicitie ex puris nãlibꝰ.i·a perfcẽ ſicttre⸗ quiritille amoꝛ amicitie qui eſt beatitudinis eſſen tia.⁊ ideo non valʒ pꝛobatio qua pꝛobabat᷑ amoꝛ amicitie non poſſe eſſe de beatitudis eſſentia. nec etiam valz illa pꝛobatio qua pꝛobabat᷑ ꝙ amoꝛcõ cupiſcʒntie non ſit de beatitudinis eſſentia. ga ꝙ amoꝛe concupiſcentie amet᷑.amat᷑ pp amantem. hoc eſt ex imperfectione illius amoꝛis. Rle aute; moꝛ quo beati volunt deum ſibi ipſis perfetius eſt.⁊ ideo non volunt eum ſibi pp ſe ipſos vt pꝛo⸗ pter vltimum finem.ſed pꝛopter ſe ipſuz. Ad qn

tum dicendurm ꝙ amoꝛ eſt faiſa. vʒ oſtenſum eſt in coꝛpoꝛe qõnis.qᷓ;uis enim viſio ſit neceſſaria diſ⸗

poſitio in beato ad hoc vt fruat᷑ deoperfcẽ.tamen ex hoc non ſequit᷑ ꝙ deus non ſit illius fruitionis i

mediatum obiectum.ſic qᷓ;ʒuis habitus lumis gle

rie ſit necceſſaria diſpò ad hosꝙ intellectus vñe A deum. nihilominus tamen deus eſt illius viſio nis immediatum obiectum.⁊ſi dicas ꝙ ſaltẽ deꝰ

pꝛius oꝛdine nature eſtimediatum obiectuʒ viſio

nis qᷓ; imediatuʒ obiectũ fruitiõis.dicoꝙ verum

eſt de p̃oꝛitate in via generatiõis qͥ eſt pꝛioꝛitas 3

werfectũ ßus eſt pfecto. non de hoꝛitate perfectõ nis. vr in pluribus videmus ꝙactuñ cooꝛdinato

nuz intſe poꝛ oꝛdie nãe in via generationis minꝰ eſt pfcũs q; poſterioꝛ.nec hoc dicẽs intendo dicer

ꝙ illa viſioſitiperfeã. eſt. n.res perfcã in gener vi

ſionis. ſed volo dicere ꝙ ipſa fruitiò eſt aetus per fectioꝛſit declabit in qõne ſcquẽti. Adõn ⁊ · dð ꝙ cum ſanct dicunt beatitudinem conſiſtere! dei fruitione. includuntipᷣam viſionem q̃ eſtnecef ſaria diſpõ ad fruitionem. Id gd ꝙ cum dig dersſib rõne qua ſummum bonum ⁊ ſub nulla alia rõne eſt beatitudinis obiectum ⁊c̃ dico ꝙ fal⸗

inn eſtaccipiendo beatitudinem rõne totius eſſt

tie ſue. deus tamen ſub p̃dicta rõe ⁊ ſub nulla alia

eſt obiectum illius partis beatitudinis que cõuẽit

*3