hransn von vtſuntac ſ

xlix.

—

———

——

deititudo pot accipi duptt. no modopꝛo bono in quo hõ btiãĩcatur.alio modo ꝓ perfecta cõiũctõ

ne hois cũ illo bono.que ↄiunctio eſt hoĩs beatifi⸗ catio. accipiendo finem ⁊ btitudinẽ md pᷣmo vlti⸗

nnus ſinis vite hũane ⁊hoiſbeatitudo realr idem

ſunt. ſimiliter finis mõ ꝛꝰ.acceptus realr idẽ eſt cũ

btitudine ⁊ꝰ modo accepta.ſed differunt ᷣm rõem

quia finis vltimus di inqᷓ;tũ nõ oꝛdinatꝰad vlte⸗ rioꝛẽ finẽ.⁊ pᷣmo mouẽs appetitũ btitudo dĩ inq;⸗ tuʒ eſt ſufficientiſſimũ hois bonũ. Adpÿmi opp dð ꝙ vltimus finis vite hũane inqᷓ;tũ accipit᷑ pꝛo dono in quo vltimo quieſcit hõ⁊ ipᷣa beatitudo ꝓ bono in quo homo beatificatur ſunt vltimus fiuis omniñ creaturaꝝ.qꝛ vltimꝰfinis vite hũane ⁊ bti tudo pᷣdicto modo accepta reali idem ſunt.ſʒ crea ture irrõnales alr ad illũ finẽ oꝛdinant᷑ qᷓ; creature rõnales.qꝛ rõnales iliũ fineʒ attingũt ĩmediate ⁊ĩ illo btificant᷑.ſed irrõnales ad illuʒ oꝛdinãt᷑ hoieʒ mediãte.nec in illo btificant᷑ qᷓ;uis aliquã eius par ticipationẽ imediate recipiant. Ad ⁊mn dð ꝙ acci piendo vltimã fineʒ vite hñane ⁊ beatitudinẽ pꝛi mo modo ſicut omniũ bonaꝝ volũtatuʒ eſt vnus finis.ita vna btitudo.qꝛ vnũ bonũ eſt in quo om̃s bone volũtates btificant᷑.accipiendo aũt vltimuʒ ſinẽ ⁊ beatitudinẽ mõ ßo nõ eſt omniũ b naꝝ volů tatũ vnus finis in nůũero nec etiam ĩ equali gradu ſilr nec vna beatirudo vt iferius patebit. Ad ʒm

dðꝙ ibi phꝰ loquit᷑ de felicitate politica qͥ habet᷑ ĩ

enii

um np

ſt usmnt n

hac vita que multis miſerijs eſt ꝑmiſta. vñ vt ita loquitur eſt felicitas miſera.

Ertio dueritur vtrũ beatitudo ſit quid t creatũ. Et vĩ ꝙ ñ. In nullo crea⸗

to v quieſcere vita hũana. Añ Augꝰ.i.li. ofeſ. verſus pᷣncipiũ loquẽs ad deñ ait. Inquietuʒ eſt coꝛ ñm donec requieſcat in te.ſed in btitudine ẽ quies totiꝰ vite hñaue.gᷓ btitudo non eſt aliquid

creatuʒ. Itẽ idẽ eſt gloꝛia qð btitudo.ſed pſal.ud

deñ loduẽs ait. tu ãt dñie ſuſceptoꝛ meus es gloꝛia mea.; deus eſt btitado vite hũane. Lötra vide

re deũ eſt aliad creatũ. eſt.n.actus creature viden tis.ſed videre deũ eſt hũane vite btitudo. vñ vt

hi Jo.iq.ait ſãluatoꝛ ad piem.hec ẽ vita eterna vt

cognoſcant te.ðᷓ btitudo vite hũane eſtaligd crea

tum. Itẽ btitudo hois eſt in hoie bono ʒ phm̃.i. ethi.c.b. vñ pꝛobat felicitatẽ nõ eẽ in hoibꝰꝑh ꝙ honoꝛ magis vẽ in honoꝛantibus q́; in honoꝛatis

ſʒ quicũq; eit in hoie eſt creatũ.z btitudo ẽꝗd crea

tum. Rñdeo ꝙ btitudo vite hũane dupli põt ac⸗

ecipi. vno modo ꝓ illo bono in quo pfecte? plena⸗

rie requieſcit hũana vita.alio modo pꝛo perfecta quiete hñane vite in illo bono qͥ ↄſiſtit in perfecta

hois cõiunctiõe cũ bono illo. ÿmo modo btitudo

accipit᷑ ꝓ beatitudinis obiecto.⁊ ſic planñ eſt ꝙ bti tudo dicit quid iucreatũ.ſ.ip̃m deuʒ.in nulla eniʒ

creatura poſſet hõ inuenire perfectã ſufficientiam

ad quierandũ ⁊ perficiendũ euʒ torũ. eo.n.ip̃o quo

ᷣm aiam factus eſt ad imaginẽ dei tante capacita

tis eſt vt nullũ bonuʒ poſſit ei ſufficere pꝛeter ſum

muz bonñ. vñ in li. de ſpiritu ⁊ aĩa añ mediũ.tante

dignitatis eſt humana cõditio vt nulluʒ bonũ poſ

ſit ei ſufficere pᷣter ſũmuʒ, beatitudo aũt ßomõ ac⸗

cepꝛa eſt aliquid exĩs in brõtãqᷓ; eius vltima⁊ ple naria perfectio.⁊ eſt aliqd creatũ ſieut bene oſten⸗

unt rões ad ptẽ mn. Zrgumẽta ad pardẽ pꝛimaʒ

N

ꝓcedunt de beatitudine pꝛimo modo dicta.

4 P 4 rto Aueritur vtrum beatitudoſit

8 gctus. Et vĩ ꝙ non.melioꝛ eſt hitus qᷓ; actus.quia eſt permanẽtioꝛ.⁊ ga ſi

cut dicit phꝰ.ʒ. phiſi.illud bonum eſt melius qðẽ

pmanentius.ſed beatitudo eſt maximum hois bo

nuʒ.ꝗᷓ eſt habitus ⁊ non actus. Itẽ beatitudo eſt ꝑ petuum gaudium.vnde ſaluatoꝛ Jo.ib.de beatitu dine ſub noie gaudij loquens ait. gaudium veſtrũ nemo tollit a vobis.ſed gaudium eit anime paſſio

cum ergo paſſio diſtinguatur contra actus ʒ ph̃

ponentem ⁊.ethi.c.y.paſſiones potentias habitꝰ eſſe tãqᷓ; pꝛincipia actionẽ.ꝗᷓ beatitudo non ẽ actuſ Item perfecta vnio homis cum deo eſt relatio ſed perfecta hominuʒ vnio cum deo ẽ beatitudo hominis.ꝗᷓ beatitudo hois eſt relatio. Lõtra bea ritudo hominis aut eſt habitus.aut actus. non ha bituſ.quia tunc conſiſteret in virtute.quod nititur iꝓbare phꝰ. ethi.c.6.g eſt actus. Jtem phꝰp. ethi.c.q. venat᷑ iſtam diſffinitionẽ felicitatis.ꝙ felicitas eſt operatio pꝛopꝛia hoĩs ſᷣm virtutẽĩ vi ta perfecta.cum q felicitas ið ſit quod beatitudo. beatitudo eſt actus. Rñdeo ꝙ ⁊ ſi beatitudo extẽ dendo nomen eius poſſit dici habitus gloꝛie.tam̃ ꝓpꝛie loquendo eſt actushoĩs nobiliſſimus.actuſ enim nobilioꝛ eſt habitu.qꝛ habitus oꝛdinatur ad actum vt àd finem.⁊ hm phm.ʒ.topi.finis pᷣemiet

his que ſunt ad finem. vnde per bonum actũ ma⸗

gis aſſimilat᷑ homo deog eſt purus actus; ꝑha birum tm̃.cum ergo beatitudo vite hũane ſit no⸗

biliſſimum quod eſſe poſſit in hoie cũ ſit vite hũa ne finis vltimus vt oſtenſuʒ eſt. ſequit᷑ ꝙ btitudo pꝛopꝛie loquendo non eſt habitus ſed actꝰ.ſiue plu res ſiue vnus. Adpm in opp dð ꝙ iſte actꝰ in qꝰ bedtitudo conſiſtit ita eſt permanens ſicut habitꝰ cuius eſt actus.quia dei viſio ⁊ fruitio ſunt in bo⸗ no intranſmutabilr ⁊ inuariabiti permanentes.⁊

pꝛeterea verbum phi intelligendum eſt ceteris ꝑi

bus alias non eſſÿ verum.permanentioꝛa eni ſůt mulra non viuentia multis viuentibus.vñ ⁊ bm phm̃.i.ethi.c.g.pꝑ diuturnius eſſe non iudicatur per ſe vnum alio magis bonum. Ad ꝛ dicendũ ꝙ ſicut cõiter dicit᷑ gaudium nõ eſt de eſſentia bea

titudinis. ſed effectus eius ab ea perſe inſepabilij

quapp frequenter beatitugo nomen gaudij appel lat᷑. Alij quibus magis aſſẽntio tenẽtes quod gau dium eſt de eſſentia beatitudinis dicunt ꝙ cũ bea⸗ titudo dicit actus extendit᷑ nomie actus ad actuʒ ſiue eliciat᷑ a bono.ſiue in bono cauſet᷑ a beatitudi nis obiecto.quid autem de hoc ſit tenendum in ar riculo.ʒꝰ ondet᷑ cum de viſiõe ⁊ fruitionequeret᷑. 2id ʒndðꝙ oum dicit᷑ beatitudo vite hũane eſt perfe cta vnio hominis cum deo non accipit᷑ vnio pꝛo relatione.ſed pꝛo actu vel actibus quo v łqui

bus hõ perfcẽ deo vnit᷑. 5 7. querit᷑ vtrum beatitudoſi ta⸗

49 B no ctus anime tm. Et vĩꝙ non. nia ac, us hominis non eſt actus tr̃ ani⸗

me cum homo conſtet ex anima?⁊ coꝛpoꝛe.ſed bea vitudo eſt actus hois.qꝛ totus homo beatificat᷑.er

—

. So non eſt actus anime tiñ. Item homo oꝛdine

nature pꝛius intendit bonum coꝛpoꝛale q; ſpũale. quia ⁊ pꝛius oꝛdine nãe ipſum cognoſcit.ſed pᷣmũ ꝛintentione eſt vltimuʒ in executione. ergo illud