„.

———

.

—.—.——

dotibaie. 4? de dotibꝰcoꝛpis.

ivi. Solet etiaʒ aueri an in gaudio. ʒ de dĩa bti tudis añ iudiciũ poſt ibi. Poſt hoc ⁊c·

Airticulus pꝛimus

J ycg bant di. querendũeſt pncipalit

Jie* de.. Pꝛio de quidditate beg titudinis ⁊de eoin quo cõſiſtit. ⁊ð ei⸗ appetitu ⁊ participatione. ʒ'in ſpãli ð de accidẽtali pꝛemio bonoꝝ. Wirca pꝛimũ querũtur octo9 · p

vtx ſit aliquis vltimus finis vite hũane. 2* vtrũ

ille inis ſit britudo. ʒ? vtx beatitudo ſit qd crea-

tun. 4' vtxꝝ ſit actus. vtru ſit actus anime

tantum. 6* vtrum it actus intellectus? Volun- tatis ſil. I vtrũ ſit ᷣncipalius actus voluntatis

ʒ intellectus. g?vtrum pꝛincipalius ſit actus in tellectus ſpeculatiui q; pꝛacliei·

non eſt aligs vlti *) R mo oſtẽdo mus finis vite hũa

ne. nihil. n.eſt vltimus finis vite humane

quod oꝛdinari pot ad aliuʒ finẽ.ſed nullũ eſt bonuʒ quod homo non poſſit oꝛdinare ad aliuʒ finem ẽt

incrcatum.quod pʒ cũhomo diligit deñ ꝑp aliqð tempoꝛale cõmodum. ð nihil eſt quod ſfinis vlti

mus vite humane. Item nullus actus hũane vi te eſt vltimus.actus.n.eius ꝓcedere poſſunt in in ſinitum.ſed omnis actus hũane vite eit finis eius

ßm phm̃.⁊ celi ⁊ mũdi.omnis res cu eſt opera tio ip̃a eſt pp operationẽ illam.ʒ nullus finis vite pumane eſt vltimus. Item ſi eſſet aliquis finis ꝓltimuſ hũane vite homo nũqᷓ; ageret niſi ꝑp finẽ quia vltimus finiseſt pꝛimũ mouẽs in agij ilibus

ſed multa videt᷑ homo agere nõppfinem vt ſunt oia illa que facit ſine deliberatione.ð non eſt aliqs

0

vltimus finis vite hũane. Wõtraphiꝰ. meta.

pꝓbat.ꝙ in cauſis efficiẽtibus eſſentiair oœꝛdinatis

eſt deuenire ad efficiens pꝛimũ.ð a fimili in finbꝰ vite humane eſſentiali oꝛdinatis opoꝛtet ponere vltimũ. Jent phꝰ vbi pꝛius qui ponũt pꝛoceſſũ

in cquſis finalibus in infinitũ auferunt naturã bõi.

ſed im phm̃ ꝛ. phiti. Fnis habet naturam optimi ergo ponẽtes pꝛoceſſum incauſis finalibus in infi

nitum auferunt fingm. Růdeo ꝙ vite humane ẽ aliquis vltimus finis per ſe. In oibus.n.que perſe habẽt oꝛdinem ad inuicem non eſt aliquid conuẽi ens niſi ſit primũ. Añ phꝰ.v.phiſi.pꝛobat ꝙ ĩ cau⸗ ſis mouentibus per ſe non eſt pꝛoceſſus in infinitũ qꝛ vt dicit ibidem cũ infinitoꝝ non ſit ÿmuʒ ⁊ pꝛi

mo mouente non exiſtente alia non moueant jj eẽt

poſſibile alia moueri.aꝛ ſecuna monentia nõmo nuent niſi per hoc quod mouẽtur a pꝛimomouente. illud autem quod mouet appetitum eſt finis.⁊ pꝛi mů mouens eſt vltimus ſinis.ꝗ ſi negatur vltimꝰ

ſinis nullus alius finis poterit appetitũ mouere.

ſic voluntas nihil appetere poſſet.quod mãifeſte

falſum eſt. Pꝛeterea nullus nãltappetit id quod

aquocũq; impoſſibile eſthaberiper quãcũq; via uis. n. voluntas deliberatiua poſſit eſſe impoſi biliũ im phm̃.ʒ. ethi.c.ð. hoc tñ de naturali appe⸗ titu nullo modo vere dici põt. q;uis.n. in aliquo fruſtretur nãlis appetitus pꝛopter aliqð accñs. vt

in dãnatis qui nãir appetunt felicitatẽ quaʒ impoſ

nbilem eſt eos conſequi pꝛopter ſuaʒ obſtinationẽ

6

tanen nullus appetitus rõnalis creature fruſtrari

non põt vniuerſaliter ⁊ per ſe.ſed vt docet experiẽ tia vita humana naturalr appetit perfectã quietẽ ergo quietem perfectaʒ ab aliquo conſequipꝑ viaz aliquã poſſibile eſt. ſed ipoſſibile eſt perfecte quie⸗

ſcere viaʒ humanã in re oꝛdinata ad aliuʒ finem p ſe.quod docet etiaʒ experientia iilũ qui motus aß petitꝰ ſui diligenter vult conſiderare· ergo oʒ con cedere eſſe vite bumane aliquẽ vltimũ ſinẽ per ſe

Ad pÿn in opp dðꝙ dẽ ꝙ nihil eſt vltimus finis

vite hñnne quod oꝛdinari põt ad alium finẽ ⁊c. di

coꝙ vexꝝ eit ſi põt oꝛdinari ad aliuʒ fineʒ perſe.ſc

aũt deus oꝛdinari non põt ad al ũ finem.qꝛ omne

ilud ꝙ eſt finis per ſe alicuius alterius melius eſt

illo. vltumus tamen ſinis per ſe põt oꝛdinariꝑ ac⸗

cidens ad aliqd aliud. vt ad finem.ſ.per malami tentionẽ abutentis. Ad?n dð ꝙ n ois actus vi te humane eſt finis eius per ſe.qᷓ;uis quilibʒ actus eius poſſit eſſe finis eius ꝑ accñs. In cauſis autem per accũs nihil pꝛohibet in infinitũ pꝛocedere.ita tñ ꝙ totũ acceptũ ſemp ſit finituʒ. cãe.n.per accũs ßᷣm phm̃.ꝛ.phiſi. indete minate ſunt. Pꝛerereaar gumẽtuʒ peccat qꝛin ʒ figura nõ concluditur vni

uerſalconciuſio.vñ dz ſic cõcludere g elt inis ali⸗

qins vite humane qui nõ eſt finis vltimus. hoc

ẽ verũ.vel ꝙ ſunt fines aliqui vite humane ĩgbuſ

põt pꝛocedi ſine fine. ⁊ hociſt Ver in finibus per gccns. Ad ʒm dð ꝙ homo agens inqᷓ;tũ hoagitp rõneʒ ⁊ voluntateʒ. qꝛ per hoc diſtinguit᷑ a bꝛuis. vñ actus hois non pꝛocedẽs ex rõne ⁊ volũtate ⁊i

poſfint actus hois dici nõ tñ pꝛopꝛie loquẽdo dici

pñt actus vite hũane.ſed magis vite bꝛutalis.iñ terea illi actus ⁊ſi nõ habeant finẽ ſibi pᷣſtitutũ arõ ne. hñt tñ finem imaginatũ ſi ſunt actus pᷣſuppont tes in hoie aliquã cognitionẽ aut ſibi pᷣſtitutũacõ⸗ ditoꝛe nature. Si ſunt actus nõ pꝛeſupponẽtesin hoie aliq; cognitionẽ vt ſunt actus potẽtie vegetu riue.⁊ hox fini finis vltimus eſt vitimꝰ finis hu⸗ mane vite.qꝛ deus qui vite humane finis eſt vl⸗ timusẽ finis omniũ creaturaꝝ vt oñ iersdit — queritur vtx vltimus fini — cundo vite hũane ſit hois btitudo

Et viꝙ nõ.vltimus finis vite hũane finis

eſt oiuʒ creaturaꝝ.vt pʒ li.ʒ. di.i.in illa qöne vnr

bonitas xp̃i ſit finis omniũ creaturarũ.ſ ed beatitu

do nð eſt ñnis oiuz creaturaruʒ.qꝛ multe creaturt ſunt que nõ ſunt capaces beatitudinis.ðᷓ vitimus ſinis vite humane nõ eit btitudo. Itẽ vt oñſuʒli. .di.ʒg. oĩum bonoꝝ actuũ volũtatis eſt vnus fi⸗

—

nis vitimus.ſed nõ oiuʒ volñtatũ eſt vna beatitu

do.3 vltimus finis hũane vite non eſt beatitudo.

Iem finis vite hñane eſt quid per ſe ſufficientiſ ſinũ.ſed feliciras que idem eitqð bearitudoindi get exterioꝛibus bonis ᷣm phm̃.i.ethi. c it g finis vite hůane nõ eſt beatitudo. Wontra Aus.8. ðci⸗ c.ʒ.finis boni appellat quo quiſqʒ cũ ꝑueneritbea

tus eſt ergo vltimus finis vite humane eſt homi⸗

nis beatitudo. Itẽ idem.⁊ʒ.li. quaſiin fine libi

insnt eſt peruenire ad iliud regnũ cuius nulusẽ

finis ſed peruenire ad illud regnũ eit hois beatitu

do. ergo vltimus finis vite hũane eſt hois beati⸗ tudo. Rñdeo ꝙ vltimus finis hũane vite dupli

põt accipi. no modo ꝓ bonoĩquo vltimo quie ſcit homo. aliomõ ꝓ gete hois in illo bono Silt

— S—

—

—

—