1

Auã. in libꝛo de fide ad pe

Ilud ergo peccatũ dicunt non eſſe me ſitum ſupplicij ſupplicium malimeri⸗

ti qð in hac vita pꝛeceſſit. Ve hoc au/

tem aug. ita dicit. Tempus acquirẽdi vitam eternaʒ in hac tĩ vita deus ho⸗ minibus dedit vbi voluit etiam penitẽ

tiam eſſe fructuoſam. Ideo hic penitẽ

tia fructuoſa eſt. qꝛ poteſt hic homo de poſit a nequicia bene viuere. ⁊ mutata

voluntate merita ſimul operaq; muta

re·⁊ ea gerere que deo placeant qð qui

in hac vita non fecerit habebit quidem penitentiã in futuro ſeculo de mal ſuis

ſed indulgentiam in ↄſpectu domini nõ inneniet · qꝛ ⁊ſi erit ibi ſtimulus peni/ tudinis.tñ nulla ibi erit coꝛrectio volũ

tatis. Etalib enim ita culpabit᷑ iniq⸗

tas ſua vt nullatenus ab eis poſſit vl di ligi vel deſiderari iuſticia. Voluntas e

nim eoꝝ talio erit vt habeat in ſe ſemp

malignitatis ſue ſupplicium.nunqᷓ;ta⸗ men recipere poſſit bonitatis affectum qꝛ ſicut illi qͥ cuʒ chꝛiſto regnabunt nul las in ſe male voluntatis reliquias ha ⸗ bebunt.ita illi qͥ erunt in ſupplicio en ignis cum dyabolo ⁊ angelis eius depu tati ſicut nullam habebunt vlterius re gatio. Vane exterioꝛes tenebꝛe intelli gi poſſunt quedã malignitas odij ⁊ vo⸗

quiem · ſic bonam nullatenus poterunt habere ·⁊ ſicut coheredib chꝛiſti dabit᷑

perlectio gratie ad eternam gloꝛiaʒ · ita conſoꝛtib dyaboli cumulabit ipſa ma ⸗

lignitas penam añ exterioꝛibꝰ deputa/ ti tenebꝛis nullo illuſtrabunt᷑ interioꝛi lumine veritatis Ex his apparet repꝛo

bos in inferno penitentiam ſic geſturos vt per eam pꝛauam voluntatem non de

ſerant ⁊ illa maligna voluntas erit eis

ad cumulum pene. per quaʒ tñ non me

rebunt qꝛ nullus meret᷑ niſi in hac vita

Quaredicuntur tenebꝛeexte rioꝛes.

e ille tenebꝛe quib inuoluent᷑ ma⸗.

quare li.in gehenna dicunt᷑ exterioꝛes. quia

tunc mali penitus extra lucem coꝛpoꝛa

i 3 „.

— 1— „—

——

euim et ſi patiant᷑ tenebꝛas in cecitate mentis non tamen penitus extra luceʒ dei ſunt. nec coꝛpoꝛali luce pꝛiuantur. De hoc anã ·ſic ait. vra dei ⁊ in iudi/ cio erit. ⁊ð eſt in cecitate mentis cum

dantur mali in repꝛobum ſenſum. Ibi

exterioꝛes tenebꝛe erunt. qꝛ tunc pec⸗

catoꝛes penitus erunt extra deñ Euid eſt enim penitus eſſe extra deum niſi eſ

ſe in ſumma cecitate. Biquidem habi⸗ tat deus lucem inacceſſibilem. hee aũt

tenebꝛe hic iaʒ incipiunt in peccante cũ ab interioꝛi dei luce ſecludif᷑.;ᷣ non pe

nitus dum in hac vita eſt. Ecce q̃re ibi peccatoꝛ ðꝛ pati exterioꝛes tenepꝛas.

⁊non hic · q ibi ſecludet᷑ penitus a lu⸗

ce dei qð non hic. Ved quõ intelligen ⸗ da eſt illa ſecluſio. an qꝛ nõ vide bũt de um per ſpecieʒ · Picut nec aliqs videt hic deum per ſpeciem. an per diſſimili⸗

tudinẽ quaʒ facit peccatum inter deum

⁊ hominem. Picut et hic multi ꝑ uia peccata elongant a deo an quia deum

oderunt ita vt velint eum non eſſe. BVʒ

⁊ hic multi deñ odeꝛunt de quib ſcrip tum eſt. Buperbia eoꝛum q te oderunt aſcendit ſemper · Que eſt ergo illa elon

luntatis. que tunc excreſcet in mentibꝰ repꝛoboꝝ ⁊ quedam obliuio dei. quia toꝛmentoꝝ interioꝝ ⁊ exterioꝝ doloꝛi⸗ illis ad cogit anduʒ aliqd de deo vix vł

co afficient᷑ et turbabunt᷑ vt ab

raro vel nunqᷓ; mentem reuocent. At q;

nimio pꝛemuntur pondere adeo ſtupe ⸗ ſcunt ⁊ turbant᷑ vt interim in alia cogi

tationem non extendant k illuc tendit

impetus cogitatiõis vbi ſentit᷑ uis do/

loꝛis. Ped in hac vita nullus adco ma lus eſt. vt penitus ſecludat᷑ a cogitatio

ne dei. qui nec dum ꝑdit appetituʒ bea⸗

titudinis ⁊ quendaʒ boni amoꝛem quẽ

naturaliter hʒ rationalis creatura. Il⸗ las autem exterioꝛes ⁊ pꝛofundiſſimas tenebꝛas repꝛobos ꝑpeſſuros poſt iudi

cium dicit aug. oponens de illo diui len ⁊ ſpiritualem ſcʒ dñi erunt. Nunc

vidit abꝛaham. et in ſinu eius laʒarum.

6

Aus ſupp̃