Druckschrift 
[Sententiarum libri IV] / [Petrus Lombardus]
Entstehung
Einzelbild herunterladen

*

— er velin— .4— necq E lqle e

itam.

tqö—

uc5 gu

no— qöve R unt 4 — omn ſe be eali b etbe x .nö+

ſbeat*

m

ea„ 3 vono. in

tdee 3 erit n d mne S eſur N inob ru1n bom S in co„* eſi

cite* lig 1

——

qt tali nõch . beni ni Uem üe E

o

iuitate dei

————————————

——

thocäriſol;

ſcent Vnde ſequitur vt non ſit aliquid

beatitudini pertinens incognitum ali· cui beatoꝝ. Vnnes ꝗᷓ cuncta illa vide

bunt quoꝝ cognitio ſeruit beatitudini. k in modo videndi diſferent. Alius em̃ alio magis. alius alio minus fulgebit.

X—

Bolet etiaʒ que ri an in gaudio diſpares ſint. ſiẽ in cla⸗ ritate cognitionis differunt De Paus. git· Wulte manſiones in vna domoe

De paritate gaudi

runt ſcʒ varie pꝛemioꝝ dignitates Sʒ vbi deus erit omnia in omnib erit. eti

am in diſpari claritate. par gaudiuʒ vt qð habebunt ſinguli commune ſit omni

bus. qꝛ etiam gloꝛia capitis omniuʒe

rit per vinculum caritatis. Ex his dat

intelligi ꝙ par gaudium omnes habe ·

bunt. ⁊ ſi diſparem cognitionis clarita temet per caritatem que in ſingul erit perfecta.tantum quiſq; gandebit ð bo no alterius. quantum gauderet ſi in ſe⸗

ipſo haberet.; ſi par erit cunctoꝝ gau ⸗ dium. videt᷑ ꝙ par ſit omnium beatitu do.qð ↄſtat omnino non eſſe Ad qð di ci poteſt ꝙ beatitudo par eſſet ſi ita eſ⸗ ſet par gaudium. vt etiaʒ par eſſet cog

nitio. quia hoc non erit/ non faciet pa

ritas gaudij paritatẽ beatitudinis.po

teſt etiam ſic accipi par gaudiuʒ. vt nõ referat᷑ paritas ad intentionem affectio nis gaudentium. ad vniuerſitateʒ re rum de quibꝰ gaudebitur qꝛ de om̃ire vñ gaudebit vnus gaudebunt omnes.

————.

„Bi maioꝛſit peatitudo ſanco⸗

—

beatitudo fanctoꝝ maioꝛ ſit futura p

ſi

iudicium qᷓ; interim ſine omni ſcrupulo credendum eſt eos habituros maioꝛeʒ

gloꝛiam poſt iudicium qᷓ; ante. qꝛ ⁊ ma

ius erit gaudium eoꝛuz vt ſup̃ teſtatus

5

——

eſt aug.et amplioꝛ erit eoꝛuʒ cognitio Vnde iero. eracto iudicio amplioꝛẽ

gloꝛiam ſue claritatis deus demonſtra

bit electis. Bi quem mouet quid op ſit ſpiritib defunctoꝛũ coꝛpoꝛa ſua in re/ ſurrectiõe recipere ſi eis poteſt ſine coꝛ⸗ poꝛib ſumma beatitudo pꝛeberi diffi/

Jeronin ſu⸗

per Qee.

cilis queſtio eſt.nec poteſt a nobis per

fecke diſfiniri.ß tamen dubiuʒ non eſt ⁊

raptam ad carnis ſenſib hominis men

tem ⁊ poſt moꝛtem ipſa carne depoſita nec ſic videre poſſe incommutabilẽ ſub

ſtantiamſicut ſancti angeli vidant ſie

alia latẽtioꝛi cauſa.ſiue ideo qꝛ ineſt ei naturalis quidam appetitus coꝛpꝰ am ⸗

mimiſtrandi quo retardat᷑ quodammo ⸗

do.ne tota intentione ꝑgat in illð ſum

mum celuʒ donec ille apetitus ↄquieſ⸗ cst. Woꝛroſi tale ſit coꝛp cuius ſit dij

ſicilis ⁊ grauis amminiſtratio ſicut hec

caro que coꝛrũpit᷑ multomagis auer⸗ titur mens ab illa viſione ſummi celi. Pꝛoinde cum h̊ coꝛp iam non anima ⸗ le k ſpirituale receperit equata angeliſ

habebit ꝑfectum nature ſue moduʒ obe

diens ⁊ imperans viuificata.⁊ viuii

cans tã ineffabili facultate vt ſit ei glo⸗ rie qð fuit ſarcine.

— —

queſtio ex pꝛemiſſis du cens oꝛiginem. Bupꝛa eniz anguſtinus loquẽs

de malis in inferno damnatis.⁊ bonis

in celo gloꝛificatis dixit. ꝙ nec bõis vo, lnntas.nec malis facultas eſſe peccan di poterit.⁊ de honis quideʒ ↄſtat. ſed de malis a quibus voluntatem malam non remouet querit. quomodo ſit verũ eos non poſſe peccare immo quõ veruʒ

Si mali in inferno peccabunt

ſit eos non peccare cum malam habeãt

voluntatem. Nuidam autumant illam

malam voluntatem non eſſe peccatum ſed ſupplicium tm̃. Alij vero peccatum

Solut im di

uerſos

eſſe fatent᷑. b per illud eos non mereri

aliqᷓ; penam qꝛ non eſt ibi locus merẽdi