ſecundum bumanitateʒ · cum tamen vir tute diuinitatis ſit ſuſcitaturus. no hu mãitatis. Ded hac ratione illud dicit quia in humanitate ſuſcepit que ẽ cau ſa noſtre reſurectionis id eſt paſſionem et reſurꝛectioneʒ. Ideo ei aſcribit᷑ ſecũ dum hominem ſuſcitatio moꝛtuoꝛum.
Ande ausᷓ per verbum filiuʒ dei fit ãi
marum reſurꝛectio. Mer verbum facũ in carne ſilium hominis/ ſit coꝛpum re⸗
ſuꝛrectio. Iteʒ iudicat ⁊ ſuſcitat coꝛpo ra non pater ſed filius ſecundum diſpẽ
ſationem humãitatis in qua minoꝛ pa⸗
tre ẽ.xp̃ein eo ꝙ eſt filiꝰ dei.ẽ vita que
viuificat ammas · In eo ꝙ eſt filius ho⸗ minis iudex. Ecce ſecundum ſoꝛmã hu manitatis dicitur ſuſcitaturus coꝛpoꝛa ⁊ iudicaturus. Judicaturus autẽ quia
illa foꝛma ũctis in iudicio appaꝛebit
⁊ ſuſcitaturꝰ quia in eadem foꝛma me rituʒ ⁊ cauſam reſurꝛectionis noſtre ſu ſcepit.⁊ quia ſecundum eandem formã vocem dabit qua moꝛtui de mõumẽtis reſurgẽt ⁊ procedent.ſecũdum ꝙ deus ẽ.viuificat animas. nõ pater tantũ.qꝛ non tantum pater vita eſi ·ſed et filius
cum eo.⁊ ſpirituſſanctus eadem vita ẽ que pertinet ad animaʒ non ad coꝛpus Coꝛpus enim non ſentit vitam ſapien⸗ tie/ ß anima que illuminat᷑ a lumine et᷑ no. licʒ ergo xpᷣs potentia diuinitatis
viuificet animas ⁊ ſuſcitet coꝛpoꝛa. et
iudicet non ocio ſe t amen ⁊pꝛeter rõ nem ei ßᷣm foꝛmam dei tribuit᷑ viuifica
tio animaꝝ. ⁊ ſᷣm foꝛmam hui iudicium ⁊ reſuſcitatio coꝛpoꝝ.
Se loco iudici
Putant quidaʒ
dñm deſcenſuꝝ in valle ioſaphat in üu/ dicio eo ꝙ ipſe per ioheleʒ ꝓphetas ſic loquit᷑ Congregabo oẽs gentes ⁊de⸗ ducam eas in vallem ioſaphat ⁊ diſcep tabo ibi cum eis. In cuius capituli ex ⸗ poſitione ita reperi.ſhoc quidam pue⸗ riliter intelligunt ꝙ in valle que ẽ in la tere montis oliueti deſcenſurus ſit dñs
ad iudicium. qð friuolum eſi. q nð in
terra. ſed in ſpacio huius aeris ſedebit ↄtra locum montis oliueti ex qͥ aſcẽdit ⁊ſicut iohannes criſoſiomus dic· An⸗ geli deferent ante eum ſignuʒ crucis vñ in euangelio. Veritas dicit ⁊ tunc op⸗
parebit ſignum filij hominis ⁊c. Jola⸗
phat autem interpꝛetat᷑ iudicium dñi · In valle ergo ioſ aphat.i.iudicij domi ni ↄgregabunt᷑ omnes impij. Juſti ve ⸗
damnationis· ſed in nubib eleuabunt᷑ eiabrio
Ve guglitate luminarium et
tempoꝛis poſtiudicium
—
iudiciuʒ dño in foꝛtitudine ⁊ poteſtate magna ſol ⁊ luna dicunt᷑ obſcurari nõ ſui luminis pꝛiuatione/ F ſuperuenien⸗ te maioꝛis luminis claritate Virtutes quoq; celoꝝ.i.angeli dicunt moueri⸗ non metu damnationis vel aliqua ꝑtuꝛ batione pauoꝛis/;ᷣ quadam ammratõ
celi pauent aduentum eius. Ente diem
vo iudicij ſol ⁊ lung eclipſim patientur
Picut iohel teſtat᷑ dicens· Pol ↄuerte
tur in tenebꝛas ⁊ luna in ſanguinem an
teqᷓ; veniet dies dñi magnus ⁊ hoꝛribi lis Vagnus vo dicit᷑ ꝓpter magna q̃ ibi fient. Cum auteʒ fuerit factum celũ nouum ⁊ terra noua.tunc erit lux lune ſicut lux ſolis teſtante iſaia ⁊ lux ſol ſep templiciter.i.ſicut lux ſeptem dieꝝ.qꝛ qᷓ;tuʒ luxit ſol in pꝛma ↄditione ſepteʒ dieꝝ ante peccatum pꝛimi hominis tĩ lucebit poſt iudicium· Qinoꝛata eniʒ fuit lux ſolis ⁊ lune alioꝛumq; ſiderum per peccatuʒ pꝛimi hominis. ß tunc re⸗ cipiet ſol mercedem ſui laboꝛis.qꝛ ſep templiciter lucebit.⁊ tune non erit vi⸗
ciſſitudo diei et noctis · ̃ tantum dies.
Ande ʒacharias. Et erit dies vna que
nota eſt dño nõ dies neq; nox.⁊ in tem⸗
poꝛe veſperi erit lux· qꝛtunc non erit varietas diei et noctis que modo eſt/j
ro non deſcendent in vallem iudicij i·


