tio d

m de

1 .

. .

u R

W e 6.7 oꝛi cʒ omi

ga Q iplehi sovi tpſſicuag wada deus eſ d iede emittihr⸗

tüſanc Zugt

dequo

8 göles oſſici c er nte nn s öde bis apie ihomi pleſpir iainir ſriſchi ibus p de h

zuh

Item.

Zmnbꝛoſius.

Zug.

tuſancto diceng. Licet multi dicantur ſpiritus quia legitur. Qui facit ange los ſuos ſpiritus. vnus tamẽ eſt dei ſpi ritus · Ipſum ergovnum ſpiritum et a poſioli et ꝓphete ſunt ↄſecuti ſicut eti⸗ am vas electionis dicit, quia vnum ſpi

ritum potauimus. quali eum qui non

queat ſcindi ſed infundatur animis ⁊ ſẽ ſibus illabatur vt ſecularis ſitis reſtrin gat ardoꝛem.qui ſpiritufanctus non ẽ de lubſtantia rerum coꝛpoꝛalium. nec de ſubſtantia inuiſibili creaturarum. His verbis apte dicit ſpiritumſanctuʒ

ipſum qui creatura non eſt infundi mẽ tibus noſtris. Item in eodem. mnis

creatura mutabilis eſt ſed non mutabi lis ſpirituſſandus. Nuid autem dicere dubitem qꝛ datus eſt ſpirituſſanctus cũ ſcriptum ſit. Caritas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris per ſpiritũſanctum qͥ

datus eſt nobis. MQui cũ ſit inacceſſibi lis natura receptibilis tamen ꝓpter

bonitatem ſuam nobis eſi cõplens vir/ tute omnia. ſed qui ſolis ꝑticipetur iu ſtis. ſimpleꝝ ſubſtantia opulens virtu

tibus · vnicuiq; pꝛeſens diuidens de ſuo ſingulis et vbiq; totus. In circũſcript? ergo et infinitus ſpirituſſanctus qui di ſcipuloꝝ ſenſus ſepatoꝛum infudit quẽ

nichil poteſt fallere. Angeli ad paucos mittebant᷑ ſpiritus autẽ ſanctus popu lis infundebat᷑. Quis ergo dubitet qn diuinum lit qð infunditur ſimul pluri⸗ bus. nec videtur. Anus eſt ſpirituſſan ctus qui datus eſt omnibus licet ſepe⸗

ratis apoſtolis. Et hic aperte diẽ am⸗ hꝛo· ꝙ ſpirituſſanctus qui eſt ſubſtãtia ſimplex cum ſit vnus. datur pluribus. Zllia quoq; autoꝛitate hoc idem aſtrui⸗ tur · ſcʒ ꝙ ſpirituſſanctus qui eſt equa⸗ lis filio omnibus def̃. Zlit em̃ gug. de verbis apoſtoli ſic. Caritas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris per ſpiritumſan ctum qui datus eſt nobis. a quo datur ab illo qui dedit dona hominib que

dona. ſſ. qui tale dat donum qualis eſt

ſpſe. Wah eſt miſericoꝛdia eius. do⸗ num dat ſibi equale, qa donũ eius ſpi⸗ rituſſandus eſt. Mꝛemiſſis et alijs plu

ribus autoꝛitatibus apte monſtratur

ꝙ ſpirituſſanctus equalis patri et filo nobis datur. nec ideo tamen minoꝛ eſt patre et filio. nde aug iniiij. libꝛo Detrini. ait · Mon ideo inquit minoꝛeʒ ſpiritumlanctũ quia et eñ pater miſit ⁊ filius arbitrandũ eſt.

An viri ſanctieccleſie pꝛelati dent vel dare poſſint pᷣiritum ſancum, ꝙ non dant hic oſten ditur pꝛius.

Hic querit᷑ vtrũ et lancti viri dent vel poſſint dare alijs ſpiritumſanctum. Quẽ ſi alijs dant cũ eius donatio ſupꝛa ſit dica ꝓceſſio. vi detur ab eis pꝛocedere ſpirituſſanctus vel mitti.ſed creatoꝛ a creatura nõ mit titur vel pꝛocedit. Reſtat ergo vt ſpi/ ritumſanctum ipſi non dent nec poſiint dare. Ande auꝗᷓ⸗ in·xvolide trinita.

non aliquis diſcipuloꝛum p̃idedit ſpi

ritumſanctum. Vꝛabãt quippe vt veni ret in eos quibus manus imponebant non ipſi eum dabant. Quem moꝛeʒ in ſuis pꝛepoſitis.etiaʒ nunc ſeruat ecce⸗ ſia · Veniq; et ſymon magus offerens aplis pecuniã nõ ait. Vate michi ⁊ hãc poteſtatem vt dem ſpiritũſanctũ.ſj cui cumq; inquit impoſuero manus accipi at ſpiritumſanctum. Quia nec ſcriptu

ra ſuperius dix erat. videns autem ſy⸗ mon quia apoſtoli darent ſpiritumſan ·

ctum. Jed dix erat videns autẽ ſymõ

quia per impoſitionem manuuʒ apoſo loꝛum datur ſpirituſſanctus. Ecce his verbis oſtendit auã. nec apoſtolos nec

alios eccleſie pꝛelatos dediſſe vel dare

ſpiritumſactum.*

Qð non poſſunt dare ſpiritũ · ſañctuim̃ hic docet.

Et quoopluseſt

non poſſe etiam dare dicit in eodez li Z lubdens. De xp̃o ſcriptumeſi ꝙ acce⸗

u.