—5
———
1 1
adſanctificandam creaturam pcedit. Et ſicut ab eterno cõmuniter ac ſimul
Quogemina eſt xeeſſioſpi⸗
ngenitum eſt ·aut genitum aut fadtuʒ · ic; ĩ diuiſionis huius pꝛoſecutione i
ſſignatione ingeniti vbiq; ponit non
aucti
diligenter adnotandũ
eſt. g gemina eſt pꝛo⸗
— ceſſio ſpirituſſandiet na videlicet que ineffabilis eſt qua à pa tre ⁊ſilio eternaliter ⁊ ſine tempoꝛe ꝓ ceſſit et tempoꝛalis qua a patre? filio
ꝓcedit a patre et filio.ita et in tempo⸗
e cõmuniter et ſimul ab vtroq; ꝓcedit
ad creaturam nð diuiſim a patre in fi⸗ lium.et a filio ad creaturam· Añ auã·
in·xveli ⸗de tI ini. git Dpirituſſanctus
non de patre ꝓcedit in filium. et de ſi lio ꝓcedit ad ſandificandã creaturam. ſedſimul de vtroq; ꝓcedit. qᷓ;is hoc fi
lio pater dederit· vt ſicut de ſe · ita eti
am de illo pꝛocedat.
Betempoꝛali pꝛoceſſione ſpe Tialiter agitur
De tẽpoꝛali aũt
pceſſione Beda in omelia dominice p̃
mie poſt aſcenſionem ita loauit᷑. Cum gratia ſpiritus datur hominibus. pꝛo⸗ ſecto mittitur ſpiritus a patre. mitti⸗ tur et afilio pꝛocedit apatreꝓcedit et afilio. quia et eius miſſio eſt ipſa pꝛo⸗ ceſſio. Nijs verbis aperte oſtendit do nationem gratie ſpirituſſancti dici ꝓ ⸗ ceſſionem vel miſſioneʒ eiuſdem · Bed cum donatio vel datio nonſit niſi tem⸗ poꝛalis · cõſtat quia et hec ꝓceſſio ſiue miſſio tempoꝛalis eſt. Hanc quoq; tẽ⸗ poꝛalem ſpiritus ꝓceſſionem audein · xvli·de trini. inſinuat dicens· ſpiritũ
—
ſandum pceſſiſe acriſto quando poſt
eſurrectiones inſufflauit indiſciollos Zus. bis verbis. Cum reſurreiſſet Tps moꝛtuis et aparuiſſet diſcipulis inſuf⸗ flauit et ait. Accipite ſpiritumſanctus
vt etiam eum de ſe pꝛocedere oſtende⸗
ret et ipſe eſt virtus que de illo ex bat
vt legitur in euang elio et I anabat om/ nes. Et vt oſtenderet hanc pceſſionem
irituſſancti non eſſe aliud q; donatio nem vel dationem ipſius ſi piritus · ad/ dit poſt reſurrectiones dominus iheſus pis dedit ſpiritũſanctum ſemel ſterra
ppter dilectionem pꝛof imi. ⁊ iterũ de
ceio ꝓpter dilectionem del· ¶ per ip̃m donuʒ diffunditur caritas in coꝛdibus
noſirio. qua diligimns deñ ⁊ primrʒ.
Osaliquidicunt ipſuʒ ſpiri
ſnctuʒ non dariſᷓdõn e
Bunt autemali
uĩ qui dicunt ſpiritumſanctum ipſum deum non dari. ſʒ dona eius · que non
ſunt ſple ſpiritus. ⁊ vt aiũt ſpirituſſi dus dicitur dari cum gratia eius. que
tamen non eſt ipſe datur hominibus⁊ hoc dicunt bedam ſenſiſſe in fuperioꝛi⸗
bye vᷣbis quibus dicit ſpiritumſanctuʒ
ꝓcedere · cuʒ ipſius gratia datur homi nibus. tanqᷓ; non ipſemet del᷑. ſed gra tia eius. Sed ꝙ ip̃e ſpirituſſanctus qui deus eſt et tercia in trinitate ꝑſona da tur. Aperte oſtendit aug in· xxeliede
trinita· itg dicens · eundem ſplritũſanc tum datũ cum iſufflaſſet iheſus dequo
mox ait. Ite baptiʒate omnes gẽtes in nomine patris et filij et ſpirituſſãcti
ambigere non debemus. Ipſe eſ ergo
qui etiam de celo datus eſt die pente/ coſtes. quomð ergo deus non eſt qͥ dat ſpiritumſanctum. immo quantus ẽ de
us qui dat deum. Ecce his verbis apte
dicit ſpũm ipſum ſcʒ deum dari homi nibus a patre et a filio. Et ꝙ ipſe ſpiri tuſſanctus qui dens eſt ac tercia in tri⸗ nitate perſona nobis detur noſtriſq; in
fundatur atq; illibatur mentibus.aꝑ⸗ te oſtendit ambꝛoſius in. i lide ſpiri
Qs ipſe ſpiri tuſſõctus qui deus eſt def. Etmittitur. Hu Embꝛolus