———— ——. 2„
2———————— S—— ————————— 2—
perit apatre pꝛomiſſionem · ſl.et effu ·
derit: in qu
o vtraq; natura monſtrata
eſt. bumana ſcʒ et diuina. Ziccepit qͥp⸗ pevt hõ efſudit vt deus · Nos auteʒ ac cipere quidem hoc donu poſſumus ꝓ modulo noſtro Eſſůdere vero ſuper ali os non vtiq; poſſumus · ſed vt hoc fiat. deum ſuper eos a quo id efſicitur inuo⸗ camus. his verbis ex pꝛeſſe dicit nos ſpiritũſanctum non poſſe ſuꝑ alios ef⸗ fundere·i.alijs dare.
ʒ videtur contrarium-
dum eſt
S 8 30 dee ſoquena ait · Aui tribuit vobi ſpirttũ et operatur vtutes in vobis. Ecce eui denter dicit ſe tribuiſſe ſpũm ·
d poc diꝝ iſſe apoſtolũ. non ꝙ ha beret poteſiatem et autoꝛitatem dan⸗ di ſpiritumſanctũ · ſed qꝛ miniſteriũ ha
buerit in quo dabatur a deo ſpirituſã“
dtus. At enim aus· ſuꝑ eundem locum ex ponens illud apoſtoli verbum.ab a⸗
poſtolo pꝛedicata eſt eis fides. in quapß̃
dicatione aduentũ· et pꝛeſentiam ſpi⸗ rituſſancti ſenſerant ſicut illo tempo⸗ re in nouitate inuitationis ad fideʒeti am ſenſibilibus miraculis pᷣſentia.ſſ. agarebat vt in actibus apoſtoloꝛuʒ le⸗ gitur. Aperte hic oſtendit quomodo il lis.ſſ.apoſtolis tribuerit. Non vtiq; ipſfum mittendo in eos ſed pꝛedicando in eis fidem xp̃i.quam illis recipienti bus ꝙ ſpirituſſanctus in eis eſſet aliq̃⸗ bus ſignis viſibilibus monſtrabatur. Mon ergo homines quantumcũq; ſan cti dare poſſunt ſpiritumſanctum.
Atrum ſpirituſſanctusa ſeip
O detur
ctus dicitur mitti vel ꝓcedere
randumeſt · cum ſpiri⸗
tuffandus detur homi/ — nibus a pĩe ⁊ filio· qð ẽ ipſum tempoꝛaliter ꝓcedere ab vtroq; vel mitti.vtrum etiam a ſe ipſo detur. i datur a ſe.et ꝓcedit vel mittitur ſe. Zid quod dicimus aꝛſ pirituſſanckꝰ et deus eſt et donum ſiue datum. ⁊ ið et dat et datur. Wat qͥdem inquantuʒ deus et datur inquãtũ donum· Cũ aũt donatio ſiue datio.ſſ. ſit operatio dei. et cõmunis ſit et indiuiſa operatio tri um ꝑſonarum · donatur itaq; ſpirituſ ⸗ fandus non tantum a patre et filio ſed
etiam a ſeipſo. Ande aug. in· xxli·; Rus⸗
trinita· dicit· ꝙ ſeipſum dat · Bicut in
quit coꝛpus carnis nichil ẽ aliud qᷓ; ca⸗
ro·ſic donum ſpirituſſancti nichil eſi a⸗
liud qᷓ ſpirituſſanctus. Intantuʒ ergo
donum dei eſt inquantũ datur eis. qui
bus datur. Apud ſe autem deus eſt. et
ſi nemini datur· quia deus erat patri et
filio coeternus anteqᷓ; cuiq; varetur⸗
nec quia illi dant ⁊ ipſe datur.ideo mi
noꝛeſt illis Ita enim dat ſicut ði donũ vt etiam ſeipſum det ſicut deus. Non em̃ dici poteſt non eſſe ſue poteſtatis ð quo dictum eſt ſpiritus vbi vult ſpirat Ecce aperte dicit ꝙ ſpirituſſanctus ſe⸗ ipſum dat · Vi em̃ ſpirituſſanctus ſeip⸗ ſum dare non poteſt et eum pater da/ re poteſt. et filius poteſi.ita pater ali ⸗ quid poteſt et filius· quod nõ poteſt ſpi rituſianctus Itemſi pater et filius dãt ſpiritũſanctuʒ nec ipſe dat aliquin er
go pater operatur et filius/ quod nõ o⸗
peratur ſpirituſſanctus. Dat ergo ſpi⸗
rituſſanctus ſeipſum. Si autem ſeip̃m
dat.tunc et a ſeipſo ꝓcedit et mittitur
Quod vtiq; verus eſt. Nam ꝓceſſio tẽ poꝛalis ſpirituſſancti vel miſſio. ipſius
eſt donatio · ⁊ ipſa eſt dei opatio · ꝛo 6 cedit ergo ſpirituſſanctus tẽpoꝛaliter a ſe.⁊ mittitur a ſe. quia datur a ſe.
aon eſtmirum ſi ſpirituſſan ⸗.