——————. 3—— 2* —— S
Si pꝛoceſſit vti
ꝙ ſpirituſſanctus a patre · pꝛoceſſit vti qʒaut nato iamfilio · ant non nato filio
Si vero iam nato filio ꝓceſſit. ante na
tus eſt filius qᷓ; pceſſerit ſ pirituſſanct Pieceſſit ergo natiuitas filij ꝓceſſio⸗
nem ſpirituſſandti. Pi autẽ pꝛoceſſita
patre non genito filio ante ꝓceſſit qᷓ; fi ſius genitus fuerit-
03 Fafilopꝛocen
Peſnnamag⸗ laboꝛioſis qᷓ; fru⸗ cuoſis reſpodet aug· in· xvli· detri· vicks In illa ſumma trinitate q̃ deus eſt interualla tempoꝝ nulla ſuit per q̃ poſſet oſtendi aut ſaltim requiri.vtruʒ pꝛins de patre natusſit filius ·⁊ poſtea de ambob ꝓceſſerit ſpũſſanctus · Nun quid ergo poſſun querere vtrũ iam ꝓ ceſſer at de patre ſpõſſanctus quãdo na tus eſt filius. an nondum pꝓceſſerat. et illo nato de vtroq; pꝛoceſſit· Mon pol⸗ ſunt ꝓꝛſus ibi iſta q̃ri. vbi nihil ex tꝑe inchoat᷑. vt ↄſequenti ꝑficiat in temꝑe Ideo qui poteſt intelligere ſine tpe ge nerationẽ filij de patre. intelligat ſine tempe ꝓceſſionem ſpũſſandi de vtroq; Ecce his verbis ablolut a ẽ queſtio illa qua querebat᷑ · vtrũ pꝛius ꝓceſſerit ſpi rituſſanctus a patre qᷓafilio.
ic agit deeo quod ſecundo
Nüc tractanvũ eſi qð ſecũdo querebat · ſcʒ an plenius vel magis ꝓcedat ſpůſſanctus a pie qᷓ afilio. d qʒ dicimꝰ. qʒ ſicut nõ ante ꝓcedit a patre qᷓ;a filio · ita nõ plenius vel magis ꝓcedit a patre qᷓ; a filio Au guſtinos tamen in· xyꝛli·de trini diẽ
———— 2 ——————
nitate non dicit᷑ verbu dei. nil nec donuʒ dei. niſiſ pir de quo genitum eſt ver de quo ꝓcedit pirituſſanctus pꝛincipaliter ni
Exeodem ſenſu
etã dã ꝓcedẽ ꝓpꝛie ð pie. Vñ hiero·
querebatur ſcʒan plenius vel maßis Pceſlerit Pae ario
ꝙ ſpirituſſanctus pꝛincipaliter pcedit de patre · Non fruſtra induit in hac tri
ſi deus pater · Ecce audiſtis quia ſi piri⸗ tuſſanctus pꝛincipaliter ꝓcedit a patre ſed ne te hoc turbaret ipſe cõtinuo ex
quo ſenſu dierit aperit dicens
ExMluſugielit pnin a luer ꝓcederea patre-
Ideoaooioipꝛi
cip iter qꝛ et de filio ſpũſſanctus pce
dere reperitur ſed hoc quoq;illi pater dedit.nõ iam exiſtenti.et nondum ha, venti. Bʒ quidqd vnigenito verbo de dit gignendo dedit. Pic ergo eum ge⸗ nuit vt etiam de illo donum commune ꝓpcederet · et ſ pũſſanctus ſpiritus eſſet amboꝝ · Ecce expoſ uit ip̃emet quomõ ſpiritus pꝛincipaluer ꝓcedat patre non quia pꝛius vel magis ꝓcedat a pa⸗
tre qᷓ; a ſilioſed qꝛ cum pꝛocedat afi/ lio. hoc ipſum habet filius a patre.
Seo ſenſu etiam dicitur ru
—
irituſſanctus Pꝛoptie Pccde
*
in ex tien catholice fidei. nicemq:
ſmpoliait· Credim in ſpiritũſanctuʒ qui de patre ꝓcedit ꝓpꝛie Iteʒ ſpiriũ
ſanctũ verũ deum inuenimus in ſcriptu ra ⁊ de patre eſſe ꝓpꝛie. Et ita de pĩe
filius et ſpũſſanctus ꝓpꝛie ⁊ vereð pa tre ꝓcedit. Ecce aperte dicit ſpũmſan dũ ꝓpꝛie eſſe de pĩe ⁊ ꝓpꝛie ꝓcedere a
pie. Nð non eſt ita intelligendũ tanqᷓ; pꝛus vel plenius a patre ꝓcedat qᷓ; a fi iio.ſed qꝛ hoc habet pater a ſe. nõ ab⸗ alio vt de ipſoſit et ꝓcedat ſpũſſanc? Filius aũt nõa ſe ſed apatre hoc habʒ vt de iplo ſit ⁊ ꝓcedat ſpirituſſanctus.
SQß aug. diẽ ifilius Ipiritülanct tuſſanctus. nec Pcedere a pa bum. et de quo Ie⸗
„
⸗—