re dicat

timacauſa da caua.

erciacã.

Znathaſius.

——

erit vel aliter pꝛedicauerit vel ↄtra rium docuerit. vel ↄtrario mõ pꝛedica uerit anathema ſit. Alind ergo poſuit

oppoſito q̃liter et gpls in epiſtola ad

galathas. Si qͥs aliud euõgeliʒauerit

i.ↄtrariuʒ anathema ſit.nõ dicit. Pi

quis addiderit. Nã ſi illud diceret ſibi

ipſi vt ait auqᷓ. pᷣiudicaret.q cupiebat

venire ad quoſdã quibus ſcribebat ſiẽ

ad theſſalonicenß· vt ſuppleret q̃ illoꝛũ fidei deerãt. Ped qͥ ſupplet qð minus

erat addit.nõ qð inerat tollit. Qui gůt

pᷣter gredit᷑ fidei regulaʒ nõ accedit in via ß recedit a via. ZAd illð aũt qð de cuãgelio opponũt rñdemus ita. quia cũ dicit in eo veritas ſpiritũſanctus a pĩe Pcedere.nõ addit ſolo. et ideo etiaʒ a ſe pcedere non negat.ſed ideo patrem

tm̃ nominat. quia ad eum ſolet referre

etiã quod ipſius eſt.qꝛ ab illo habet.

öð greci in ſenſu nohiſcuʒ cõ

neniũt et ſi verbis differãt

duzʒeſt ta

men ꝙ greci ↄñ

*

ſpm̃ filij.⁊ veritas in euangelio ſpiritũ veritatis. Ved cum non ſit aliud ſpiri⸗

tumſanctuz eſſe patris vel filij. qᷓ; eſſe a

patre vel filio ętiam in hoc in eandem

nobiſcum fidei ſententiam ↄuenire vi ⸗

denter licet in verbis diſſentiant.

Antoꝛitatibus grecoꝛũ oſten⸗

dit ſpiritumlandnʒ pꝛocedere

etiama filio⸗

Inde etiam qui

boꝛum. qͥbus dicit᷑ ſpũſſanctus pcede⸗ re a filio ⁊ eſſe filijꝓfeſſi ſunt ſpiritum ſanctũ etiã ꝓcedere a filio. nde atha

naſius in ſimbolo fidei.ſpirituſſanctus apĩe ⁊ filio non factus nec creatus nec genitus ſed ꝓcedens · Ecce ſpiritũſan⸗

tentur ſpiritũſandum ſẽ ſilij ſic patris. qꝛ ⁊ apoſtolus dicit

afilio⸗

dʒ eoꝛũcatholici doctoꝛes intelligẽtes vñã eandẽq; foꝛe ſententiã pᷣictoꝛũ v⸗

dum aperte dixit pꝛocedẽ a patre ⁊fi⸗ lio. idimns etiaʒ eoꝝ maxim docoꝛ in li. deſl. ſpũmſancũ a filio ꝓcedere dicit · Paluatoꝛ inquit qui eſt veritas Rõem̃ loquit᷑ a ſemetipſo. hoc eſt nõ line me ⁊ ſine meo ⁊ patris arbitrio.qꝛ inſeparabilis eſt ame ⁊a patris volun tate.q ex ſe nõẽ ſed ex patre ⁊ me eſt

Poc em̃ ip̃m qð ſubſiſtit ⁊ loquit᷑ a pa⸗ ẽ ſpũs veritatis.ſpirituſ q; ſapiẽtie nõ põt audire a filio loquẽte. qui neſcit cñ hoc ip̃m ſit qð pꝛofertur a filio.i.ꝓce dens deus de deo. Ppũs veritatis ꝓ cedẽs a veritate.ↄſolatoꝛ manãs ex5 ſolatione. Iteʒ cirillus ep̃s in epiſtola neſcoꝛio direca git Spũs elige⸗ ſe ſecundũ ꝙ ſpũs eſt ⁊ nõfilius.ſed tñ non eſt alienus ab eo. Spũs em̃ verita tis nominat· ⁊ ꝓfluit ab eo ſicut ex ðo patre Johãnes quoq; criſe d' ein omel. quadas de expoſitione ſimboli ſic ait. Iſte eſt ſpũs ꝓcedens de patre et filio diuidit dona ꝓpꝛia ꝓut vult Idem

in alia omelia. Credendũ eſt ſpũmſan ctum patris eſſe et ſilij. Iſtuʒ j pũmſan⸗

tre⁊ ame illi eſt. Item ſpũſſandꝰ qui

Eirillus.

ctum dicimus patri et filio coequalem

⁊ pcedentẽ de pie ꝛ filio. hoc credite ne colloqa mala coꝛrũpant bonos mo/ res. Ecce a doctoꝛib grecoꝛũ apte ha⸗ bemus teſtimonia quibus ſpũſſanctus 4 patre et filio ꝓce dere oſtenditur. m nis ergo lingua ↄfiteatur ſpũmſanctuʒ ꝓcedere a patre et filio.

vel plentus ꝓcedata patre àʒ

Tez queri

tur cum ſpũſianctus a pa

—

WVtrnm ſpirituſſancus pꝛius

tre ꝓcedat ⁊ afilo. viꝝx pꝛius vel magis ꝓceſſe/

rit a patre qᷓ;½ filio. quod nititur here⸗

ticus oſtendere ita dicens.

Argumentatioheretici.