enritas inquit qua pater diligit fli ⁊piem diligit fiius · ineffabilem cõmu
e
——
OX
2
₰
nionẽ de monſtrat amboꝝ d ↄuenien tius qᷓ; vt ille ꝓpꝛie dicat caritas. qui ſpiritus eſt cõmunis ambob· Poc eĩ ſanius credit᷑ ⁊ intelligit᷑ vt nõð ſolũ ſpi rituſfanctus carit as ſit in illa trinitate ſed nõ fruſtra ꝓpꝛie caritas nũcupet᷑ · ꝓpter illa que dicta ſunt ·ſicut nõ ſolus
in ila trinitate · vel ſpũs eſt vel ſanctus
qꝛ et pater ſpũs. ⁊ fili ſpũs. et pater
ſanctus. ⁊ filius ſancus. et tñ ipſe non fruſtra dicit᷑ ſpůſſanctus Qui eñ eſt c munis ambob id vocatur ipe ꝓpꝛie qð
Greci tamen di
non aſlio. ð ideo dicũt. qꝛ veritas i
dit ·Nis Talis autoꝛitatibus pluribus oſtendil ꝙ.ſſ.a pĩe et filio ꝓcedit ·
Oð grecinon cõcecunt ſpũm
cũt ſpiritũſanctũ ꝓcedere tĩ a patre ⁊
euangelio fidem integrã ↄtinentem de
ꝓceſſione ſpũs lequens ſolũ pĩem com
—
emoꝛat vicẽs. Spũs qui a patre pꝛo
ambo cõmuniter · Alioquinſi in illatr
nitate ſolus ſpirituſſanctus ẽ caritas ꝓſecto ⁊ filius. nõ ſolius ꝑiis ſed etiaʒ ſpũſſancti filius inuenit᷑ Ait em̃ aplus de deo patre. Tranſtulit nos in regnũ
cedit. Et etiã ideo qꝛ in pꝛincipalib ↄ cilis q̃ apud eos celebꝛata ſunt ita ſim bolo eoꝝ ſabiũctis anathematib ſanci ta ſunt · vt nulli de trinitatis fidei alis
docere vel alit᷑ pᷣdicare qᷓ; ibi ↄtinet᷑ li⸗
fil caritatis ſue. Si ergonõeſt in iſta
trinit ate caritas dei. niſi ſpũſſanctus filius eſt etiã ſpũſſancti. Sʒ qꝛ hoc ab“ꝰ
ſurdiſſimũ eſt. reſtat vt non ſolus ibi ſit
caritas ſpũſſanc.ſed ꝓpter iſta de qui
bus ſatis diſſerui ꝓpꝛie ſic voca᷑.
dit a patre ⁊filio-
Ic dicen
düeſt ſpiritũſanctum a
dere a patre et filio. qð multi heretici negauerũt Qð autẽ de vtroq; ꝓcedat multis diuinoꝝ eloquioꝛũ teſtimo nijs
ↄprobat. Vicit em̃ aꝑlus · Miſit deꝰ
ſpům ſfil ſui in coꝛdanta. Ecce hic di cit᷑ ſpůs fili. Et ibi. Qui autẽ ſpm̃ xpᷣi nõ habet hie nð eſt eiug · Ipe et filius
de ſpũſancto diẽ in euangelio. Quem
ego mitto vobis a patre. Watris autẽ
ſpiritus victus eſt vbi legit᷑. Di ſpirit?
eius qui ſuſcitauit x pᷣm a moꝛtuis ha ⸗ bitat in nob. ⁊ ipſe xps dicit. Non em̃ vos eſtis qui loquimini ſed ſpũs patris veſtri qui loquit᷑. Et in alio loco. quẽ mittet pater in nomine meo.⁊ alibi ip
patre eſſe ⁊ filio et ꝓce
gfilio. Quicũq; inquiũt a filio eñ ꝓce⸗
ceat In qbus quidẽ ſimbolis cum ſpũf ſanctus ↄmemoꝛet᷑ ꝓcedere a pãe⁊ nõ
dere addũt anathema incurrũt.vnð et nos arguũt anathematis reos. ddũt
etiã ad aſſercionẽ ſue opinionis et ĩ te ſtimoniũ nre damnationis Ve ſimbolo ſiei qð ſcᷣm traditõem pictoꝝ cõci⸗
lioꝛũ leo tercius rome trãſcriptũ in ta bula argẽtea poſt altare beati pauli po ſita. poſieris reliquit ꝓ amoꝛe vt ipſe ait. ⁊ cautela fidei oꝛthodoꝝe In quo
qdem ſimbolo in ꝓceſſione ſpũs ſolus
ↄmemorat pater· his vbis. et in ſpiri⸗
tũſandũ dñm et viuificatoꝛẽ ex pĩe ꝓ⸗
cedentẽ cuʒ patre ⁊ filio coadoꝛanduʒ ⁊ gloꝛificandus ⁊c̃. Illud eſt ſimbolum
qð in miſſa cantat᷑ editũ in niceno ↄci⸗
lio. in fine cuiꝰ ſubiundũ eſt. qui aliud docuerit vel aliter pꝛedicauerit anathe ma ſit Ideoqʒ greci nos anathematiʒa tos dicũt. qꝛ dicim ſpũmſanctũ a filio
ꝓcedere. qð ibi nõ ↄtinet᷑ Qð em̃ ᷣm
nos ibi dicitur.qui a patre filioq; ꝓce
dit alterꝝ a latinis ẽ additũ ſcʒ filioq;
Rñſio vbi detmiant᷑ ꝑꝛedida
Mos aũt illa ver
——
ſefilius de ſi pñſanco ait · De pie ꝓce“ haita determinamus. ui aliud do⸗
Muare dicat
Pꝛima cauſa Scðg caula. —————————
Terciacã.
——. —— „
—