1* 3 Bui. i Ex eodẽ ſenſu dicitur ſpiritũ us vt etiam de filio ꝓcedat ſicut ꝓce⸗ iſuc Hnctuʒ ẽſſẽ et mitti patrẽ per dit de patre.ab ipᷣo habet patre. ua Wede Kliuni. Ppter qui poteſt itelligere in coꝙ ait te.— filius. ſicut habet pater vitam in ſemet Oe etiq uxta ipfo·ſic dedit et fiio vitamhabereĩſe metipſo. nõſine vita ex iſtenti iam filio hanc intelligentiã dicit᷑.ſſ.a patre mit vitam pãem dediſſe ſed ita eum ſine tẽ ti per filium. et a patre eſſe ꝑ filiũ Añ poꝛe genuiſſe vt vita quã pater filio gi Prarino. bylarius 2d Deum patrez de ſpũſanco gnẽdo dedit.coeterna ſit vite patris qᷓ er filio loauens in. xðj ſi. de trinigit dedit intelligat etiaʒ ſiẽ habet pater in 1 In ſpũſancto tuo ex te ꝓſecto ⁊ per eũñ ſeipſo. vt de illo ꝓcedat ſj pũſſancus. miſſo. Item ante tempoꝛa vnigenitus ſic dediſſe flio vt etiam de iſto ꝓcedat 1 tuus ex te natus manet itaq;eꝝ te ꝑeůñ idẽ ſpirituſſanctus ⁊ vtrũq; ſine tempo 1 ſpũſlanctustuns ẽ.qʒ aſi ſenſu non p⸗ re. Ita ergo dictũ eſt ſpũmſanctum de cipiamtamen teneo in cõſcientia„In patre ꝓcedere vt intelligat᷑ ꝙetiam ꝙ ſpñalibus em̃ rebus tuis hebes ſũ Jtẽ cedit de filio. de patre eſſe iſio. Si em̃ in eodẽ ↄſerua hanc oꝛo fidei mee reſi⸗ quidqͥd habet de patre. habʒ filus de gionẽ. vt qð in regenerationis mee ſim pe habet vtiqʒ. vt ⁊ de iſto pcedat ſpi bolo ꝓfeſſus ſum.ſempꝑ obtineampie; ſituſſanctus. ʒ nulla ibi tꝑa cogitent᷑ cʒ te ſliuʒ tuũ vna tecũ aðoꝛem ſpiri que habeant pꝛius et poſterius qͥ alibi tumlanctũ tuũ · ͥ e te ꝑ vnigenitũ tuñ nulla omnio ſunt. Ecce aperte dieit Muare ſpirituſſanctu scuʒ ſit ſanctũ a patre ꝑ filiuʒ. et mitti.⁊ eſſe 2 v de ſubſtantia patris non dicg qð non ẽ intelligenduʒ quaſi a patrepꝑ. filiusſi filiuʒ minoꝛẽ mittatur vel ſit.ſed qex kur generus etfilius ſedtantuʒ patre ⁊ filio eſt. mittit᷑ ab vtroq;ſed PꝛCcEdens hoc ipᷣm habet filius a patre vt ab ip̃o ND ſt b ⁊ſit— ſpũſſancꝰ koc ergo vo 1— OC c0 D XIII 6 luit ſignificare hylarius diſtinctionẽ fa vſiderandum eſt quantũ a Erarius. ciẽs in locutione vt oſtẽderet in patre takbus quales nos ſumꝰ X eſſe auctoꝛitateʒ. Inde eſt etiaʒ ꝙ veri 2 3 intelligi põt. cuʒ ſpũſſan⸗ tas oſiendens patres eſſe auctoꝛem ꝓ Zus Pcedat de pãe.et ſit de ſubſtant ia ceſſionis qua ꝓcedit ſpũs a filio. dixit patris.cur non dicat eſſe natus ſed po in euãgelio e patre ꝓcedit. cũdepa tius ꝓcœde.⁊ cur nõ dicat᷑ fili Nuare U Zud in 6. tre ⁊ ſilio pꝛocedat ſpũſſanctus. Ande añũt ſpirituſſancus non dicat᷑ velſit na ero⸗ hn Rl aug in. rij. li. de tri. querit ſi depie? tus.⁊ ideo non ſit filius augoſtendit! M Ene— filio ꝓcedit ſpũſſanctus. cur filꝰ dixit xv.li.de trini. ita dicens. i ſpirieuſ⸗ Zuc. nduz— de pãe ꝓcedit. Cur putas niſi qꝛ ſolet anctus filius dicerel᷑. amboꝛum vtig* 8. pirii ſ vh de adeuz referre etiã qð ipſius eſt de quo ſilius diceret᷑. qð abſurdiſſimũẽ riptu hrieMacko? ⁊ ipſe ẽ. Picut ait mea doctrina nõeſt quiſpe nullus eſt duoꝛum niſi patris ₰ ie mea ſed eius q̃ miſit me. Si ergo hie ĩ matris Apſit autẽ vt inter deum patrẽ „ hntro telligitur eius doctrina quã tamen nõ ⁊ deñ filiũ tale aliquit ſuſpicemur. Ab 1 Medat. dixit ſuã ſʒ patris. quõtomagis illiciꝰ ſurdiſſime ergo filius diceret᷑ amboꝛũ . telligend eſt ſpirituſlanctus de ipſo ꝝ i.pãis ⁊ filij Imboꝝ em̃ fili diceret᷑ dere cedere vbi ſie git · de pĩe ꝓcedit. vt nõ eũ ambo genuiſſent qð abhoꝛꝛet oĩm n diceret de me non ꝓeedit. A quo autẽ anor ſenſi us. Nõ ergo ab vtroq; ẽ ge⸗ 3 habet filius vt ſit deus eſt eñ̃ deus de nit/ ſ ꝓcedit ab vtroq; amboꝝ ſpũs. d c, deo· ab illo vtiq; habʒ vt etiã de illo ꝝ¶ Mio vbis oſtendit᷑ cur. ſſ. cũſit de pĩe h cedat ſpũſſanctus. Et ideo ſpirituſſan non tñ dicatur genitus vel filius. O ndts