Druckschrift 
[Sententiarum libri IV] / [Petrus Lombardus]
Entstehung
Einzelbild herunterladen

e

vine fubſtantie. iuxta infirmitatis no⸗ ſtre valitudinem aſſignauimus

Wet diſtingione perionarum-

B ſtinctionem ſonarum ac⸗ ecane enemus er go vt docet augin li.de fide ad petrũ Patrem et filiũ et ſi piritumſanctũ vnñ eſſe deum naturaliter nec tamen ipſuʒ patrem eſſe qui filiuseſt · nec filiuʒ eſſe ipſum qui pater eſt. nec ſpiritũſanctus eſſe ipſum qui pater eſt aut filius · Ana em̃ eſlentia patris et fili et ſpirituſ⸗ ſndi. In qua non eſt aliud pater · ali filius. alind ſpirituſſandus.qᷓ;uis per⸗ ſonaliter ·alius ſit pater· alius filius. alius ſpirituſſantus.

ic de coeternitate fili pie Penitus ẽenum

apatre filius·et ideo alius. nec tamen ante fuit pater qᷓ filius· Coeterne ein ſunt ſibitres perſone.

Argumentatio arrianoꝛum.

ne Be contrahoc

Zuã

iquit hereticus vt refert ambꝛoſi inp mo libꝛo de trinitgte· mne quod nã⸗ tum eſi pꝛincipium habet · ideo quia filjus natus eſt. pꝛincipium habet·⁊ ef ſe cepit. hereticoꝛnm oꝛe ſic dictum eſt. Nam ipſe arrius vt meminit auã· in. vi.li de trini dix iſſe fertur. Si ſi ſus eſt.natus eſt. ſi mtus eſt.erat quã do non erat filius. Beſponſioau catholica- Quihocdicitnõ

intelligit etiam natum eſſe deo. ſempi⸗ ternumq; eſſe vt ſit coeternus patriñ/

lius.ſicut ſplendoꝛ qui gignitur ab ig

Wnc addi

Ei

ne atq; difunditur.coevus eſt igni. et

eſſet coeteruus ſi ignis eſſet eternus⸗

Oplitioaus cõtra heretic·

Item in eodem

5 ſidei filius inquit auã · virtus et ſapiẽ tia dei eſi. nec vnq; fuit deus ſine virtu te et ſapientia.coeternus eſt deo patri filius· Vicit aut em apoſiolus xᷣm eſſe dei virtutem et dei ſapientiam.aut er go juit. quando. fuit filius. aut aliquando deus non habuit virtutez et ſapientiam dementis eſt dicere.cõ⸗

ſtat em̃ quia ſemper habuit ſapientia

ſemper ergo habuit filium.

Belponſio ambꝛoſij ad idem autotitatefulat

rianice queſtio in ambꝛo in hunc mo/

dum reſpondet. Ego in quam filiũ eſſe natum confiteoꝛquod reliquum eſt im⸗ pietatis hoꝛreſco · Scriptum eſt enim in veteri teſtamento vt vel vnuʒ de plu ribus dicam, ante me non ſuit alius de us et poſt me non erit · quis ergo hoc dicit pater an filius. i filius ante me inquit. non fuit alius deus vi pat poſt me inquit non erit. hic pꝛioꝛem et ille poſterioꝛem non habet. Inuicem enim in ſe et pater in filio et filius in patre cognoſcitur. Batione vtitur ambꝛoſius traheriticum

Lum enim pa

tremdiyeris eius etiam filium deſigna ſti. quia nemo ipſe pater eſt ſibi. Cum filium nominas etiam patrem fateris.

quia nemo ipſe ſibi filius eſt Itaq; nec

filius ſine pĩe.nec pater põt eſſe ſine fi lio Vemp ergo pater. ſemꝑ ⁊filius

nb. in e95