Druckschrift 
[Sententiarum libri IV] / [Petrus Lombardus]
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Ruguſinns

Quomð de⸗ us ſimplex.

et minsta nagnundine manere ideʒ co loꝛ et eadem figura. et coloꝛe mutato

manere eadem figura et eadem magni

tudo Ac per hoc multiplex eſſe conuin

citur natura coꝛpoꝛis ſimpleꝝ autem nullo modo.

icð ſpiritugli creatura oſtẽ dit quòmodoſit multiple ẽt

F uoq; ſprri⸗ Creatura tualis vt eſt anima in cõparatione quideʒ coꝛpoꝛis

eſt ſimpleꝝ ·ſine cõparatione vero coꝛ⸗ poꝛis eſt multipleꝝ et ſimpleÿ MQue

ideo ſimpleꝝ dicit᷑ reſpectu coꝛpis. q?

mole non diffundit᷑ per ſpacium loci. ß in vnoquoq; coꝛꝑe. et in toto tota eſt. et in qualibet eis pte tota eſt. Et iðo cum ſit aliquid in quauis ex igua ꝑticu la coꝛpoꝛis ſentiat anima quamuis non ſiat in toto coꝛpoꝛe.illa tamen to⸗ ta ſentit quia totam non latet. ved

nec in ipſa anima vera ſimplicitas eſt. Luz em̃ aliud ſit artificioſum eſſe alið inertem. alind acutum.aliud memoꝛẽ

lind cupiditas aliud timoꝛ aliud le⸗

ticia· aliud triſticia.poſſuntq; hec a

lia huiuſmodi innumerabilia in anime

magis alia minus. Manifeſtuʒ eſt ſimplicem ſed multiplicẽ eſſe naturam Michil em̃ ſimplex mutabile eſt.omnis autẽ creatura mutabilis eſt. nulla ergo creatura vere ſimple eſt. Deus vero et ſi multipliciter dicat᷑. vere tamen et

ſamme ſimpleꝝ eſt. Dicit᷑ enim magn

zuz⸗

bonus.ſapiens. beatus. verus. quid

quid aliud non indigne dici videt᷑ ſed

eadem magnituo eins eſt que ſapien tia. Mon em̃ mole magnus eſt ſed vir⸗ tute et eadeʒ bonitas que ſapientia et magnitudo et veritas ·et non eſt ibi a⸗ lind ipſum beatum eſſe. et aliud mag/ num aut ſapientem. aut verum aut bo num eſſe. aut omnino eſſe.

ualiter cuʒ dens ſimplex ſit

multplextamenvictur-

Bic diligent no

tandum eſt cum dicat aug· ſolum deu

vere ſimplicem eſſe· cur dicat eundem multipliciter dici.ß hoc non ꝓpter di⸗ uerſitatem accidentiũ vel partiuʒ dicit

ſed ꝓpter diuerſitatem ac multitudinẽ nominuʒ.que de ded dicunt᷑. que licet multiplicia ſint vnum ſignificant ſcʒ diuinam naturã hic em̃ non ita accipiũ tur. cum de illa incõmutabili eternaq; ſubſtantia incõparabiliter ſimplicioꝛe qᷓ; eſt humanus animus dicuntur. quẽ⸗ gqmodũñ cum de creaturis dicunt᷑ Vn de auã- in. vj⸗li de trini. deo eſt hot ſſe. eſt foꝛtem eſſe vel ſapientẽ eſſe vel iuſtum eſſe. et ſi quid de illa ſimpli ci multiplicitate vel multiplici ſimplici tate dixeris. quo ſubſtant a eius ſigni ficetur· humano autem animo non eſt

hec eſſe eſt foꝛtem eſſe. aut pꝛuden

tem aut iuſtũ Moteſt em̃ eſſe animus et nullã iſtarum habere virtutem.

antaẽ dei ſimplicitas nul

pꝛedicamentoꝝ ſubicitur-

Quooautemin

inueniri natura et alia ſine alijs alia

natura deitatis nulſa ſit accidentium

diuerſitas. nullaq; penitus mutabili

tas · ſed perfecta lumplicitas. oſtendit

aug in·xeli · de trini. dicens. Intelli

gamus deum quantum poſſumus ſine

qualitate bonum.ſine quantitate mag num ſine indigentia creatorem ſine ſi⸗ tu pꝛeſidẽntẽ. ſine habitu omnia conti⸗ nentem ſline loco vbiq; totum.ſine tem poꝛe ſempit ernũ.ſine vlla ſui mutatig⸗

ne mut abilia facientem. nichilq; patiẽ

tem. Quiſquis deum ita cogitat. etſi nondum poteſt omnino inuenire qͥd ſit pie tamen caueat quantuʒ poteſt aliq̃d de illo ſentire non ſit. Ecce ſi ſubtili ter intendas e his atq; pꝛedidis ape ritur illa pꝛedicamenta artis dyaletice dei nature minime conuenire. nullis

Aug.