hic apit qu modoſit in

ſi 5 nö nt u vk tiã uer dici i jens nens 9

186 e. a aug · ſentic 4qui nnc oſnöi ſtiti

Migen.

2

ʒul.

————

veleſſentia que eſt dens incommutabi lis eſt. cui ꝓfecto maxime ac veriſſime competit eſſe. Quod em̃ mut atur non ſeruat ipſum eſſe.et qð mutari poteſt etiam ſi non mutet᷑ poteſt qð fuerat nõ eſſe. Ideoq; illud ſolum quod non tĩ non mutat᷑ verum etiam mutari omni no non poteſt. Veriſſime dicit eſſe.i. ſubſtantia patris et filij et ſpirituſſan⸗ cti. Ideoq; apoſtolus loquens de deo ait. Qui ſolus habet immoꝛtalitateʒ.

MQueſit vera imoꝛtalitas que

nns.Mt enim git

in ſolò crẽatòꝛe eſt

ni. Cum anima quodãmodo immoꝛta

lis eſſe dicat᷑.⁊ ſic non diceret apoſto⸗ lus.ſolus deus habet immoꝛtalitateʒ

niſi quia vera immoꝛtalitas incõmuta bilitas eſt. quaʒ nulla poteſt habẽ crea tura.qm̃ ſolius creatoꝛis eſt. Añ iaco bus ait. Apud quem non eſt trãſmuta

tio. nec viciſſitudinis obumbꝛatõ.⁊ dg

uid. MMutabis ea ⁊ mutabunturtu au tem idem ipſe es. Ideo aug· ſuꝑgeñ·

dicit, ꝙ dens nec per loca nec per tpa

mouetur. Lreatura vero per loca et tempoꝛa. Et per tꝑa moueri eſt ꝑaffe/ ctiones cõmutari. Weus autẽ nec loco nec affectione mutari poteſt.qui per ꝓ phet am ait. Ego deus et non mutoꝛ.

qᷓ eſt immutabilis ſolus.vñ rede ſolus

dicit᷑ habere immoꝛtalitatẽ. In omni enim mutabili natura vt git con tra max iminũ. nonnulla moꝛs eſi ipſa

mutatio.quia facit aliquid in ea nõ eſ⸗

ſe qð erat. Vñ et ipſa anima humana que ideo dici᷑ immoꝛtalis. qꝛ ſecunduʒ modum ſuum nunq; deſinit viuere. ha bet tñ quandaʒ moꝛtem ſuã. quia ſi iu ſte viuebat et peccat· moꝛitur iuſticie. ſi peccatriꝝ erat et iuſtifica᷑.moꝛitur peccato vt alias eius mutationes tace am. de qbus modo longum eſt diſputa re. Et creaturarũ natura celeſtius mo

ri potuit quia peccare potuit. Namet angeli peccauerũt ⁊ demones fact ſůt

——————

————

quoꝛnm eſt dyabolus pꝛinceps. et qui non peccauerũt peccare potuerũt. Et

cuicũq; rationali creature pꝛeſtatur vt

peccare non poſſit. nõ eſt hoc nature ꝓ pꝛie·ſed dei gratie.et ideo ſolus deus vt ait apoſtolus habet immoꝛtalitatẽ. qui non chiuſq; gratia ſed natura ſua. nec potuit. nec poteſt aliqua cõuerſio⸗ ne mutari. nec potuit nec poterit aliqᷓ mutatde peccare Mꝛoinde vt git aus· in. j.li. de trini. ſubſtantiã dei ſine vl⸗ a ſue cõmutatione mutabilia facientẽ ⁊ ſine vllo ſuo. tempoꝛali motu tempo ralia creanteʒ intueri et noſſe. licet ſit difficile opoꝛtet. vere at ꝓpꝛie ergo in cõmutabilis eſt ſola diuinitatis eſſen⸗ tia que ſine ſui mutatione cunctas con didit naturas.

hicde ſimplicitate.

Eademqʒ ſola ꝓ

—

mo quare omnis creatura ſit multiplex

pꝛie ac vere ſimpleꝝ eſt.vbi nec partiũ nec accidentium ſeu quarũlibet foꝛma ruʒ vlla eſt diuerſitas ſiue variatio vel multitudo. At aũt ſcias quomodo ſim plex ſi illa ſubſiantia te docet augꝰin

et non ſimplẽx

t ———————————

iaouerte pꝛi

„————

et nullo modo vere ſimplex et pꝛimuʒ

de coꝛpoꝛali. poſtea de ſpũali creatira

Pic de coꝛpoꝛali aſtenditur qᷓ

Loꝛpoꝛalis vti

q;creatura ꝑtibus conſtat.ita vt ſit ibi alia pars minoꝛ. alia maioꝛ. et maius ſit totum qᷓ; quelibet pars. Et in vno ⸗ quoq; coꝛpoꝛe aliud eſt magnitudo. a/

liud coloꝛ aliud eſt figura. Poteſtem̃

————