3 1

&—

———————

———————

itate ſiue ꝓpꝛetate et in⸗ chmutabilitate atq; ſimpli citate diuine nature vel ſubſtantie ſiue eſſentie agenduz eſt. Eſt itaq; deus vt

ait auã · in · veli· de trini. ſine dubitatð

ne ſubſtantia. velſi melius hoc apella

tur eſſentia. quam greci vſiam vocant ſicut em̃ ab eo quod eſt ſcire dicta eſt ſcientia.ita ab eo quod eſſe dicte eſt eſ ſentia. Et quis magis eſt qᷓ; ille qui di it famulo ſuo. ego ſum qͥ ſum. et di/ eces filis iſrahel quiẽ miſit me ad vos Ipſe vere ac ꝓpꝛie dicitur eſſentia.cu

Ande Jere. ius eſſentia non nouit pteritum velfu⸗ ad matceiſa; turum: Qnde hiero ad marcellaʒ ſcri ſcribẽs aſt.

Lus.

bens ait · Deus ſolus qͥ exoꝛdium non pabet vere eſſentie nomẽ tenuit/ qꝛ in eius cõparatione qͥ vere eſt quia incom mutabilis eſt. quaſi non ſunt q̃ mutabi lia ſunt. De quo em̃ dicitur fuit nõ eſt et de quo dicit᷑ erit. nõdum eſt. Veus

autem tantum eſtqͥ non nouit fuiſſe vł futuruz eſſe. Solus ergo deus vere eſt cuius eſſentie ↄparatũ nr̃m eſſe nonẽ.

Qugliter intelligẽdaſint ver ·

u Pieronimi querendũ eſt-

— 4

Mic diligent ad nertendũ eſi quomodo intelligi debeãt ila verba hiero. ſcʒ deus tantum eſt et non nouit fuiſſe. vel futuruz eſſe tanqᷓ; non poſſit dici de deo fuit vel erit. ſed tm̃ eſt cũ de eo ſcriptum frequẽter repe riamus fuit ab eterno. fuit ſemperet erit in ſecula et huiuſmõi. Vnde vide tur quia non eſt t̃ dicendum de deo. fuit vel eſt vel erit · Si eĩ diceretur tã tum fuit putaret᷑ ꝙ deſierit eſſe. i di ceretur tñ eſt.putaretur ꝙ nõ ſemper fuerit. ſed eſſe ceperit. Bitantũ dicere tur erit putaret᷑ non eſſe modo. Dica⸗

tur ergo qꝛ ſemper fuit eſt ⁊ erit.vt in

telligatur quia nec cepit nec deſqjt nec deſinit nec deſinet eſſe. De hoc aud⸗ ſuꝑ ichannem ita att. Wũ de ſempiter⸗

na re pꝛopꝛie dicatur eſt. ſecunðũ noð benedicit fuit ⁊ erit fuit quia nunq; de ſÿt. erit quia nũqᷓ; deerit · eſt quia ſem per eſt. non pᷣterijt quaſi qð nõ maneat non oꝛiet᷑ quaſi quod non erat· Cũer go noſtra locutio per tẽpoꝛa varietur de eo vere dicunt᷑ verba cuiuſlibet tem poꝛis. qui nullo tempoꝛe defuit vel de eſt vel deerit.⁊ ideo non eſt miruʒ ſi de ſpiritu veritatis veritas loquens dixit per futuꝝ. Quecunq; audiet loquetur Tudiet ſcʒ ab eo a quo ꝓcedit. audire illius eſt ſcire. idem etiam eſſe.a quo er go illi eſt eſſentia. ab illo audientia.i. ſcientia q̃ non eſt aliud qᷓ; eſſentia. Au diet ergo dixit de eo qð audiuit. ⁊ au dit. id eſt quod ſemp ſcivit ſcit et ſciet Ecce hic dicit au. verba cuiuſlibet tẽ poꝛis dici de deo ſed ꝓpꝛie eſt. Illud ergo quod hieroꝰ dicit ita intelligen

Pic apit quo modo ſint in ⸗

——

dum eſt. Nõ nouit fuiſſe vel futuꝝ eſſe telligenda

ſed uñ eſſe.i.cuʒ dicitur de deo ꝙ fuit vel erit non eſt intelligendũ ꝙ pᷣterie ⸗ rit vel futurus ſit· ſed ꝙ exiſtat ſimpli⸗ citer ſine aliquo tempali motu. liʒ em̃ verba ſubſtantiua diuerſoꝝ tempoꝛuʒ de deo dicant᷑vt fuit erit· eſt.erat. nõ tñ tempoꝛales motus eſſe diſtinguunt ſcʒ pꝛeteritũ vel futurum. vel pᷣterit uʒ imperfectũ · vel pꝛeteritum ꝑfectuʒ. vł pꝛeteritum pluſqᷓ;perfectũ. ſed eſſentiã ſiue eꝝ iſtentiam diuinitatis ſimpliciter inſinuant. Veus ergo ſolus ꝓpꝛie dici

Qñ hylarius

tur eſſent ia vl eſſe. Añ hylarius in.vij li·de trini· ait · Eſſe non eſt accidens

deo. ſedſubſiſtens veritas et manens

cauſa, ⁊ naturalis generis ꝓpꝛietas.

hic de incõmutabilitate⸗

Dei etiaʒ ſolius

eſſentu incõmutabilis dicit᷑ ꝓpꝛie. qa

nec mutat᷑ nec mutari poteſt. ñ aug. Aug. in. veli. de trini. Alie inquit eſſentie vel ſubſtantie capiunt accidentia qui⸗

bus in eis fiat vel magna vel quantacũ

q; mutatio. Veo auteʒ aliq̃d huiuſinõi accidere non pot et ideo ſola ſubſtãtia

————————