S—* 8„

Zus

Aus

dit dicens ad maxi ſpüſſanctus genuit · ita dic ſpũs eiuſdẽ

——

—˙———

nanẽte natus eſt. nõ eſt natus eꝝ nichi lo ⁊c. ⁊ cũ ante tẽpus natus eſt oẽʒ ſen ſum puenit naſcendoEic apte dicitur g filius nõeſt natus e nichilo. Bimi ſiter ⁊ ſpũſſanctus nõ eſt dicendꝰ eſſe vł

9

ꝓcedere ex nichilo· qꝛ filius de ſubſtan

tia patris natus eſt.i·a patre cuʒ quo

eiuſdem ſubſtantie eſt.et eadem ſub⸗ ſtantia. Exquo ſenſu accipiendũ etiaʒ

eſt illud. pater gemit · id qð eſt ipe.i. filiũ qui ẽ hoc qð pater · Et hoc ita de⸗

bere intelligi auã. aperit dicẽs iꝛieli

gtra max iminũ. boc genuit pater qð̃ẽ aliocn non eſi verus filius.ſi qð eſt pĩ

nõ eſt filius. Itẽ ſubſtantia dei genuit

filiũ.i.pater ſubſtantia genuit filium. &ᷓ eſt eadem ſubſtantia et eiuſdẽ ſubſtã

tie. qð ſic eſſe intelligendum aug oſtẽ iminuz. Bicut dicis

nature vel ſubſtantie ſpiritum genuit.

Item ſicut dicis. deus deñ genuit. ita

dic deus eiuſdeʒ nature vel ſubſtantie deũ genuit Noc ſi credideris ⁊ dix eriſ

nichil de hac re vlterius accuſaberis. Eis em̃ verbis aperit quomõ pꝛedica

debeant intelligi. Vimiliter filius nai eſt de ſubſtantia pãis. vel pater genuit

filium de ſua natura ſiue eſſentia.i.de

ſe natura ⁊ eſſentia genuit filiũ eiuſdẽ

eſſentie ac nature.⁊ qͥ eſt eadem eſſen⸗ tia ac natura. Similit᷑ expone illud.fi lius ſubſtantie pãis.i.filius patris ſub ſtantie. i.qui eſt ſubſtantia cũ quo et fi lius eadem ſuſtãtia eſt.qꝛ cõſubſtantia lis eſt patri filius. Et hic ſenſus adiu⸗

uat ex bis vᷣbis aug. qui in li. vedetri ni.ait. Tres ꝑſonas eiuſdeʒ eſfentie. vel tres ꝑſonas vnã eſſentiã dicimus. tres aũt ꝑſonas ex eadẽ eſſentia nõ di

cimus. qᷓſi aliud ibi ſit qð eſſentia eſt. aliud qð ꝑſona.his vᷣbis oſtendit᷑ nõ

eſſe dicendũ ꝑſonã eſſe ex eſſentia. niſi ex ſenſu pᷣdicto.qᷓ ſenſus ↄfirmat᷑ etiaʒ ex eo qð in li.xv·de tri. ideʒ ait. Piẽ nr̃a ſcientia ſciẽtie dei.ſic ⁊ ñm verbũ qð naſcit᷑ de ña ſcientia. diſſimile ẽ il

li vbo dei qð natũ eſt de pãis eſſentia. Tale eſt aũt ac ſi dicerẽ de piis ſciẽtia

de patris ſapientia. vel quod eſer pſ⸗ ſius de patre eſſentia· de pie ſcientia-

de patre ſapientia. Ex hoc itq; intel⸗ lectu verbũ dei patriſ vnigenit᷑ filius ꝑ

oĩa patri ſimilis ⁊ equalis. recte dicit᷑ deus de deo. lumẽ de lumine. ſapiẽtia

de ſapientia.eſſentia de eſſentia quia

poc eſt omnino quod pater. non tãmen

pater. quia iſte filius iſte pater ·

ud verbum patris dicat

————— vnigenitus dei dicit natura filius · qa eiuſdem nature eſt. ⁊ eadeʒ natura eſt cũ patre. Añ hylarius in li· detri.de xpo loquens ait· Nat ura filius eſt. qꝛ eandẽ naturã quã ille que genuit habʒ

Vtrum pater voluntate genn it filinʒ an neceſſitate ⁊ an vo

Betereaq ri ſolet vtrũ pater genu⸗

erit fülium voluntate. an neẽitate Ve hoc oꝛoſiꝰ

ad auguſtinũ it a ait. voluntate genuit

pater filiũ. vel neceſſitate.nec volunta te.nec neceſſitate. qꝛ neceſſitas in deo nõ eſtpᷣire volũtas ſapiẽtiaʒ nõ potut.

Quo circa vt aug. ait ĩ· xx⸗ li. de tri-

Ridẽda eſt dyaletica eunomij. a quo eunomiani heretici oꝛti ſũt. Qui cũ nõ

potuiſſent intelligere nec credẽ voluiſ⸗

ſent vnigenitũ dei filiuʒ verbũ dei eſſe

natura.i de ſubſtãtia patris genituʒ.

nõ nature vel ſubſtãtie dixit eſe filiũ. ñ filium voluntatis dei. volẽs aſſerere

accedentẽ deo volũtatẽ. qua gigneret

filiũ·ſicut nos aliquid aliqñ volumus.

qð ante nõ volebam ꝓpter qð mutabi

lis intelligit᷑ noſtra natura. qð abſit vt in deo eſſe credam. Vicam ergo ver⸗

bũ dei eſſe filiũ dei natura nõ volũtate

quendã catholicũ heret ico reſpõdentẽ cõmendat dicens. Acute ſane quidem

Pylarius.

——

Dl. VI.

Aug opinio cuiuſdam he⸗

tetici.