Zug. Zuä. Zuz· 9

——

quandogignit Erratis nð ſeientes ſcri

pturas neq; virtutẽ dei. Mullo em̃nð veꝝ dei filiũ cogitatis.ſieñ natum eſſe de ſubſtantia patris negatis. Mon em̃ iam erat homis filius. et deo donante factus eſt dei filius. ex deo natus. gra⸗

tia nõ natura. An foꝛte ⁊ſi non hom̃is

filius erat.tamen iam aliqua erat qua

liſcũq; creatura.et in deifiliuʒ deo mu

tante ↄuerſa eſt ved nichil hoꝝ eſt.er

go0 aut de nichilo. aut de aliqua ſubſtã tia natus eſt. ſed ne credereni vos pu ⸗ tare de nichilo eſſe dei filiũ affirmaſtis

nõ vos dicere de nichilo eſſe dei filiuʒ. We aliqua ergo ſubſtãtia eſt.⁊ ſi nð de ſubſtantia patris de qua ſit dicite ſʒ nð inuenitis · Jã ergo vnigenitũ dei filiuʒ heſus xpm de patris eſſe ſubſtãtia non

vos nobiſcum pigeat ↄfiteri. Idem in

eodem. vtriq; legimus vt ſimꝰ in vero ilio eius iheſu xpo. Vicite quoq; nob vtꝝ iſte verus dei filius ab eis qui gra⸗ tia filij ſunt quadaʒ ꝓpꝛietate diſcrer? de nulla ſubſtãtia ſit an de aliqua. 1ð dico iquis de nulla. nec dicã de nichilo ergo de aliqua ſubſtãtia eſt. Quero de

qua i nõ de patris ſubſtãtia eſt.aliaʒ

quere.ſi atiã non inuenis.patris agno ſce ſubſtant iã.et filiũ cũ pr̃e homouſiõ

ↄſitere. Idẽ in codẽ. Lofiteoꝛ deñ pa

treʒ omnino incoꝛruptibiliter genuiſſe

ſed qð eſt ipfe genuiſſe. Itẽ dico qð ſe pe dicendũ eſt. aut de aliqua ſubſtãtia eſt natus dei filius aut de nulla. Si de nullaergo de nichilo qð vos iaʒ non di citis. Si vero de aliqua nec tñ de p̃is ſubſtantia. non eſt verus filius. Di ve ⸗ ro de patris ſubſtãt ia vnius eiuſdemq; ſubſtantie ſunt pater ⁊ filius. Vos aũt

nec filiũ de ſubſtantia patris genitum vultis.et tñ eum nec ex nichilo. nec ex

aliqua materia.ſʒ ex patre eſſe conce

ditis.nec videtis qᷓ; neceſſe ſit.vt qͥ nõ

eꝝ nichilo. nec eꝝ aliqua alia re· ſedeꝝ deo niſi ex dei ſubſtantia eſſe nõ poſſit et hoc eſſe qð deus eſt.i. deus de deo

natus eſt. quia non alius pꝛius fuit. ſ

natura coeterna de deoeſt.

v

Colligens ſum näprcdicop: int

aꝑit e quo ſeſu ackipiẽda

Sis verbis pre

—

miſſis innui videtur ꝙ diuina eſſentia

fiiũ genuerit ⁊ꝙ filius ſit genit?de ſub ſtãtia patris. ⁊ꝙ de deoeft natura cœ

t̃na.⁊ ꝙ pater id qʒð ipſe eſt genuit Jd

aũt qð ipſeẽ diuina eẽntia eſt.⁊ ita pu tari põt diuinã eſſentiaʒ genuiſſe. Ve bementer mouent nos hec verba q̃ quo modo intelligenda ſint. malleʒ ab alis audire q; tradere vt tamen ſine pᷣiudi⸗ tio atq; temeritate loquar. ex hoc ſen ſu dicta poffunt accipi Natura coœeter⸗ na de deo ẽ/ ideſt filius coetern patri de pr̃e eſt. ita ꝙeſteadeʒcum eo natu⸗

ra veleiuſdẽ nature. Quẽ ſenſum ↄſir ⸗ mat aug ibidẽ ſubiciens et ꝙ dixerat

ã̃ſi ex planẽs. Dicto em̃ natura coœeter na ẽde deo. addidit. Mõ eſt aliud fili? qᷓ; ilud de quo ẽ.i.vnius einſdẽq; ſub ſtantic eſt. Veinde aptius talem intel lectuʒexꝝ pvictis verbis foꝛe habendum aperit in eœdẽ li. ↄtra maximinñ dicẽs Vrinit as hec vnius einſdemq; ſubſtan tie ẽ.qꝛ nõ de aliqua materia vel de ni chilo ẽfilins. ß de quoeſt genit Idẽq; ſpũſſanctus non de aliqua materia vel de nichilo ẽ.ſʒ inde eſt vnum pꝛocedit Pis vtiq; vᷣbis aperte oſtendit ea rõe

dicifiliũ eſſe de ſubſtãtia patris qui eſt

de patre genitus.ita ꝙ eſt einſdem ſub

ſtantie cũ eo.⁊.ſeſſe de ſubſtãtia pa⸗

tris ⁊ ſilij. quia ab vtroq; pꝛocedit. ita Peſt einſdem ſubſtantie.„

ð necfilius nec ſpũſſanctus

eſtde nichilo ſeode aliquo nõ

tamen de materia

Bſtenditurquo

qʒ; ex illis verbisfillũ ⁊ſj piritumſandũ nõ eſſe de nichilo led de aliquo. nec tñ de aliqua materia. Vnde etiã hylariꝰ

inxij li. de tri. ait. Vnigenit de cñ natus ſit patrẽ teſtat᷑ auctoꝛeʒ.cumeꝝ

—

—

— — 2——

—

2———

. 1

1 6 . 1 6 1 6