Zuz⸗

etermina⸗ tio eoꝛuʒ que videntur con traria.

genda eſſe dicktes. Pater de ſeipſoge

nuit illud quod ipe eſt.i.filiũ. quiẽil lud quod pater eſt. Nam quod pater

eſt et filius hoc eſt.ſed non qui pater ẽ

et filius hic eſt.

Alias ptes queſtiõis exequit

Ita etiã nõẽ di

cendũ ꝙ diuina eſſentia genuit filiũ.qꝛ cũ filius ſit diuina eſſẽtia iam eſſet fili res aqua generaf᷑ et ita eadẽ res ſeip ſaʒ generaret. Ita etiã dicimus ꝙ eſſẽ tia diuina nõ genuit eſſentiã. Lum em̃ vna et ſumma quedã res ſit diuina eſſẽ tia Ni diuinaeſſẽtia.eſſentiã genuit. ea dẽ res ſeipſam genuit. qð omnino eſſe nõ põtſed pater ſolus genuit filiũ. et apatre ⁊ ſilio ꝓcedit ſpirituſſanctus.

Que videãt᷑ pꝛedictis eſſe con

ꝛedictis autẽ videt᷑ ↄtrarium eſſe quod dicit au. in libꝛo.vij· de tri. hoc inquit eſi deo eſſe qð ſapere.vñ pater et filius ſimul ſunt vna ſapiẽtia/ qꝛ vna eſſentia ⁊ ſigilla tim ſapiẽtia de ſapiẽtia.ſiẽ eſſentia de eſſentia. Ecce his vᷣbis apte diẽ aug. ſapiẽt iam de ſapientia. et eſſentiaʒ de eſſentia. vbi videt᷑ ſignificare ꝙ ſapiẽ tia ſpiẽtiam.et eſſentia genuerit eſſen⸗ tiam. Idem in libꝛo de fide ad petrum ait. Dic xpm dei filiũ.i.vnam eꝝ trini

tate ꝑſon am deũ veruʒ crede.vt diuini

tatẽ eius de natura patris natã eſſe nõ dubites. Nie videt᷑ dicere ꝙ natura fi⸗ lijſit nata de natura patris. Ipẽ in li. ↄlilio. ⁊ volũtas de volũtate.ſit ſubſtã tia de ſubſtantia.ſapientia de ſapiẽtia Et hoc videt᷑ dicere ꝙ ſubſtãtia ſit ge · nita de ſubſtãtia.et ſapientia de ſapiẽ⸗ tia Sed hoc ita determinamus.ſepien tia de ſapientia.⁊ ſubſtantia de ſubſtã tia eſt.i.filius qui eſt ſapientia. qui eſt

ſubſtantia eſt de patre qͥ eſt eadeʒ ſub ⸗

V

ſtantia ⁊ ſapientia.⁊ filius qᷓ eſt diuini tas natꝰ eſt de patre qͥ eſt natura diui⸗ na Et vtexp̃ſſius dicamꝰ.dicim filiuʒ ſapientiã eſſe de patre.ſapientia ⁊ dici mus filiũ ſubſtantiã eſſe genituʒ de pa tre ⁊ a patre.ſubſtant ia. Qð gũt ita ĩ telligi debeat aug·oſtẽdit in li. vñj. de trinita. dicens. Mater ipſe fapientia ẽet dicit᷑ filius ſapientia piis.quomõ dicit᷑ lumen piis id ẽ ſicut lumẽ de lu⸗ mine·⁊ vterq; vnñ lumẽ. ſic intelligat ſapiẽtia de ſaꝑientia.⁊ vterq; vna ſapi entia ⁊ vna eſſentia. Item ideo xp̃s di eit virtus et ſapientia dei qꝛ de patre vᷣtute et ſapientia. etiã ipſe virtus ⁊ ſa pientia eſt. ſit ipſe lumen de patre lu/ mine eſt. ⁊ ipe fons vite ẽ apud deñ pa⸗ trem fontẽ vite. Filiergo ſapiẽtia de patre· ſapientia eſt. ſiẽ filius lumen de patre lumine.⁊ deus filius de deopa tre vt etſingulus lit lumen et ſingulus deus et ſingulus ſapientia.et ſingulus vnum lumen. vnus deus. vna fapien tia. Ecce manifeſte his verbis aperit aus · ex quo ſenſu accipiẽda ſint pꝛedi⸗ cta verba et his ſimilia.ſcʒ cum dicitur ſubſtant ia de fubſtantia. vel ſubſtantia genuit ſubſtantiam.

Quod videtur pꝛedice expoſi tionicontrarium

Huic veroetiaʒ in ↄtrarium videt᷑ qð hylarius git in. ii. li. de trini. Michil inquit niſi natũ habet filius. et geniti honoꝛis admt⸗

ratio in honoꝛe generantis eſt. Cum

ergo filius eſſentiã habeat. tota eĩ in eo eſt diuina eſſentia.videt᷑ ꝙ ip̃a diui na eſſentia nata ſtt. Item in. vli ait. Matiuitas dei non põt eaʒ ex qua ꝓfe ca eſt nõ tenere naturaʒ. nec em̃ aliud qᷓ; de ſubliſtit qð nõ aliunde qᷓ; de deo ſubſiſtit. Ecce hic dicit natiuitatẽ dei fectam ex natura.⁊ ita videt ex his verbis atq; pᷣictis natura ði ⁊ genita et genuiſſe Qð apertius dicit in li.ix. de trini. Mos inquit vnigenitũ deñ in

Pylarius.

krlaris.

¹ m. n——————— 2 cee

——————————.— ————— S———

—