alternʒ denz · ſʒ alterã perſanas velge nuit ſe alterum.i.gennit alterum qui poc eſt qð ipſe. Na⁊ ſi alius ſit pater qᷓ filius ſʒ vnum. non aliud tamen eſt

Pic aueſit n pater genuirdi uinam eſſentiaʒ vel ipla ſiliuʒ an eſſentia genũit eſſentiã vel

ipla nec genuit nec genita eſt

BPſt hec que

M rit᷑ vtrum ↄcedendum ſit ꝙ pater genuit diuinã eſſentiã el g diuina eſſentia gennit filiuʒ. vel eſſẽtia genuit eſſentiã · an omnio nõ ge nuit nec genita eſt diuina eſſentia Ad gʒ catholicis tractatoꝛibus 2entienꝰ tes dicimus · ꝙ nec pat genuit diuinaʒ eſſentiam. nec diuina eſſentia genuit fi lium. nec diuina eſſentia genuit eſſen/ tiam. Pic autẽ nomine eſſentie intelli? gimus diuinã naturam que cõmunis ẽ Ratio pꝛim? tribus ꝑſonis. tota in ſingulis Ideo quare italit· non eſt dicendũ qꝙ pater genuit diuinã eſſentiam. quia ſi pater diceret᷑ genuiſ ſe diuinã eſſentiã„diuina eſſentia rela⸗ tine diceret᷑ ad patreʒ · vel ꝙ relatiuo

poneret᷑ Pi gũt relatiue diceret᷑ ṽꝓ

relatiuo poneret᷑ nõ indicaret eſſentiã Aus⸗ At em̃ at augin· vꝛliede tri qð re⸗ latiue dicit᷑ non indicat ſubſtantiam.

Secunda ratio.

pater ſit dinina eſſentiaſi eius eſſet ge nitoꝛ eſſet vtiq; genitoꝛ eius rei que ip ſe ẽ.et ita eadeʒ res ſeipſam genuiſſet qð aug negat vt ſudꝛa oſtendimus.

Eerciaratio⁊ potioꝛ

nitoꝛ eſſentie diuine. c ipſe eẽtia viui

na ⁊ſit ⁊ deus ſit eo ergo ꝙ generat. ⁊ eſt ⁊ deus ẽ Ita ergo nõ illud qð ge⸗

nerat eſt a patre d o nerat ⁊eſt. ⁊ deus ẽ·⁊ſi ita eſt nõ geni to gignẽs· ð gignenti· genitũ cauſaẽ- vt ⁊ſit ⁊ de ht· Pimili ratiocinatò ꝙ bat außin li·vü⸗De tri pater non ẽ ſapiens ſapiẽt ia quã genuit· q ſi ea ſa ies eſi ea eſt hoc eĩ eſt ſibieſſe ꝙ ſa pẽ. Aß ſi hoc eſt ibi eſſeqð ſapere · nöõ Zuã⸗ per illã fapientiã quã genuit lapiẽs pa“ ter ã· Quid em̃ alind dicim ci dicim poc illi eſt eſſe quod ſ apẽ niſi eoẽ quo ſapiens ẽ · Ergo ̃ cauſa illi eſt vt ſapi ens ſit. etiã ipfa illi cauſa eſt vt ſit. Si ergo ſapiẽtia quaʒ genuit uli cauſa eſt vt ſaptẽs ſit ⁊ cauſa illi eſt vt ſit·; cau ſaʒ pĩi qua ſit a patre genitã nullo mõ quifqᷓ; dierit ſapientiã · dd em̃ eſt inſa nius. Ita ergoſi pater genuit eſſentiã quaẽ eſſentia quã genuit. cauſa eſt illi

ets.; pater eo ꝙ ge

vt ſit Nõ ergo ip̃aʒ quaẽ eſſentiam ge nuit Mã in illa ſimplicitate inqt aug⸗ qʒ non ẽ aliud ſapẽ qᷓ; eſſe. eadẽ eſt ibi ſapientia qᷓ; eſſentia. Ideoq; qð de ſa⸗ pientia hoc de eſſentia dicimus. icut ergo nõ genuit ſapientiam qua ſapiens eſt. ita nec eſſentiam qua eſt. St enim ſapientia ſapiens eſt.⁊ potentia potẽs ita ⁊ eſſentia ipe eſt. Eadẽq; ſapientia eſt et potentia que eſſentia. Patet ita

qʒ e pꝛedictis quia pater eflentiam di uinam non genuit.

Pic aduerſari videtur?

Huic autẽ vide

tur contrariũ qð auã: ait in li. de fide

ad petrum. Beus cum verbũ gennit·

idqð ipſe eſt genit ·nec de nichilo nec de aliqua iam fada ↄditaq; materia. de ſeipſo idqũ eſt ipe. Itẽ deus pater

qui veriſſime ſe indicare animis cogni

turis.⁊ voluit et potuit hoc ad ſeip̃ʒ in dicandũ genuit · qʒ eſt ipſe quigenuit · Ecce aperte dicit his verbis deum pa⸗

trẽ genuiſſe illud qð ipſe ẽ. Illud aũt

qð ipſeẽ ·nð eſt niſi diuina eſſentia.vi det ergo diunẽ eſſentiaʒ genuiſſe. Ad qð reſpondemus illa verba ſic intelli

—

.

S———

—