— —— — 3

nſo ⸗

———————

non eſt deus pater. ergo deus eſtq̃ nð elt deus pater. nõ ergo vr tĩ deus eſt

i vero genuit deũ quieſt deus pater

ergo genuit ſeiplum. Ad qð rñdemus determinantes iſtã ꝓpoſitioneʒ. qua ſic

pponunt · ſi deus pater genuit deñ aut deñ qui eſt deus pater aut deũ qui nõ eſt de pater. Noc em̃ ſane et pꝛaue in telligi poteſt.⁊ ideo reſpondendum eſt ita deus pater genuit deum qui ẽ ipſe pater hoc dicim eſſe falſum. et ↄcedi⸗ mus alterã ſcʒ gennit deũ qui nõ eſt pa ter. nec tamen genuit alterum deũ nec

ille qui genitus eſt alius deuseſt qᷓ; pa ter·ſed vnus deus cum patre. Pi vero addit᷑ genuit deũ qui nõ eſt de' pater.

hoc diſtinguimus.qꝛ dupliciter poteſt intelligi genuit deũ qui nõeſt deus pa ter· ſcʒ deũ filiũ qui filius non eſt pat᷑. q deus eſt. bic ſenſus verus eſt. Bi vo intelligat᷑ ſic. genuit deũ qui nõ eſt de'

pater.i. qui non eſt deus qui pater eſt

Zus⸗

Inducit con/ pſonas. Sñ aug in joli. detrinitate

tra eos aucko/ c05 gud

bic ſenſus falſus eſt vnus em̃ et idẽ de⸗ us eſt. pater fi.et.ſſ.et econuerſo pat᷑

et filius ⁊ ſpirituſſanctus vnus ẽ deus

1

ſhſtañtiãm ẽſſe tres ꝑſonas

um ⁊ ſpiritumſanctuʒ.ſine tres ꝑſonas eſſe vnũ deum vnã ſubſtantiã, ſʒ tamẽ nolunt ↄcedere.vnñ deũ ſiue vnam ſub ſtantiã eſſe tres ꝑſonas. dicentes diui nã ſubſtantiã pᷣdic ari detribus ꝑſonis nõ tres ꝑſonas de ſub ſtãtia diuina Fiĩ des aũt catholica tenet ac pꝛedicat. ⁊

tres ꝑſonas eſſe vnñ deum vnã ſubſtã tiam ſiue eſſentiã ſiue naturã diuinã et vnuz deũ.ſiue eſſentiã diuinã eſſe tres

ita git · Recte ipe deus trinitas intelli git᷑ beatus ⁊ ſolus potens. Eece q;ex⸗ pꝛeſſe dixit ipſe de' trinitas yt oſtẽde⸗

Opinio quoꝛundã dicentium res Ponas eſſe vnũ deũ Vn; ↄſtanttam led noeconueriò

ſilicet vnum deum vel vnam

Mũcaopꝛemiſſ

1+

ret ⁊ ipſum deñ eſſe trinitatẽ.⁊ trinita tem ipſuʒ deum. Item in eodẽ in vᷣbis inquit illis apoſtoli.q̃bus de aquentu xpi agens dicit. quẽ oſtendit beatus ⁊

AZng.

olus potẽo. ret regum⁊ dño dñantiũ

qui ſolus habet immoꝛtalitatẽ ⁊c̃ nec

pater ꝓpꝛie nominatꝰ eſt/ nec filꝰnec ſpũſſanctus. ſʒ beatus et ſolus ⁊ potẽs

i. vnus et ſolus deus verus. qͥ eſt ipßa

trinitas. Ecce hic apte dicit. vnñ ſolum verum deñ eſſe ip̃am trinitatẽ ⁊ ſi vn

deus trinitas ẽ ergo vnus deus ẽ tres Plone· Item in li. xde tri. Mon tres deos ſed vnñ deum dicimus eſſe iplum

pſiantiſimam trinitatẽ Iteʒ in li.xefi

de ad petrũ in expoſitione ſimboli BVa Aug

tis ẽ xp̃iano rerũ creataꝝ caufam viſi⸗

biliũ ſiue inuiſibiliũ. nõ niſi bonitatem

credẽ creatoꝛis qui eſt de' verus ⁊ vn nullamq; eſſe naturã que nõ aut ipſeſit aut ab ipſo · eumq;eſſe trinitatẽ patrẽ ſcʒ ⁊ fili ⁊ ſpiritũſanctũ Item aug in ſermone de fide. Credimus vnũ deum

—„„„„„ vnã eſſe diuine noĩs trinitatẽ. Ideʒ in

„„ 8„ 4„)— F— pi-li· de tri·dicim deñ loluʒ eſſe ipaʒ trinitatẽ. Ecce his ⁊ alijs plurib auto ritatibus eijidẽter oſtendit dicenqũ eſ le ⁊ credenduʒ ꝙ vnus deus ẽ trinitas

⁊ vna ſubſtãtia tres ꝑſone ſicut ecõẽuer

ſo trinitas dicit eſe vnus del⁊tres ꝑ ſone dicunt᷑ eſſe vna ſubſtantia.

Beditaopꝛemiſſʒ queſtionẽ pater ſẽ dem ñ auum deum genuit.

e

queſtionem reuertamur vbi querebat᷑ an deus pater genuerit ſe deum.ana/ lium deum. Ad qð diximus neutrũ fo, re ↄcedendum. Vicit tamẽ aug. in epi ſtola ad maximinũ ꝙ deus pater ſe al⸗ teruz gennit. his verbis. ater vt ha beret filium de ſeipſonõ minuit ſeip̃m ſed ita genuit de ſe alterum ſe. vt totꝰ

maneret in k et eſſet in filio tãtus. quã

tus ⁊ ſolus. Oð ita intelligi poteſt.id eſt de ſe alterum a ſe genuit non vtiq;