⁰ M. aliud vnitatem ſubſtancie indifferẽtis; da ex te egredietur qui ſit dominato? ſi vt neq; poſterioꝛem patre · neq; alter? in iſfrahel t egreſſus eius ab inicio a r dininitatis ſiliũ vel ſ pirirũlanduʒ eſſe diebus eternitutis i credam. Nã ſipatre poſterioꝛ eſt fili Specialia teſtimoniade ſpiri vel ſpũſſanctus recens ẽ. et ſi vnius nd tuſancto.
De ſpirituſãcto
etiam expꝛeſſa documenta in veterite ſtamẽto habemus · In geneſi em̃ legit᷑
uaus ſpiritus domini ferebat᷑ ſuper aduao⸗ mati fũt et ſpiritu oꝛis eius.o.v.eoꝛũ et dauid dici Quo ibo 4 ſpiritu tuo. Zllibietiã ait. benedicat nos deus de In libꝛo ſapientie dicitur· I pirituſſan noſter benedicat nos deus ·⁊ metuant dus diſcipline effugiet fidum. benign“ eum omnes fines terre. Trina ẽ ↄfel eſt em̃ ſpiritus ſapientie Iſaias quoq; ſio dei.trinit atẽ expꝛimit ꝑſonaꝝ · vni ait. ſpiritus domini ſuper me tatem vero eſſencie aperit cũ ſingulari De teſtimonijſnoui teſtameli* ter ſubiũgit euʒ· Iſaias quoq;dicit ſe[ unc VerO poſt
audiſſe ſeraphin damãtia.ſanctus · ſan 1
ſt diuinitatis alien ẽ. pᷣnecpoſterio? eſt qꝛ recens nð eſt ·nec alienꝰ qꝛ ex pa tre natus ẽ filius. ex patre ꝓceſſit ſpi⸗ rituſfanctus · Alibi quo diſtinctionem ꝑſonan inſinuans ait. verbo dñi celi fir
—„————„—
dus. ſanctus. dñs deus · Mer hoc ꝙ di teſtimonia veteris teſtamenti- de fide cit ter ſanctustrinit ateʒ ſignificat·per ſ ancte trinitatis et vnitatis. ad noui te hoc ꝙ ſubdit dñs deus · vnitatem eſſen ſtamenti autoꝛitates accedamus· vt in tie. Vauid quog eternã filij generatio medio dunm animaliũ. id eſt teſtamen 17 nem aperte inſinuat eꝝ pſonafilij dicẽs toꝝ cognoſca᷑ veritas. foꝛcipe de al
tari ſumat᷑ calculus quo tangant᷑ oꝛa fi delium. Vñs itaq; pᷣs vnitatẽ diuine eſſentie. ac pſonaꝝ trinitatewapte in⸗ inuat dicens apoſtolis · Ite baptizate omnes gentes. in nomine patris ⁊ filij
Vñs dixit ad me filius me es tu. ego hodie genui te · Ve hac generatione in effabili aias ait · Generationem eins s enarrabit · In li· quoq; ſapientie et
nitas filij cñ patre monlira vbi ſaplẽ⸗ tia ita loquit᷑. Vñs poſſedit me abini et ſpirituſſancti. In nomie vtiq;ait vt 1 tio viaꝝ ſ uaꝛuʒ anteqᷓ; quicq; faceret a ambro.ait in pꝛimo libꝛo de trini· non„ pncipio abeterno oꝛdinata ſum anteqᷓ; in nominibus vt vnitas eſſentie oſtẽda Zmbꝛoſius⸗ terra fieret·nec dum erant abiſſi ⁊ ego tur per nomina tria que ſuppoſuit tres Aug. 8 iam ↄcepta eraʒ · nec dů fontes nec dñ eſſe ꝑſonas declarauit · Ipſe etiam ait. montes aut colles eſſent et ego partu ¶ Egoet pater vnum ſumus vnuʒ dixit riebar. adhuc terꝛã non fecerat ⁊ car; vt ait ambꝛo. in eodem.ne fiat diſcre“ zinß dines oꝛbis terre quã do pᷣparabat ce⸗ tio poteſiatis nature.⁊ addidit fumus. 2 los aderam qñ awendebat fundamẽta vt patrẽ lliũq; cognoſcas · ſcʒ vtperfe terꝛe · cũ eo eram cunca ↄponens et de cdtus pater. filium perfectũ genuiſſe cre lectabar per ſinglos dies ludens coꝛa dal et ꝙ pater et filius vnñ ſint ·nõ cð eo. Ecce apertũ deeterna. geniturate fuſione ꝑſone. ſed vnitate nature. Jo ſtimoniuʒ quo ipſa ſapientia phibet ſe pannes quaq in epiſtola canonica git añ mundũ ↄcepta eſſe et parturirii. Tres funt quiteſiim oniũ perhibent in genitam? apud patrem eternaliter ex celo. pater · verbum. et ſpirituſſand? iſtere. Iplaetias alibiait. Ego ex oꝛe et bij tres vnum ſunt · Ipſe etiã in ini⸗ 5 altiſſimi Pdij pꝛmogenita ante omneʒ tio euangelij ſui ait · In pꝛincipio erat B creaturã. Micheas anoc ꝓpheta es verbũ ⁊ verbum erat apud deuʒ.⁊ de nm vbigenerationꝰ ettgꝛieneꝝ ma erat vbum. vbiapreoſtẽditfiiuwſem 1 ria ſimul inſinuauit dicens. Et tu beth per et eternaliter fuiſſe apud patrẽ.vt lehẽ eſrata paruulus es in milibus in“ aliũ apnd alnʒ· poſtolus quoq; apte * 1—