1
1
O.ð non folum dona pirituſfandi.ß
etiam ſpiritus deus datur hominibus
An viri ſancti poſſint dare ſpm̃ſanctũ Qð ſpirituſſanctus a ſeipſo datur.et filius a ſeipſo mittitur.
ũo intelligenda ſit miſſio vtriuſq.
ð 4 ſpũſancto etiaʒ filius ſit miſſus. ð filius etiam ſit datus a ſeipſo. uomodo intelligẽdum ſit illud a me
trũ ſemel tĩ ſit fili miſſus. an ſepe
e duobus modis miſſionis filij
cundum alterum modũ dicitur miſſus in mundũ.ſecundum alteꝝ non. O.uare pater non dicitur miſſus.
ð filius ⁊ ſpirituſſanc non ſunt qſi
minoꝛes patre quia miſſt.
5 ſecundum alterum modum ſemel ſit miſſus ſecundum alterum ſepe.⁊ ſe⸗
De miſſione ſpirituſſandi que fit duo
bus modis viſibiliter et inuiſibiliter.
Qð ſilius ſcðm quod homo nõ minoꝛ
patre ſed ſpirituſſancto etiã minoꝛ eſt. Oð ſpirituſſanctus eſt caritas qua di ligimus deum et pꝛoximum. Qæð ſuperna dilectio eſt deus nec pat᷑ vel ſilius ſed tĩ ſpirituſſandus. O.ð non eſt dictũ illud ꝑ cauſam deus caritas ẽ. ſicut illð tu es patiẽtia mea et ſpes mea.
ũo ſpũſſanct' mittat᷑ vel det᷑ nobis Pereielen anctus auge af ĩ homine
Auflwecnnſerebieaopoſſtet
ci noſter vt ſpirituſſanctus.
trũ ſpirituſſanctus ad ſeip̃m reterat᷑
e qualitate trium perſonaꝝ.
Oð eternitas ⁊ magnitudo ⁊potẽtia in deo vnum eſt. et ſi videant᷑ diuerſa. Qð aliqua perſonaꝝ aliam non exce“ dit magnitudine. qꝛ non eſt maioꝛ vna perſona alia · nec matus aliquid due qᷓ;
vna. nec tres quam due vel vna.
Oo dicitur pater eſſe in filio ⁊ filius in patre.et ſpirituſſanctus in vtroq. Oð nulla ꝑſonaꝝ pars eſt in trinitate O. uare tres ꝑſone dicant ſumme vnñ 3 dicimus tres ꝑſonas eſſe vnam ſuſtantiam vel eſſentiam. nec vt genus de ſpeciebus. nec vt ſpeciem de indiu
duis pᷣicam. qꝛ non ẽeſſent ia. genus
es et perſone indiuidua.
et perſona. ſpecies. vel eſſentia.ſpeci
Qð necſecundũ materialem caulam
dicunt᷑ tres ꝑſone vna eſſentia
Nec ita dicunt tres ꝑſone vna eſſen
tia vt tres homines vnius nature.
Mtrũ tres ꝑlone difſerant numeroque
in ꝓpꝛiet atibus diſtince ſunt.
vel minus vel magis habeat vłl der et
an detur habenti vel non habenti. Mð aliqui vicunt caritatẽ dei et ꝓxi mi non eſſe ſpiritumſſandtum.
trũ ↄcedendũ ſit ꝑ donũ dari dona. Pr ſpirituſſanctus eadeʒ ratione di
ſint inſeperabiles.
catur donũ qua datum ſiue donatum.
ð ſicut filius naſcendo accepit non tm̃ vt eſſet filius ſed etiam eſſentia.ita
pirituſſandꝰ ꝓcedendo accepit.nõ tĩ vt eſſet donũ.ſed etiã vt eſſet eſſentia.
¶Q.ð ſpirituſſanctus dicit donuʒ ⁊ do⸗ natũ ſcm duos modoo pᷣdictos ꝓceſ⸗ ſionis. qͥ ſecundũ ꝙ donũ eſt referf᷑ ad
patrem et filiuʒ.ſecundũ ꝙ datũ adeũñ
qui dedit. et ad eos quibus datur.
Quare tres ꝑſone ſimul non ſint ma—
ius aliquid qᷓ; vna.
Q.ð deus nõ eſt dicend triplex vn Qð aliqua ꝑſonarum non extellit ai
am potentiam.
ö non minus poteſt filius qᷓ; pater. eobieckionibus hereticis cõtra hoc
et rñſionibus catholicis.
Quomodo poſſit dici ſolus pater vel ſolus filius/ vel ſolus ſpiritullãctuocũ
Atrũ debeat dici ſolus pater eſt deus. vel ſolus filius eſt deus vel ſolus ſpiri tuſſanctus eſt dgus· an pater ẽ ſolus de us. filius eſt ſolus deus ſpirituſſancus
eſt ſolus deus.
Qnomodo trinitas dicatur ſolus deꝰ.. cum ipſa ſit cum ſpiritibus et animabꝰ
ſandis.
mur loquentes de deo.
Ve nominum differentia quibus vti
De his que tempoꝛaliter deo ↄneniõt
et relatiue dicumur.