fIo CGeſta Treverorum.

cuſtodiæ dedit. Quid multis moror? Denique cum tanta ſo- lertia ac ſapientia ab ipſo res acta eſt, ut cum in diebus ilſis de venalitate Sanctæ Eccleſiæ, ſcilicet de contradictione ven- ditionis, Epiſcopatuum, Abbaciarum& aliarum quarum. cunque Eccleſiaſticarum dignitatum inter regnum& ſacer- dotium ſicut ſuperiori ſermone decurſum eſt, ageretur in- vidioſa diſſen ſio, ita Catholicorum amplexuseſt conſortium,

ut Imperatori debitum non negaret obſequium, neqve ita

ſe Cæſarianorum communione contaminavit, ut Catholico- rum offenſas incurreret. Propter quod contigit ut novis. ſime ſua prudenti mediatione Imperator Apoſtolieo obtem- peraret,& deinceps deſinerent eſſe diſcordes, quod ut fa- cere non omiterret, quoniam omnibus prominebat aucto- ritate multorum Epiſcoporum exhortatoriæ ad ipſum dire-

ctæ ſunt Epiſtolæ. C4P. L. XWIII. N uue autem ſupereſt, ut geſtorum ejus quoddam me-

moriale cui me contigit intereſſe, debeam declarare. Ivo- di quod Trevericæ diœceſis appendicium eſt, fuerunt eotem- pore hæretici qvi ſubſtantiam panis& vini qvod in altari per facerdotes benedicitur, in corpus Chriſti& ſanguinem vera- citer transmatari negabant, nec baptismi ſacramentum parvulis ad ſalvationem proficere dicebant,& alia per- plura varii erroris profitebantur, qvæ memorſæ tradere nefas duxi. De his quatuor oblati funt ei, quorum duo presbyteri, reliqui vero duo erant Laici. Presbyterorum unus Fridericus, alter duobus nominibus vocabatur Domi- nicus Guilhelmus, Laicorum vero alter Durandus, alter Hamelricus, quos dum diſcuteret, Hamelricus fuga laplus

eſt, Durandus vero hactenus quidem ſe ſceleris hujus aſſen- tato-