Accesfiones Hiſtoricæ 109

Oratione, devotus in eleemoſynarum largitione, pius in vi. duarum& pupillorum defenſione, excidia domorum Dei nulla ſumtus magnitudine motus reparabat,& ſi quispi- am Deo famulantibus aliquid intuliſſet injuriæ, impune præ- terire non ſinebat. Verum ut breviter concludam talem ſe omnimodis exhibebat, ut in adminiſtrandis quoque regni negotis ex omnibus principibus conſilio ſapientia& auto- rirate nullus eo fublimior haberetur, adeo ut Imperator Patrem ſuum eum vocaverit& majorem cæteris ei hono- rem impenderit, ſed& ab omnibus Epiſcopis, quocunque ſe conventui eorum ingeſſiſſet, ut Pater quidem diligeba- tur, ſed ut major venerabatur. Igitur quoniam in rebus ſi- bicommiſſis ſtrenuiſſimus exſtitit, defuncto Imperatore com- muni conſilio Principium Vvice-Dominus Regiæ Curiæ effectus eſt& regnum regnique hæres Heinricus videlicet nominis hujus qvintus Rex adhuc adoleſcens circiter annos XX ei committititur, ut& regnum ſua prudentia diſponeret& hæredem regni& morum ſuorum honeſtate& diſciplina, qua ipſe maximé] præ omnibus pollebat, informaret, quousque in Virum perfectum ætate& ſapientia ſuccre viſſet, quem fuſceptum tam diu educavit usque dum Adelberti tunc Cancellarii poſtea Mogoncienſis Epiſcopi detractioni- bus exaſperatus regni& hæredis providentiam proceribus reconſignavit. Quantæ autem pietatis exſtiterit exinde quis colligere poterit, qui noverit quod quantum libet ei quis- iam moleſtiæ irrogaſſet, ſi revertens veniam poſtulavit, fa- cilmme ad miſericordiam motus indulſit. Unde factum eſt, ut cum idem Adelbertus, cujus ſupra memini, Mogontienſi- um jam novus[Electus Epiſcopus] ob illatas Regi mole- ſtias à Rege captus& in carcerem retruſus, non inde pri- us exire potuiſſet, quam iſte Bruno, inquam faciendo fidem nunquam illum Regi nociturum pro pſo ſe obſidem Regiæ 03 cuſto-