104 Geſta Treverorum.

poris ſpatium adventus ejus in carne Daniel commemorat, &c quot ex inde anni defluxerunt. Septuaginta, inquit, heb- domadæ abbreviatæ ſunt ſuper populum tuum,& ſuper ſanctam civitatem ſuam ut conſummetur prævaricatio,& finem accipiat peccatum& deleatur iniquitas,& adducatur juſtitia ſempiterna& impleatur viſio Prophetæ& ungatur Sandus Sanctorum. Nonne ſi ſcientiam literarum veſtrarum bonam haberetis, utique magnum vobis poſſet exiſtere gau- dium& fidei incitamentum de aſſumtione generis veſtri in Deum e Hoc autem dicebat, qvia, ut quidam ſanctorum di- cit: Infidelibus eſt blandiendum, ut ad fidem convertantur, & ipſi de generis ſui nobilitate gloriantur. Et adjunxit: Nunc itaque quieſcite petitionibus meis& conſiliis& convertimini & baptizemini& ego reſtitaam cum pace& ſalute poſſeſſi- onibus veſtris,& deinceps adverſantibus tuebor vos. Cum hæc& his ſimilia ad illos diceret, unus ex illis legis Do- ctor, cui nomen erat Michæas, cepit dicere; Vere ſicut dixi- ſti, neceſſum eſt nobis magis Chriſtianorum nos fidei jun- gere quam de die in diem taliter vitæ noſtræ& poſſeſſio- num periculis ſubiacere. Age ergo quomodo credere debe- amus ediſſere,& adjuva qvatenus liberemur de manibus eorum qui pro foris ſunt quærentium nos perdere: Et ait Epiſcopus: Hæc eſt fides Catholica ſine qua nemo ſalvari poteſt, ut credatur in Deum Patrem Omnipotentem Creato. rem omnium creaturarum& in jeſum Chriſtum filium ejus, qui cum Patre unius eſt ſubſtantiæ, qvem Deus Pater ante omnia tempora genuit nativitate ineffabili, de qua dicit Eſaias Propheta, Generationem ejus quis enarrabit? qui quidem cum homines per multimoda vitia incedentes ad tantam deveniſſent inſipientiam, ut neglecto Crea-

teore ſuo debitum Deo idolis manu factis honorem impende-

rent; ſicut eſt infinitæ miſericordiæ, condoluit perditioni eo- . rum